Legislator Case Law & Legislation
II KK 144/13 AI generated

Criminal appeal dismissed as obviously groundless for violating procedural rules and attacking factual findings.

Case Number II KK 144/13
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The Supreme Court dismissed the criminal appeal as obviously groundless, ordering the defendant to bear the costs. The appellant attempted to challenge factual findings and procedural errors, but the Court ruled that the appeal violated Article 519 and 523 of the Criminal Procedure Code by targeting first-instance facts. Since the appellate court's reasoning fully addressed the appellant's arguments, the Court found no basis for the appeal.

Legislator headnote

AI generated

Art. 519 k.p.k.; Art. 523 § 1 k.p.k.: A criminal appeal is admissible only against judgments of appellate courts and cannot challenge factual findings established by the first-instance court; an appeal is obviously groundless if the appellate court's reasoning comprehensively addresses the appellant's arguments.

Keywords

AI generated
criminal appeal factual findings appellate court procedural violation obviously groundless costs of appeal first instance

Cited Legislation

AI generated
Art. 519 k.p.k.
Kasacja została zatem wywiedziona wbrew treści art. 519 k.p.k., który zezwala na wnoszenie tego nadzwyczajnego środka odwoławczego jedynie 2 od wyroków sądów odwoławczych oraz art.
Art. 523 § 1 k.p.k.
519 k.p.k., który zezwala na wnoszenie tego nadzwyczajnego środka odwoławczego jedynie 2 od wyroków sądów odwoławczych oraz art. 523§1 k.p.k.
art. 519 k.p.k
Kasacja została zatem wywiedziona wbrew treści art. 519 k.p.k., który zezwala na wnoszenie tego nadzwyczajnego środka odwoławczego jedynie 2 od wyroków sądów odwoławczych oraz art.
art. 523§1 k.p.k
519 k.p.k., który zezwala na wnoszenie tego nadzwyczajnego środka odwoławczego jedynie 2 od wyroków sądów odwoławczych oraz art. 523§1 k.p.k.
art. 7 k.p.k
Przechodząc bezpośrednio do oceny zarzutów podniesionych w kasacji przypomnieć wypada, że zarzut naruszenia art. 7 k.p.k.
art. 410 k.p.k
podnoszony może być w postępowaniu kasacyjnym tylko wówczas, gdy sąd odwoławczy czynił samodzielne ustalenia faktyczne, co w niniejszej sprawie nie miało to miejsca, natomiast art. 410 k.p.k.
art. 433 k.p.k
Kasacyjny charakter ma natomiast zarzut naruszenia art. 433 k.p.k.

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt II KK 144/13 POSTANOWIENIE Dnia 9 lipca 2013 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Jerzy Grubba na posiedzeniu w trybie art. 535 § 3 kpk po rozpoznaniu w Izbie Karnej w dniu 9 lipca 2013 r. sprawy J. K. skazanego z art. 223 kk z powodu kasacji wniesionej przez obrońcę skazanego od wyroku Sądu Okręgowego w W. z dnia 6 grudnia 2012 r., utrzymującego w mocy wyrok Sądu Rejonowego w W. z dnia 24 kwietnia 2012 r., p o s t a n o w i ł:

1. oddalić kasację jako oczywiście bezzasadną ;

2. obciążyć skazanego kosztami sądowymi postępowania kasacyjnego.

UZASADNIENIE

Kasacja wniesiona w imieniu skazanego jest bezzasadna i to w stopniu oczywistym. Skarżący tylko pozornie podnosi w niej zarzut związany z naruszeniem prawa procesowego, którego miałby dopuścić się Sąd Odwoławczy, gdy w istocie skierowana jest ona przeciwko ustaleniom faktycznym i ocenom dokonanym przez Sąd I instancji. Kasacja została zatem wywiedziona wbrew treści art. 519 k.p.k., który zezwala na wnoszenie tego nadzwyczajnego środka odwoławczego jedynie 2 od wyroków sądów odwoławczych oraz art. 523§1 k.p.k. i który nie dopuszcza skarżenia w tym postępowaniu ustaleń faktycznych.

Przechodząc bezpośrednio do oceny zarzutów podniesionych w kasacji przypomnieć wypada, że zarzut naruszenia art. 7 k.p.k. podnoszony może być w postępowaniu kasacyjnym tylko wówczas, gdy sąd odwoławczy czynił samodzielne ustalenia faktyczne, co w niniejszej sprawie nie miało to miejsca, natomiast art. 410 k.p.k. nie ma zastosowania do postępowania odwoławczego, ponieważ to nie dowody ujawnione przed Sądem II instancji stanowiły podstawę rozstrzygnięcia tego sądu. Kasacyjny charakter ma natomiast zarzut naruszenia art. 433 k.p.k.

Zarzut ten jednak sformułowany jest bardzo ogólnikowo i w istocie w ogóle abstrahuje od treści uzasadnienia wyroku sporządzonego przez Sąd Odwoławczy. Wystarczy bowiem wskazać, że apelacja w niniejszej sprawie sporządzona została w sposób skrajnie lakoniczny. Postawiono w niej dwa zarzuty: pierwszy z nich dotyczył prawidłowości oceny zeznań świadka T. S., drugi zaś błędu w ustaleniach faktycznych związanego ze świadomością skazanego, co do charakteru substancji, która miała być użyta wobec M. F. Zauważyć zatem wypada, że obie te kwestie omówione zostały szczegółowo w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku – pierwsza na k. 2-3, druga na k.

4. Sąd Odwoławczy orzeka zaś przede wszystkim w granicach zarzutów postawionych w przyjętych środkach odwoławczych. W tej sytuacji brak jest również podstaw do uwzględnienia zarzutu naruszenia art. 433 k.p.k. Powyższe skutkowało uznaniem skargi kasacyjnej za bezzasadną w stopniu oczywistym. Skazanego, obciążono kosztami sądowych postępowania kasacyjnego, nie znajdując podstaw do zwolnienia od ich ponoszenia.