Legislator Case Law & Legislation
V KO 50/13 AI generated

Supreme Court transfers criminal case to defendant's local court due to severe mental illness preventing travel.

Case Number V KO 50/13
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome Allowed / Granted

Legislator summary

AI generated

The Supreme Court granted the Regional Court's request to transfer a criminal case to a different court based on Article 37 of the Code of Criminal Procedure. The defendant, suffering from schizophrenia, was medically certified as completely lacking capacity to understand his actions and was unable to travel 675 km to the originally designated court. The court ruled that transferring the case to the defendant's local residence was necessary to ensure the good administration of justice and the feasibility of the trial.

Legislator headnote

AI generated

Art. 37 k.p.k.; The good administration of justice requires transferring a criminal case to a court at the defendant's place of residence when the defendant's severe mental illness prevents travel to the originally designated court.

Keywords

AI generated
good administration of justice mental illness capacity transfer of criminal case place of residence jurisdiction Code of Criminal Procedure travel impossibility psychiatric opinion

Cited Legislation

AI generated
Art. 37 k.p.k.
o przekazanie sprawy do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu na podstawie art. 37 k.p.k. p o s t a n o w i ł: przekazać sprawę do rozpoznania Sądowi Rejonowemu w L.
art. 288 § 1 k.k
podejrzanego o czyny z art. 288 § 1 k.k., art.
art. 233 § 1 k.k
288 § 1 k.k., art. 233 § 1 k.k.
art. 157 § 2 k.k
art. 37 k.p.k
o przekazanie sprawy do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu na podstawie art. 37 k.p.k.

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt V KO 50/13 POSTANOWIENIE Dnia 4 lipca 2013 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Tomasz Grzegorczyk (przewodniczący) SSN Józef Dołhy SSN Małgorzata Gierszon (sprawozdawca) w sprawie S. M. podejrzanego o czyny z art. 288 § 1 k.k., art. 233 § 1 k.k. w zw. z art. 157 § 2 k.k. i inne po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 4 lipca 2013 r., wniosku Sądu Rejonowego w K. o przekazanie sprawy do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu na podstawie art. 37 k.p.k. p o s t a n o w i ł: przekazać sprawę do rozpoznania Sądowi Rejonowemu w L.

UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 21 maja 2013 r. Sąd Rejonowy w K. zwrócił się do Sądu Najwyższego o przekazanie niniejszej sprawy do rozpoznania Sądowi Rejonowemu w L., w trybie art. 37 k.p.k. Sąd Rejonowy uzasadnił swoją inicjatywę tym, że podejrzany jest niezdolny do samodzielnego odbywania podróży na rozprawę z L. do K. Sąd Najwyższy zważył, co następuje. Wniosek jest zasadny. Z treści opinii sądowej psychiatryczno – psychologicznej, sporządzonej w dniu 6 maja 2013 r., wynika, że podejrzany S. M. jest osobą chorą psychicznie na zaburzenia schizofreniczne, w czasie popełnienia zarzucanych mu czynów z 2 powodu choroby psychicznej miał zniesioną całkowicie zdolność do rozpoznania ich znaczenia i do pokierowania swoim postępowaniem.

W aktualnym stanie zdrowia może on uczestniczyć w postępowaniu sądowym przy zapewnieniu mu obrońcy, jednak jest niezdolny do samodzielnego odbywania podróży na rozprawę z L. do K. (k. 162). Stwierdzona sytuacja, wywołana stanem zdrowia podejrzanego, rzeczywiście sprawia, iż „dobro wymiaru sprawiedliwości”, będące jedyną przesłanką zastosowania przepisu art. 37 k.p.k., wymaga by sprawę S. M. rozpoznał Sąd Rejonowy w L. Nie ulega wszak wątpliwości, że przez to „dobro wymiaru sprawiedliwości” należy także rozumieć potrzebę doprowadzenia do przeprowadzenia postępowania w danej sprawie, w sytuacji w której jest to niemożliwe, bądź tylko mało realne, bez odstępstwa od reguł dotyczących właściwości miejscowej sądu.

Stąd też skoro, wykazany poprzez opinię biegłych, stan zdrowia podejrzanego jest taki, że wprost wyklucza jego stawienie się w sądzie miejscowo właściwym, ale równocześnie pozwala na stawienie się przez niego w sądzie właściwym dla jego miejsca zamieszkania, to w pełni zasadnym jest wniosek o tym że dobro wymiaru sprawiedliwości wymaga przekazania sprawy do rozpoznania temu ostatniemu (z wymienionych) sądowi. Decyzja ta bowiem warunkuje w ogóle możliwość rozpoznania tej sprawy. Jest to tym bardziej oczywiste w sytuacji, w której miejsce zamieszkania podejrzanego jest oddalone od sądu miejscowo właściwego aż o 675 km, i istnieje nadal – jak oceniają biegli – „wysokie prawdopodobieństwo popełnienia (przez niego) takiego, jak zarzucany, czynu ponownie” (k. 163).

Z tych wszystkich względów, postanowiono jak wyżej.