Legislator Case Law & Legislation
V KO 41/13 AI generated

Appeal dismissed; personal knowledge of prosecutor does not objectively prevent impartial trial under Art. 37 k.p.k.

Case Number V KO 41/13
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The Supreme Court dismissed the request to transfer the appeal case to another court due to the prosecutor's personal knowledge. The lower court argued that judges knew the prosecutor personally, raising concerns about impartiality, but the Supreme Court held that five judges were already recused. The court ruled that such personal connections do not objectively preclude a fair trial by the remaining judges.

Legislator headnote

AI generated

Art. 37 k.p.k.; Art. 41 § 1 k.p.k.; Art. 42 § 1 k.p.k.; The transfer of a case under Art. 37 k.p.k. requires real circumstances suggesting an inability to judge objectively; mere personal knowledge of a prosecutor by some judges does not justify transfer if other judges remain impartial.

Keywords

AI generated
transfer of proceedings impartiality of judges personal knowledge recusal of judges Art. 37 k.p.k. objective impossibility court authority

Cited Legislation

AI generated
Art. 37 k.p.k.
z dnia 10 maja 2013 r., o przekazanie sprawy do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu na podstawie art. 37 k.p.k. p o s t a n o w i ł nie uwzględnić wniosku.
Art. 41 § 1 k.p.k.
zna tego prokuratora z kontaktów służbowych i osobistych (i złożyło wnioski w trybie art. 41 § 1 k.p.k. w zw.
Art. 42 § 1 k.p.k.
z art. 42 § 1 k.p.k o wyłączenie od rozpoznania sprawy), nie oznacza, że obiektywnie zażalenie to nie może zostać rozpoznane przez ten Sąd Rejowy w sposób bezstronny.
art. 37 k.p.k
z dnia 10 maja 2013 r., o przekazanie sprawy do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu na podstawie art. 37 k.p.k.
art. 41 § 1 k.p.k
zna tego prokuratora z kontaktów służbowych i osobistych (i złożyło wnioski w trybie art. 41 § 1 k.p.k.
art. 42 § 1 k.p
z art. 42 § 1 k.p.k o wyłączenie od rozpoznania sprawy), nie oznacza, że obiektywnie zażalenie to nie może zostać rozpoznane przez ten Sąd Rejowy w sposób bezstronny.

Cited Case Law

AI generated
IV KO 24/99
postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 7 kwietnia 1999 r., IV KO 24/99, nie publ.).

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt V KO 41/13 POSTANOWIENIE Dnia 25 czerwca 2013 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Dorota Rysińska (przewodniczący) SSN Zbigniew Puszkarski SSN Włodzimierz Wróbel (sprawozdawca) w sprawie zażalenia S. i K. D. na postanowienie Prokuratora Prokuratury Rejonowej w K. z dnia 17 września 2012 r. o umorzeniu śledztwa w sprawie o sygn. akt 1 Ds …/12/S po rozpoznaniu wniosku Sąd Rejonowego w W. z dnia 10 maja 2013 r., o przekazanie sprawy do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu na podstawie art. 37 k.p.k. p o s t a n o w i ł nie uwzględnić wniosku.

UZASADNIENIE

Sąd Rejonowy w W. postanowieniem z dnia 10 maja 2013 r. zwrócił się do Sądu Najwyższego o rozważenie możliwości przekazania sprawy zażalenia pokrzywdzonych S. i K. D. na postanowienie Prokuratora Prokuratury Rejonowej w K. z dnia 17 września 2012 r. o umorzeniu śledztwa w sprawie o sygn. akt I Ds. …/12/S, do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu, z uwagi na to, że postanowienie prokuratorskie zostało wydane w sprawie, w której zarzucono przekroczenie uprawnień lub niedopełnienie obowiązków służbowych przez prokuratora Prokuratury Rejonowej w W.

„znanego sędziom Sądu Rejonowego w W. bliżej nie tylko ze stosunków służbowych, ale i prywatnych” (s. 3 uzasadnienia 2 postanowienia). Sąd podkreślił, że sytuacja taka może w odbiorze społecznym wywoływać wątpliwość, co do bezstronności sędziego orzekającego w przedmiocie zażalenia oraz, z uwagi na charakter postawionego w umorzonym śledztwie zarzutu, wywołać w odczuciu społecznym przekonanie, że organy Państwa działają w swoistym „układzie zamkniętym” Sąd Najwyższy zważył, co następuje. Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie.

Przepis art. 37 k.p.k., jako wyjątkowy, nie podlega interpretacji rozszerzającej. Przekazanie sprawy winno nastąpić jedynie w sytuacji, gdy występują realne okoliczności, które mogą zasadnie stwarzać przekonanie o braku warunków do obiektywnego rozpoznania sprawy w danym sądzie oraz o tym, że tylko przekazanie sprawy stworzy lepsze możliwości do trafnego rozstrzygnięcia (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 7 kwietnia 1999 r., IV KO 24/99, nie publ.). Fakt, że sprawa dotyczy zarzutów postawionych prokuratorowi jednostki organizacyjnej Prokuratury działającej w obszarze właściwości wnioskującego Sądu, oraz że część sędziów Sądu Rejonowego w W. zna tego prokuratora z kontaktów służbowych i osobistych (i złożyło wnioski w trybie art. 41 § 1 k.p.k. w zw. z art. 42 § 1 k.p.k o wyłączenie od rozpoznania sprawy), nie oznacza, że obiektywnie zażalenie to nie może zostać rozpoznane przez ten Sąd Rejowy w sposób bezstronny.

Fakt, iż 5 sędziów zostało wyłączonych od udziału w rozpoznaniu zażalenia na postanowienie Prokuratora Prokuratury Rejonowej w K. z dnia 17 września 2012 r., nie oznacza, że zachodzą przeszkody do rozpoznania tego zażalenia przez innych sędziów tego Sądu. W tych okolicznościach przekazywanie sprawy z uwagi na dobro wymiaru sprawiedliwości innemu sądowi równorzędnemu jest niecelowe. Nie służy bowiem wytwarzaniu w społeczeństwie przekonania o bezstronności sędziów, lecz przeciwnie, może budować przekonanie o łatwości manipulowania ustawową właściwością sądów lub niemożności wywiązywania się sądów ze swoich powinności i uleganiu przez sędziów pozaprocesowym wpływom, co w konsekwencji może podważać w istotnym stopniu autorytet wymiaru sprawiedliwości. 3 Biorąc powyższe pod uwagę, Sąd Najwyższy orzekł jak w sentencji postanowienia.