Supreme Court dismisses appeal for retrial due to missed statutory deadline and lack of professional conduct. The client's mental illness does not excuse the delay. Costs for legal aid are denied due to unprofessional actions.

Sygn. akt IV CZ 49/13 POSTANOWIENIE Dnia 20 czerwca 2013 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Iwona Koper (przewodniczący) SSN Mirosław Bączyk SSN Anna Kozłowska (sprawozdawca) w sprawie ze skargi powoda o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem Sądu Apelacyjnego w […] z dnia 22 listopada 2006 r., w sprawie z powództwa S. K. przeciwko J. P. i M. P. o ustalenie, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 20 czerwca 2013 r., zażalenia powoda na postanowienie Sądu Apelacyjnego w […] z dnia 17 sierpnia 2012 r., 1. oddala zażalenie, 2. oddala wniosek pełnomocnika powoda o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej powodowi z urzędu w postępowaniu zażaleniowym.

Uzasadnienie 2 Zaskarżonym postanowieniem Sąd Apelacyjny odrzucił - jako wniesioną z uchybieniem terminu z art. 407 § 1 k.p.c. - skargę S. K. o wznowienie postępowania w sprawie z jego powództwa przeciwko J. P. i M. P. o ustalenie, zakończonej wyrokiem tego Sądu z dnia 22 listopada 2006 r., sygn. akt I ACa …/05. Sąd Apelacyjny wskazał, że w sytuacji gdy podstawą skargi jest pozbawienie możności działania, trzymiesięczny termin do jej wniesienia liczy się od dnia, w którym o wyroku dowiedziała się strona wnosząca skargę.

Sąd Apelacyjny uznał, że powód dowiedział się o wyroku Sądu Apelacyjnego z dnia 22 listopada 2006 r. najpóźniej w dniu 9 stycznia 2007 r. Wówczas to bowiem wniósł o ustanowienie pełnomocnika z urzędu do wniesienia skargi kasacyjnej od tego wyroku. Skarga o wznowienie postępowania wniesiona została w dniu 5 lipca 2012 r., a zatem z uchybieniem terminu z art. 407 §1 k.p.c. W zażaleniu na to postanowienie skarżący wniósł o jego uchylenie,

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Powód domagał się wznowienia postępowania, wskazując, że jego choroba psychiczna skutkowała pozbawieniem go możności działania w zakończonym postępowaniu. Ustalenie, kiedy powód dowiedział się o wyroku Sądu Apelacyjnego z dnia 22 listopada 2006 r., było zatem niezbędne do oceny, czy zachowany został termin do wniesienia skargi. Czyniąc to ustalenie, Sąd Apelacyjny trafnie przyjął, że złożenie przez powoda w dniu 9 stycznia 2007 r. wniosku o ustanowienie pełnomocnika z urzędu do wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku z dnia 22 listopada 2006 r. wskazuje moment, w którym powód niewątpliwie wiedział już o wyroku i jego treści.

Nie może przeto budzić wątpliwości, że termin do złożenia skargi o wznowienie postępowania, wskazany w art. 407 § 1 k.p.c., nie został przez powoda zachowany. 3 Z przedstawionych przyczyn zażalenie podlegało oddaleniu, co mając na uwadze, na podstawie art. 3941 §3 w związku z art. 39814 k.p.c. Sąd Najwyższy orzekł jak w sentencji Wniosek pełnomocnika powoda o przyznanie kosztów pomocy prawnej udzielonej powodowi z urzędu w postępowaniu zażaleniowym podlegał oddaleniu. Z akt sprawy wynika, że niniejsza skarga o wznowienie postępowania w sprawie I ACa …/05, nie jest pierwszą skargą wniesioną przez powoda.

Od wyroku z dnia 22 listopada 2006 r. skargi o wznowienie postępowania, również odwołując się w niej do swego stanu zdrowia, powód składał w roku 2008 i w roku 2009. Skarga złożona w roku 2008 została odrzucona, a zażalenie powoda - oddalone - postanowieniem Sądu Najwyższego z dnia 21 sierpnia 2008 r., sygn. akt IV CZ 61/08. Okoliczności te, również wskazujące na upływ terminu z art. 407 § 1 k.p.c., winny być znane pełnomocnikowi z urzędu. Zażalenie przeto, w którym, we wskazanych okolicznościach, kwestionuje się prawidłowość odrzucenia skargi z powodu uchybienia terminu z art. 407 § 1 k.p.c., nie może być poczytane za sporządzone w zgodzie z zasadami profesjonalizmu.

W judykaturze utrwalony jest pogląd, według którego czynności ustanowionego przez sąd pełnomocnika, które są sprzeczne z zasadami profesjonalizmu, nie uzasadniają przyznania kosztów nieopłaconej pomocy prawnej (postanowienia Sądu Najwyższego: z dnia 12 lutego 1999 r., II CKN 341/98, OSNC 1999, nr 6, poz.123, z dnia 22 września 2011 r. V CZ 66/11; z dnia 22 stycznia 2008 r. II CZ 106/07 niepubl). es