Supreme Court quashes appeal cost order due to insufficient reasoning under Civil Procedure Code Art. 361 and 328.2.
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court quashed the appellate court's decision regarding appeal costs and remanded the matter for a new ruling. The defendant argued the costs were inflated, but the Supreme Court found the appellate court's reasoning insufficient under Article 361 of the Civil Procedure Code. The court held that merely citing the legal basis without explaining the specific calculation of the costs violates procedural requirements, preventing effective judicial review.
Legislator headnote
AI generatedArt. 361 k.p.c.; Art. 328 § 2 k.p.c.: A ruling on costs must provide a detailed explanation of the legal basis and the specific calculation method; a general citation without such justification renders the reasoning defective and necessitates remittal.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedFull text
Sygn. akt V CZ 106/12 POSTANOWIENIE Dnia 13 czerwca 2013 r. Sąd Najwyższy w składzie : SSN Dariusz Dończyk (przewodniczący) SSN Irena Gromska-Szuster (sprawozdawca) SSN Bogumiła Ustjanicz w sprawie z powództwa B. G. przeciwko G. G. o ochronę dóbr osobistych i zapłatę, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 13 czerwca 2013 r., zażalenia pozwanego na postanowienie o kosztach, zawarte w pkt 2 wyroku Sądu Apelacyjnego w […] z dnia 30 listopada 2011 r., uchyla zaskarżone postanowienie i przekazuje sprawę w tym zakresie Sądowi Apelacyjnemu do ponownego rozpoznania i rozstrzygnięcia o kosztach postępowania zażaleniowego.
Uzasadnienie 2 Wyrokiem z dnia 30 listopada 2011 r. Sąd Apelacyjny oddalił apelację pozwanego od wyroku Sądu pierwszej instancji nakazującego pozwanemu przeproszenie powódki oraz zapłatę zadośćuczynienia w wysokości 8 000 zł. Sąd Apelacyjny zasądził także od pozwanego na rzecz powódki kwotę 2 760 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania apelacyjnego wskazując w uzasadnieniu, że o kosztach tych orzekł na podstawie art. 98 k.p.c. oraz rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu ( Dz.
Nr 163, poz. 1348 ze zm.). W zażaleniu na zawarte w wyroku Sądu Apelacyjnego rozstrzygnięcie o kosztach postępowania apelacyjnego pozwany zarzucił naruszenie art. 98 k.p.c. przez nieuzasadnione zawyżenie zasądzonych kosztów stwierdzając, że należały się one w wysokości jedynie 1577 zł. Wskazał, że wystąpił z wnioskiem o sprostowanie postanowienia o kosztach postępowania apelacyjnego przez ich obniżenie do takiej kwoty, traktując zasądzenie z tego tytułu kwoty 2 760 zł. jako oczywisty błąd rachunkowy, jednak Sąd Apelacyjny oddalił ten wniosek.
W konsekwencji wnosił o zmianę zaskarżonego postanowienia przez obniżenie zasądzonych kosztów postępowania apelacyjnego do kwoty 1577 zł i zasądzenie kosztów postępowania zażaleniowego.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 361 k.p.c., do postanowienia o kosztach procesu stosuje się odpowiednio art. 328 § 2 k.p.c., a zatem uzasadnienie tego postanowienia powinno zawierać nie tylko przytoczenie przepisów prawa, stanowiących podstawę rozstrzygnięcia, ale także wyjaśnienie, dlaczego w konkretnej sytuacji prawnej przepisy te mają zastosowanie i w jaki sposób wpływają na rozstrzygnięcie, a w szczególności, w jaki sposób, na ich podstawie wyliczona została kwota zasądzona z tego tytułu. Nie jest bowiem rolą Sądu Najwyższego domyślanie się motywów, jakimi kierował się Sąd drugiej instancji orzekając o kosztach postępowania odwoławczego, a znajomość tych motywów jest niezbędna do oceny zasadności zażalenia.
Niewskazanie podstawy prawnej, jak również motywów, którymi kierował się Sąd orzekając o kosztach postępowania apelacyjnego oznacza, że uzasadnienie nie odpowiada wymaganiom art. 328 § 2 k.p.c. 3 Ogólnikowe powołanie się na art. 98 k.p.c. oraz na przepisy rozporządzenia wykonawczego dotyczącego kosztów postępowania sądowego, bez przedstawienia szczegółowego wyliczenia kwot składających się na zasądzoną należność z tytułu kosztów postępowania apelacyjnego i bez wskazania określonych przepisów właściwego rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokatów lub radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz.
U. Nr 163, poz. 1348 i 1349, ze zm.), uniemożliwia kontrolę instancyjną postanowienia o kosztach postępowania (porównaj między innymi postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 25 lutego 2010 r. V CZ 7/10, OSNC-ZD 2010/4/104, z dnia 2 grudnia 2011 r. II PZ 30/11 i z dnia 12 października 2012 r. IV CZ 70/12, niepubl.). Uzasadnienie zaskarżonego postanowienia dotknięte jest takimi właśnie wadami, które nie pozwalają na ocenę zarzutów zażalenia błędnego wyliczenia kwoty zasądzonej tytułem zwrotu kosztów postępowania apelacyjnego.
Skutkuje to koniecznością uchylenia zaskarżonego postanowienia i przekazania sprawy w tym zakresie Sądowi Apelacyjnemu do ponownego rozpoznania i rozstrzygnięcia o kosztach postępowania zażaleniowego (art. 38915 w zw. z art. 3941 § 3 k.p.c. oraz art. 108 § 2 w zw. z art. 3941 § 4, art. 39821 i art. 391 § 1 k.p.c.). db