Legislator Case Law & Legislation
II KK 140/13 AI generated

Criminal appeal dismissed as obviously groundless due to lack of procedural violation and vague arguments.

Case Number II KK 140/13
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The Supreme Court dismissed the defense's criminal appeal as obviously groundless. The defense argued that the appellate court violated procedural rules by relying solely on one witness's testimony without independent fact-finding. The court rejected this, noting the appellate court merely accepted the first-instance findings and that the appeal's arguments were vague repetitions of the lower court's appeal.

Legislator headnote

AI generated

Art. 523 § 1 k.p.k.; Art. 410, 7, 5 § 2, 4 k.p.k.: A cassation appeal based on a procedural violation that merely challenges factual findings accepted by the appellate court is inadmissible if the appeal lacks specific details and constitutes a vague polemic.

Keywords

AI generated
cassation appeal procedural violation factual findings appellate review obviously groundless

Cited Legislation

AI generated
Art. 523 § 1 k.p.k.
Sąd Najwyższy uznał zatem, że zarzut pod pozorem naruszenia prawa procesowego odnosi się w istocie do ustaleń faktycznych dokonanych przez sąd I instancji i zaakceptowanych przez sąd odwoławczy; stosownie do art. 523 § 1 k.p.k.
Art. 410 k.p.k.
2 Kasacja zawierała zarzut rażącego naruszenia przepisów postępowania, które miało istotny wpływ na treść wyroku, polegającego na obrazie przepisów art. 410, art.
Art. 7 k.p.k.
Art. 5 § 2 k.p.k.
Sąd Najwyższy w składzie: SSN Piotr Hofmański na posiedzeniu w trybie art. 535 § 3 kpk po rozpoznaniu w Izbie Karnej w dniu 14 czerwca 2013 r., sprawy M.
Art. 4 k.p.k.
5 § 2, art. 4 k.p.k. i oparcia ustaleń faktycznych w przedmiocie winy skazanego wyłącznie na zeznaniach K.
art. 4 k.p.k
2 Kasacja zawierała zarzut rażącego naruszenia przepisów postępowania, które miało istotny wpływ na treść wyroku, polegającego na obrazie przepisów art. 410, art.
art. 523 § 1 k.p.k
Sąd Najwyższy uznał zatem, że zarzut pod pozorem naruszenia prawa procesowego odnosi się w istocie do ustaleń faktycznych dokonanych przez sąd I instancji i zaakceptowanych przez sąd odwoławczy; stosownie do art. 523 § 1 k.p.k.

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt II KK 140/13 POSTANOWIENIE Dnia 14 czerwca 2013 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Piotr Hofmański na posiedzeniu w trybie art. 535 § 3 kpk po rozpoznaniu w Izbie Karnej w dniu 14 czerwca 2013 r., sprawy M. S., skazanego z art. 13 § 1 kk w zw. z art. 282 kk w zw. z art. 64 § 1 kk z powodu kasacji obrońcy skazanego od wyroku Sądu Apelacyjnego w […] z dnia 6 grudnia 2012 r., utrzymującego w mocy wyrok Sądu Okręgowego w W. z dnia 19 kwietnia 2012 r., p o s t a n o w i ł 1. oddalić kasację jako oczywiście bezzasadną, 2. zasądzić od Skarbu Państwa na rzecz adwokata W.

P., Kancelaria Adwokacka, kwotę 738 zł (siedemset trzydzieści osiem złotych), w tym 23 % podatku VAT za sporządzenie i wniesienie kasacji na rzecz skazanego M. S., 3. zwolnić skazanego M. S. od ponoszenia kosztów postępowania kasacyjnego. UZASADNIENI Kasację obrońcy skazanego należało uznać za bezzasadną w stopniu oczywistym. 2 Kasacja zawierała zarzut rażącego naruszenia przepisów postępowania, które miało istotny wpływ na treść wyroku, polegającego na obrazie przepisów art. 410, art. 7, art. 5 § 2, art. 4 k.p.k. i oparcia ustaleń faktycznych w przedmiocie winy skazanego wyłącznie na zeznaniach K.

S., choć pozostałe dowody nie wykluczają w sposób nie budzący wątpliwości możliwości zaistnienia innej wersji zdarzeń. Obrońca wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania w postępowaniu odwoławczym. Sąd Najwyższy zważył co następuje. Kasacja jest oczywiście bezzasadna. Po pierwsze, należy zauważyć, że sąd odwoławczy, którego wyrok zaskarżono kasacją, nie mógł naruszyć przytoczonych przepisów prawa procesowego, ponieważ w zakresie czynów przypisanych skazanemu nie czynił własnych ustaleń faktycznych, lecz w pełni zaakceptował ustalenia sądu I instancji.

Sąd Najwyższy uznał zatem, że zarzut pod pozorem naruszenia prawa procesowego odnosi się w istocie do ustaleń faktycznych dokonanych przez sąd I instancji i zaakceptowanych przez sąd odwoławczy; stosownie do art. 523 § 1 k.p.k. tego rodzaju zarzut nie może być skutecznie podnoszony w postępowaniu kasacyjnym. Po drugie, zarzut kasacji jest w istocie powtórzeniem zarzutów podniesionych w apelacji, które zostały przez sąd odwoławczy rozpoznane należycie (por. rozważania dotyczące oceny zeznań świadka K. S. na s. 17-22 uzasadnienia wyroku sądu odwoławczego; zresztą sam skarżący nie zarzuca w kasacji naruszenia przepisów regulujących standardy kontroli odwoławczej).

W końcu należy zauważyć, że zarzuty kasacji są ogólnikowe i mgliste, nie wskazują na czym konkretnie miałoby polegać naruszenie przywołanych wyżej przepisów postępowania; w efekcie jawią się jako dość dowolna polemika ze stanowiskiem sądów obu instancji. Wobec powyższego orzeczono jak w sentencji.