Supreme Court dismisses appeal for retrial as it lacks statutory grounds under Polish Civil Procedure Code.
Poland (PL)
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court of Poland rejected an appeal for a retrial filed by a lawyer representing a client seeking state-funded legal aid. The appellant argued that a Constitutional Tribunal ruling invalidating a specific interpretation of a law should trigger a retrial under Article 4161 of the Civil Procedure Code. The court held that such a ruling does not constitute a statutory ground for retrial because it does not result in the loss of the norm's binding force. Consequently, the appeal was dismissed as it failed to meet the strict statutory requirements for initiating a retrial.
Legislator headnote
AI generatedArt. 4161 k.p.c.; Art. 410 § 1 k.p.c.: A Constitutional Tribunal ruling declaring a specific interpretation of a norm unconstitutional does not constitute a statutory ground for retrial if the norm retains its binding force.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedFull text
Sygn. akt V CO 18/13 POSTANOWIENIE Dnia 28 maja 2013 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Anna Kozłowska (przewodniczący) SSN Marian Kocon (sprawozdawca) SSN Marta Romańska w sprawie z wniosku C. M. o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie pełnomocnika z urzędu, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 28 maja 2013 r., skargi pełnomocnika wnioskodawczyni C. M. - adwokata T. W. o wznowienie postępowania zakończonego postanowieniem Sądu Najwyższego z dnia 14 lipca 2010 r., sygn. V CZ 51/10, odrzuca skargę. Uzasadnienie 2 W skardze z dnia 13 lutego 2013r. T. W. żądał uchylenia postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 14 lipca 2010r., odrzucającego zażalenie skarżącego na postanowienie Sądu Okręgowego we W. z dnia 29 marca 2020 r., w przedmiocie odmowy przyznania od Skarbu Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu. Jako podstawę prawną skargi skarżący wskazał art. 4161 k.p.c.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 4161 k.p.c. do spraw ze skargi wniesionej na podstawie tego przepisu stosuje się odpowiednio przepisy o wznowieniu. Z tego względu trzeba przyjąć, że zastosowanie znajdzie m. in. art. 410 § 1 k.p.c., przewidujący dopuszczalność odrzucenia skargi nieopartej na ustawowej podstawie w rozumieniu tego przepisu. W orzecznictwie Sądu Najwyższego zgodnie przyjmuje się, że badanie przesłanki oparcia skargi o wznowienie postępowania na ustawowej podstawie nie ogranicza się do kontroli, czy wskazane w skardze okoliczności odpowiadają ustawowym podstawom wznowienia, ale obejmuje również ustalenie, czy podstawa wznowienia rzeczywiście istnieje (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 10 października 2012r., I CZ 104/12, niepubl., z dnia 14 czerwca 2012 r., I CZ 44/12, niepubl.).
W rozpoznawanej sprawie skarga podlega odrzuceniu na podstawie art. 410 § 1 k.p.c. w zw. z art. 4161 k.p.c., gdyż nie została oparta na ustawowej podstawie. W orzecznictwie Sadu Najwyższego przyjmuje się, że nie stanowi podstawy do wznowienia postępowania orzeczenie Trybunału Konstytucyjnego stwierdzające w sentencji niezgodność z Konstytucją określonej wykładni aktu normatywnego, które nie powoduje utraty mocy obowiązującej przepisu (por. uchwałą siedmiu sędziów Sądu Najwyższego z dnia 17 grudnia 2009r., III PZP 2/09, OSNC 2010/7- 8/97, wyrok Sądu Najwyższego z dnia 20 kwietnia 2011r., I CSK 410/10, OSNC 2012/1/14).
Tymczasem skarżący, jak sam przyznaje w skardze, powołuje się na wyrok Trybunału Konstytucyjnego odpowiadający powyższej charakterystyce. Z powyższych względów orzeczono jak w sentencji.