Legislator Case Law & Legislation
DE FR IT EN
Analyze in Legislator
II KK 306/12 AI generated

Supreme Court quashes acquittal due to failure to apply penalized conduct provision correctly after constitutional court ruling.

Case Number II KK 306/12
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome Dismissed
Open official source Machine-readable Markdown (.md)

Legislator summary

AI generated

The Supreme Court of Poland quashed the appellate court's acquittal, ruling the decision legally flawed. The prosecutor argued the lower court erred by failing to apply Article 218 § 1 of the Criminal Code, which criminalizes self-inflicted injury, and by ignoring the requirement to review the appeal under Article 433 of the Code of Criminal Procedure. The court found the lower court mistakenly believed the conduct was depenalized by a Constitutional Court ruling, overlooking that the specific penal provision entered into force on the same date, thus necessitating a retrial.

Legislator headnote

AI generated

Art. 218 § 1 k.k.; Art. 433 k.p.k.; Art. 523 § 1 k.p.k.; Art. 537 § 2 k.p.k. The court established that a lower court must correctly apply penal provisions regarding self-inflicted injury even if a Constitutional Court ruling suggests depenalization, as the specific criminal code article may have entered into force simultaneously, requiring a retrial for procedural errors.

Keywords

AI generated
self-inflicted injury acquittal quashed Criminal Code provision procedural error retrial order

Cited Legislation

AI generated
Art. 218 § 1 k.k.
oskarżonego z art. 218 § 1 k.k. po rozpoznaniu w Izbie Karnej na rozprawie w dniu 28 maja 2013 r., kasacji, wniesionej przez Prokuratora Okręgowego w O.
Art. 433 k.p.k.
przez jego niezastosowanie i uniewinnienie oskarżonego z braku ku temu przesłanek oraz w konsekwencji zaniechanie wbrew treści art. 433 k.p.k. rozpoznania środka odwoławczego”, wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy Sądowi Okręgowemu w K.
Art. 523 § 1 k.p.k.
611), sąd odwoławczy dopuścił się rażącej i mającej istotny wpływ na treść orzeczenia obrazy wskazanego w kasacji prawa (art. 523 § 1 k.p.k.).
Art. 537 § 2 k.p.k.
Dlatego Sąd Najwyższy orzekł jak w dyspozytywnej części wyroku (art. 537 § 2 k.p.k.).
art. 218 § 1 k.k
oskarżonego z art. 218 § 1 k.k.
art. 433 k.p.k
przez jego niezastosowanie i uniewinnienie oskarżonego z braku ku temu przesłanek oraz w konsekwencji zaniechanie wbrew treści art. 433 k.p.k.
art. 523 § 1 k.p.k
611), sąd odwoławczy dopuścił się rażącej i mającej istotny wpływ na treść orzeczenia obrazy wskazanego w kasacji prawa (art. 523 § 1 k.p.k.).
art. 537 § 2 k.p.k
Dlatego Sąd Najwyższy orzekł jak w dyspozytywnej części wyroku (art. 537 § 2 k.p.k.).

Cited Case Law

AI generated
P/29/09
Constitutional Court declares double fines for same act unconstitutional under ne bis in idem principle.

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt II KK 306/12

WYROK W IMIENIU

RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 28 maja 2013 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Waldemar Płóciennik (przewodniczący) SSN Piotr Hofmański SSN Rafał Malarski (sprawozdawca) Protokolant Katarzyna Głodowska przy udziale prokuratora Prokuratury Generalnej Jerzego Engelkinga, w sprawie M. W. oskarżonego z art. 218 § 1 k.k. po rozpoznaniu w Izbie Karnej na rozprawie w dniu 28 maja 2013 r., kasacji, wniesionej przez Prokuratora Okręgowego w O. na niekorzyść oskarżonego od wyroku Sądu Okręgowego w K. z dnia 28 czerwca 2012 r., zmieniającego wyrok Sądu Rejonowego w K. z dnia 19 marca 2012 r., uchyla zaskarżony wyrok i przekazuje sprawę Sądowi Okręgowemu w K. do ponownego rozpoznania w postępowaniu odwoławczym.

UZASADNIENIE

2 Kasację od prawomocnego wyroku Sądu Okręgowego w K. z 28 czerwca 2012 r., którym zmieniono wyrok Sądu Rejonowego w K. z 19 marca 2012 r. skazujący M. W. za przestępstwo określone w art. 218 § 1 k.k. na samoistną grzywnę i uniewinniono oskarżonego od popełnienia zarzucanego mu czynu, wniósł Prokurator Okręgowy. Zarzucając rażące i mające istotny wpływ na treść orzeczenia „naruszenie przepisu art. 218 § 1 k.k. przez jego niezastosowanie i uniewinnienie oskarżonego z braku ku temu przesłanek oraz w konsekwencji zaniechanie wbrew treści art. 433 k.p.k. rozpoznania środka odwoławczego”, wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy Sądowi Okręgowemu w K. do ponownego rozpoznania.

Stanowisko skarżącego oskarżyciela publicznego zyskało wsparcie obecnego na rozprawie kasacyjnej prokuratora Prokuratury Generalnej. Sąd Najwyższy zważył, co następuje. Kasacja okazała się zasadna – i to w stopniu oczywistym. Przychylając się do zgłoszonego na rozprawie apelacyjnej przez prokuratora żądania (k. 251) oraz błędnie przyjmując, że zachowanie opisane w art. 218 § 1 k.k. z dniem 31 maja 2012 r. uległ w związku z wyrokiem Trybunału Konstytucyjnego z 18 listopada 2010 r. (P/29/09) depenalizacji, podczas gdy w tej samej dacie wszedł w życie przepis art. 218 § 1a k.k. o identycznej treści (dodany przez ustawę z 10 maja 2012 r.

– Dz. U. 2012 r., poz. 611), sąd odwoławczy dopuścił się rażącej i mającej istotny wpływ na treść orzeczenia obrazy wskazanego w kasacji prawa (art. 523 § 1 k.p.k.). Dlatego Sąd Najwyższy orzekł jak w dyspozytywnej części wyroku (art. 537 § 2 k.p.k.).