Supreme Court dismisses appeal on security measure when second instance remands case for retrial.
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court dismissed the appellant's appeal against the appellate court's decision to remand a security measure case for retrial. The appellant argued that the appeal was permissible under specific procedural articles, claiming the lower court failed to examine the merits. The court ruled that appeals to the Supreme Court are only allowed on final judgments, not on intermediate orders issued during a remand procedure.
Legislator headnote
AI generatedArt. 3941 § 11 k.p.c.; Art. 13 § 2 k.p.c.: Appeals to the Supreme Court are admissible only against final judgments, not against intermediate orders issued during a remand procedure.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
Sygn. akt IV CZ 44/13 POSTANOWIENIE Dnia 23 maja 2013 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Iwona Koper (przewodniczący, sprawozdawca) SSN Grzegorz Misiurek SSN Krzysztof Pietrzykowski w sprawie z powództwa M. C. przeciwko Przedsiębiorstwu A. Spółce Akcyjnej w K. o udzielenie zabezpieczenia roszczenia, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 23 maja 2013 r., zażalenia powoda na postanowienie Sądu Apelacyjnego w […] z dnia 22 stycznia 2013 r., odrzuca zażalenie. Uzasadnienie 2 Postanowieniem z dnia 22 stycznia 2013 r.
Sąd Apelacyjny uchylił postanowienie Sądu Okręgowego w L. z dnia 31 lipca 2012 r i przekazał wniosek o zabezpieczenie powództwa sądowi pierwszej instancji do ponownego rozpoznania. Sąd Apelacyjny wskazał, że niewystarczające uzasadnienie skarżonego postanowienia uniemożliwia dokonanie kontroli instancyjnej, a to uzasadnia wniosek o nierozpoznaniu przez Sąd Okręgowy istoty wniosku. W zażaleniu na postanowienie Sądu Apelacyjnego, wnioskodawca M. C. podniósł, że zgodnie z treścią art. 3941 § 11 k.p.c. w zw. z art. 13 § 2 k.p.c., w postępowaniu zabezpieczającym dopuszczalne jest zażalenie na orzeczenie sądu drugiej instancji uchylające orzeczenie sądu pierwszej instancji i przekazujące sprawę do ponownego rozpoznania.
Zarzucił naruszenie art. 386 § 4 k.p.c. w zw. z art. 397 § 2 k.p.c. przez błędną wykładnię i przyjęcie, że sąd pierwszej instancji nie rozpoznał istoty sprawy. Podniósł zarzut naruszenie art. 328 § 2 k.p.c. w zw. z art. 391 k.p.c. poprzez ich błędną wykładnię w następstwie uznania, że do uzasadnienia postanowienia w postępowaniu zabezpieczającym stosować należy w pełni rygory odnoszone do uzasadnień postanowień zapadłych w postępowaniu rozpoznawczym. Wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia i przekazanie sprawy Sądowi Apelacyjnemu do ponownego rozpoznania i zasądzenie kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych.
W odpowiedzi na zażalenie obowiązany zarzucił, że jest ono niedopuszczalne, wniósł o odrzucenie zażalenia i orzeczenie o kosztach postępowania zażaleniowego, a w przypadku przyjęcia zażalenie do rozpoznania, wniósł o jego oddalenie.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 3941 § 11 k.p.c. zażalenie do Sądu Najwyższego przysługuje także w razie uchylenia przez sąd drugiej instancji, na podstawie art. 386 § 2 lub § 4 k.p.c., wyroku sądu pierwszej instancji i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania. Dopuszczalność zażalenia dotyczy tylko wyraźnie wskazanego w art. 3941 § 11 k.p.c. rozstrzygnięcia, które zapada po rozpoznaniu apelacji. Zażalenie 3 przysługuje niezależnie od przedmiotu sprawy oraz wartości przedmiotu zaskarżenia. Na podstawie art. 13 § 2 przepis art. 3941 § 11 k.p.c. ma zastosowanie w postępowaniu nieprocesowym w odniesieniu do stosownych postanowień co do istoty sprawy, będących odpowiednikiem wyroków w postępowaniu procesowym.
Postanowieniami co do istoty sprawy w postępowaniu nieprocesowym są postanowienia rozstrzygające kwestie merytoryczne. Od postanowień tych, także niekończących postępowania w sprawie, przysługuje apelacja chyba, że na takie postanowienie ustawa dopuszcza zażalenie. Na postanowienie sądu pierwszej instancji w przedmiocie zabezpieczenia przysługuje na podstawie art. 741 k.p.c. zażalenie. Stosownie do art. 3941 § 2 k.p.c. postanowienie sądu drugiej instancji wydane na skutek zażalenia na postanowienie sądu pierwszej instancji nie podlega zaskarżeniu do Sądu Najwyższego.
Z tych względów wniesione zażalenie podlegało odrzuceniu (art. 397 § 1 w zw. z art. 3941 § 3 i art. 373 k.p.c.). Rozstrzygnięcie o kosztach postępowania zabezpieczającego, obejmujących koszty niniejszego postępowania zażaleniowego, należy do orzeczenia kończącego postępowanie w sprawie (art. 108 § 1 k.p.c.). es