Supreme Court dismissed appeal on procedural grounds, noting appeal must address procedural correctness, not substantive facts.
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court dismissed the appellant's appeal against the appellate court's refusal to grant a retrial. The appellant argued for a retrial based on substantive issues regarding the criminal offense, but the court clarified that the Supreme Court's jurisdiction is limited to reviewing the procedural correctness of the lower court's decision. Consequently, the court ruled that the appeal was inadmissible because it failed to identify specific procedural flaws required for such a review.
Legislator headnote
AI generatedArt. 429 § 1 k.p.k.; Art. 530 § 2 in fine k.p.k.: The Supreme Court may review a lower court's decision on a retrial request only for procedural correctness, not substantive merits; if the request lacks statutory grounds for retrial, the lower court must refuse it under Art. 530 § 2 in fine k.p.k.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedFull text
Sygn. akt II KZ 15/13 POSTANOWIENIE Dnia 24 maja 2013 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Andrzej Siuchniński w sprawie M. G. ukaranej za wykroczenie z art. 98 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 13 października 1998r. o systemie ubezpieczeń społecznych (t.j. Dz.U. z 2009 r., Nr 205, poz. 1585 ze zm.) po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 24 maja 2013 r., zażalenia ukaranej na zarządzenie Przewodniczącej II Wydziału Karnego Sądu Apelacyjnego w […] z dnia 7 marca 2013r., odmawiające przyjęcia wniosku o wznowienie postępowania w sprawie II W …/12 Sądu Rejonowego w P. p o s t a n o w i ł zaskarżone zarządzenie utrzymać w mocy.
UZASADNIENIE
Zażalenie nie zasługiwało na uwzględnienie, albowiem M. G. w żaden sposób nie wykazała wadliwości zaskarżonego zarządzenia. Należy podkreślić, że przedmiotem postępowania przed Sądem Najwyższym w niniejszej sprawie może być jedynie kwestia prawidłowości wydania zaskarżonego zarządzenia w świetle przepisów procedury karnej, a nie zagadnienia merytoryczne, związane ze sprawą, 2 w której ukaranej przypisano popełnienie wykroczenia i wymierzono za nie karę grzywny. Tymczasem argumentacja zaprezentowana w zażaleniu sprowadza się w większości do powtórzenia stanowiska wyrażonego we wniosku o wznowienie, gdzie – jak to trafnie zauważył Przewodniczący II Wydziału Karnego Wydziału Sądu Apelacyjnego– nie wskazano na jakiekolwiek z przesłanek wznowienia postępowania.
Z tego też względu zaskarżona decyzja była uprawniona i trafna (zob. postanowienie Sądu Apelacyjnego w Krakowie z dnia 7 grudnia 2011 r., II AKz 472/11, KZS 2011/12/39, 1125059). Trzeba jednak zauważyć, że w podstawie prawnej zarządzenia należało wskazać nie na przepis art. 429 § 1 k.p.k., ale na art. 530 § 2 in fine k.p.k., który - stosowany odpowiednio w postępowaniu w przedmiocie wznowienia postępowania (w zw. z art. 545 § 1 k.p.k.) - przyznaje prezesowi sądu (przewodniczącemu wydziału, upoważnionemu sędziemu) kompetencję do odmowy przyjęcia wniosku o wznowienie postępowania w sytuacji, gdy wniosek taki został oparty na innych powodach, niż te wskazane w art. 540, art. 540a i art. 540b k.p.k. (zob. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 28 maja 2009 r., III KZ 22/09, OSNKW 2009/7/59, Prok.i Pr.-wkł. 2009/11-12/21, Biul.SN 2009/6/18, LEX nr 503640).
Mając na uwadze powyższe rozważania, orzeczono jak w postanowieniu.