Legislator Case Law & Legislation
II KK 112/13 AI generated

Supreme Court dismisses appeal for outpatient treatment against mentally incompetent defendant, requiring closed facility instead.

Case Number II KK 112/13
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The Supreme Court dismissed the Prosecutor General's appeal against a lower court's order for outpatient psychiatric treatment of a defendant found mentally incompetent. The defendant had committed a crime while lacking criminal responsibility, yet the lower court applied a general security measure provision instead of the specific mandatory provision for closed facility placement. The court ruled that applying the general provision as a standalone basis for outpatient treatment constituted a clear violation of the Criminal Code, necessitating the case's remittal for a correct ruling.

Legislator headnote

AI generated

Art. 93 k.k.; Art. 94 § 1 k.k.: For offenders acting without criminal responsibility under Art. 31 § 1 k.k., the exclusive security measure is placement in a closed psychiatric facility; the general provision for outpatient treatment cannot serve as an independent basis for such measures.

Keywords

AI generated
mental incompetence security measures closed facility outpatient treatment Criminal Code procedural violation remittal

Cited Legislation

AI generated
art. 17 § 1 pkt 2 k.p.k.
wobec którego umorzono postępowanie na podstawie art. 17 § 1 pkt 2 kpk w zw.
art. 31 § 1 k.k.
Biegli stwierdzili, że oskarżony w chwili popełnienia czynu miał całkowicie zniesioną poczytalność w rozumieniu art. 31 § 1 k.k., w aktualnym stanie zdrowia psychicznego stanowi poważne niebezpieczeństwo dla porządku prawnego i powinien być leczony w warunkach zamkniętego leczenia psychiatrycznego.
art. 93 k.k.
wpłynął do tego Sądu wniosek Prokuratora Rejonowego o zastosowanie na podstawie art. 93 k.k. wobec S.
art. 94 § 1 k.k.
możliwe jest orzeczenie tylko środka zabezpieczającego w postaci umieszczenia w zamkniętym zakładzie psychiatrycznym na mocy art. 94 § 1 k.k. W konkluzji autor kasacji wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi Rejonowemu.
art. 95a § 1 k.k.
93 k.k., związane jest ze szczegółowymi przesłankami przewidzianymi w przepisach art. 95a § 1 i § 1a k.k.
art. 97 § 1 k.k.
oraz art. 97 § 1 k.k., a więc wówczas, gdy została orzeczona kara pozbawienia wolności bez warunkowego zawieszenia jej wykonania.
art. 521 § 1 k.p.k.
Kasację od tego orzeczenia wniósł na podstawie art. 521 § 1 k.p.k.
art. 523 § 1 k.p.k.
i na zasadzie art. 523 § 1 k.p.k., art.
art. 524 § 3 k.p.k.
G., a ponieważ upłynął termin określony w art. 524 § 3 k.p.k. nie jest możliwa ingerencja w treść prawomocnego postanowienia z dnia 13 maja 2010 r.
art. 526 § 1 k.p.k.
523 § 1 k.p.k., art. 526 § 1 k.p.k. i art.
art. 535 § 5 k.p.k.
Kasacja była zasadna w stopniu oczywistym i podlegała uwzględnieniu w trybie art. 535 § 5 k.p.k. Należy wskazać, że nowelizacja przepisu art.
art. 537 § 1 i 2 k.p.k.
i art. 537 § 1 i 2 k.p.k. zarzucił rażące naruszenie art.

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt II KK 112/13 POSTANOWIENIE Dnia 24 maja 2013 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Andrzej Siuchniński (przewodniczący) SSN Roman Sądej SSN Andrzej Stępka (sprawozdawca) Protokolant Anna Janczak na posiedzeniu w trybie art. 535 § 5 kpk, bez udziału stron po rozpoznaniu w Izbie Karnej w dniu 24 maja 2013r., w sprawie S. G. wobec którego umorzono postępowanie na podstawie art. 17 § 1 pkt 2 kpk w zw. z art. 31 § 1 kk oraz orzeczono środek zabezpieczający w postaci skierowania go na psychiatryczne leczenie ambulatoryjne kasacji wniesionej przez Prokuratora Generalnego na korzyść S. G. od postanowienia Sądu Rejonowego w Ł. z dnia 25 listopada 2010r., postanowił uchylić zaskarżone postanowienie i sprawę przekazać Sądowi Rejonowemu w Ł. do ponownego rozpoznania.

UZASADNIENIE

Do Sądu Rejonowego wpłynął akt oskarżenia przeciwko S. G. o przestępstwo z art. 207 § 1 k.k. w zw. z art. 157 § 2 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. W toku postępowania sądowego poddano oskarżonego badaniom psychiatrycznym. Biegli stwierdzili, że oskarżony w chwili popełnienia czynu miał całkowicie zniesioną poczytalność w rozumieniu art. 31 § 1 k.k., w aktualnym stanie zdrowia psychicznego stanowi poważne niebezpieczeństwo dla porządku prawnego i powinien być leczony w warunkach zamkniętego leczenia psychiatrycznego. W 2 zaistniałej sytuacji procesowej Sąd na posiedzeniu w dniu 13 maja 2010 r., umorzył postępowanie przeciwko S. G. na podstawie art. 17 §1 pkt 2 k.p.k. w zw. z art. 31 § 1 k.k., lecz nie orzekł wówczas żadnego środka zabezpieczającego.

W dniu 23 czerwca 2010 r. wpłynął do tego Sądu wniosek Prokuratora Rejonowego o zastosowanie na podstawie art. 93 k.k. wobec S. G. środka zabezpieczającego w postaci umieszczenia w zamkniętym zakładzie psychiatrycznym. W dniu 25 listopada 2010 r. postanowieniem o sygn. akt IV Ko …/10 Sąd orzekł na podstawie art. 93 k.k. tytułem środka zabezpieczającego skierowanie S. G. na psychiatryczne leczenie ambulatoryjne. Orzeczenie to uprawomocniło się bez zaskarżenia w dniu 7 grudnia 2010 r. Kasację od tego orzeczenia wniósł na podstawie art. 521 § 1 k.p.k.

Prokurator Generalny. Zaskarżył postanowienie na korzyść S. G. i na zasadzie art. 523 § 1 k.p.k., art. 526 § 1 k.p.k. i art. 537 § 1 i 2 k.p.k. zarzucił rażące naruszenie art. 93 k.k., mające wpływ na treść orzeczenia, a to z tej przyczyny, że wobec sprawcy czynu popełnionego w warunkach art. 31 § 1 k.k. możliwe jest orzeczenie tylko środka zabezpieczającego w postaci umieszczenia w zamkniętym zakładzie psychiatrycznym na mocy art. 94 § 1 k.k. W konkluzji autor kasacji wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi Rejonowemu.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje. Kasacja była zasadna w stopniu oczywistym i podlegała uwzględnieniu w trybie art. 535 § 5 k.p.k. Należy wskazać, że nowelizacja przepisu art. 93 k.k. dokonana ustawą z dnia 5 listopada 2009r., która weszła w życie w dniu 8 czerwca 2010r., nie spowodowała modyfikacji możliwości stosowania środków zabezpieczających wobec sprawców popełniających czyny zabronione w stanie niepoczytalności określonej w art. 31 § 1 k.k. W stosunku do takich sprawców wyłączne zastosowanie nadal znajduje przepis art. 94 § 1 k.k., przewidujący orzeczenie umieszczenia w odpowiednim zakładzie psychiatrycznym, o ile zostały spełnione przesłanki w nim przewidziane.

Przepis art. 93 k.k. ma charakter ogólnej normy gwarancyjnej, mającej odniesienie do wszystkich środków zabezpieczających i nie może stanowić 3 samodzielnej podstawy ich stosowania, w oderwaniu od poszczególnych sytuacji procesowych, określonych w kolejnych przepisach Rozdziału X Kodeksu karnego. Skierowanie na leczenie ambulatoryjne, o którym mowa w obecnym brzmieniu przepisu art. 93 k.k., związane jest ze szczegółowymi przesłankami przewidzianymi w przepisach art. 95a § 1 i § 1a k.k. oraz art. 97 § 1 k.k., a więc wówczas, gdy została orzeczona kara pozbawienia wolności bez warunkowego zawieszenia jej wykonania.

Zastosowanie zatem w zaskarżonym postanowieniu przepisu art. 93 k.k., jako samodzielnej podstawy orzeczenia wobec S. G. środka zabezpieczającego w postaci skierowania go na psychiatryczne leczenie ambulatoryjne stanowiło rażące naruszenie tego przepisu. Miało ono oczywisty wpływ na treść zaskarżonego orzeczenia, skoro wobec S. G. w jego sytuacji procesowej, zastosowano środek zabezpieczający nieprzewidziany w ustawie. W tej sytuacji zaskarżone postanowienie musiało zostać uchylone, a sprawa przekazana Sądowi Rejonowemu do ponownego rozpoznania.

Sąd będzie mieć na uwadze, że kasacja została wniesiona na korzyść S. G., a ponieważ upłynął termin określony w art. 524 § 3 k.p.k. nie jest możliwa ingerencja w treść prawomocnego postanowienia z dnia 13 maja 2010 r. o umorzeniu postępowania karnego. Mając powyższe na uwadze Sąd Najwyższy orzekł jak w części dyspozytywnej postanowienia.