Supreme Court quashes joint sentence for failure to combine crimes meeting statutory merger requirements.
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court quashed the lower court's joint sentence regarding specific crimes committed in 2003 and 2004. The Court of Appeal had failed to issue a combined sentence for these offenses, which the Supreme Court found constituted a serious violation of the Criminal Procedure Code. Consequently, the case was remanded to the Court of Appeal to properly combine the individual sentences and impose a new joint penalty.
Legislator headnote
AI generatedArt. 572 k.p.k. w zw. z art. 85 k.k.; The failure to issue a joint sentence for crimes meeting statutory merger requirements constitutes a serious procedural violation requiring remand for proper sentencing.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedFull text
Sygn. akt II KK 107/13
WYROK W IMIENIU
RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 24 maja 2013 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Andrzej Siuchniński (przewodniczący, sprawozdawca) SSN Roman Sądej SSN Andrzej Stępka Protokolant Anna Janczak w sprawie J. M. w przedmiocie wydania wyroku łącznego po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w trybie art. 535 § 5 kpk w dniu 24 maja 2013 r., kasacji, wniesionej przez Rzecznika Praw Obywatelskich na korzyść skazanego od wyroku łącznego Sądu Okręgowego w W. z dnia 11 kwietnia 2011 r., uchyla wyrok Sądu Okręgowego w W. z dnia 11 kwietnia 2011r. w zaskarżonej części i sprawę w tym zakresie przekazuje Sądowi Okręgowemu w W. do ponownego rozpoznania. 2
UZASADNIENIE
J. M. został skazany następującymi prawomocnymi wyrokami:
1. Sądu Rejonowego z dnia 26 października 1995 r. (sygn. akt III K 1861/94) za przestępstwo z art. 208 d.k.k., popełnione 4 lipca 1994 r., na karę roku pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na okres 5 lat oraz na podstawie art. 36 § 1 i 2 d.k.k. na karę grzywny w wysokości 200 złotych; w stosunku do skazanego postanowieniem z dnia 26 września 1998 r. zarządzono wykonanie kary pozbawienia wolności;
2. Sądu Okręgowego z dnia 18 maja 2004 r., sygn. akt VIII K 123/04) za przestępstwo z art. 310 § 1 k.k. w zw. z art. 286 § 1 k.k. w zw. z art. 12 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k., popełnione w dniu 5 września 1998 r., na mocy art. 310 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 3 k.k., przy zastosowaniu art. 60 § 2 k.k., na karę 2 lat pozbawienia wolności;
3. Sądu Rejonowego z dnia 18 kwietnia 2000 r. (sygn. akt III K 374/99) za przestępstwo z art. 278 § 1 k.k., popełnione 11 grudnia 1998 r., na karę 6 miesięcy pozbawienia wolności oraz na podstawie art. 33 § 1, 2 i 3 k.k. na karę grzywny w wysokości 20 stawek dziennych po 10 złotych każda;
4. Sądu Rejonowego z dnia 19 kwietnia 2005 r. (sygn. akt VIII K 1665/03) za przestępstwo z art. 278 § 3 k.k., popełnione 13 stycznia 1999 r., na karę grzywny w wysokości 20 stawek dziennych po 50 złotych każda;
5. Sądu Rejonowego z dnia 24 października 2000 r. (sygn. akt VIII K 47/00) za przestępstwo z art. 278 § 1 k.k., popełnione w maju 1996 r. na karę roku i 6 miesięcy pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na 3 lata oraz na podstawie art. 33 § 2 k.k. na karę grzywny w wysokości 60 stawek dziennych po 10 złotych każda; w stosunku do skazanego postanowieniem z dnia 22 marca 2002 r. zarządzono wykonanie kary pozbawienia wolności;
6. Sądu Rejonowego z dnia 3 lipca 2009 r., sygn. akt XIV K 29/05, zmienionym wyrokiem Sądu Okręgowego z dnia 9 listopada 2009 r., sygn. akt X Ka 766/09:
a) za czyn z art. 278 § 1 k.k., popełniony w dniu 1.03.2003 r. na karę 6 miesięcy pozbawienia wolności; 3 b) za czyn z art. 272 k.k., popełniony w dniu 18.08.2000 r. na karę 3 miesięcy pozbawienia wolności;
c) za czyn z art. 273 k.k., popełniony w dniu 2.03.2003 r. na karę 3 miesięcy pozbawienia wolności;
d) za czyn z art. 286 § 1 k.k. w zb. z art. 270 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 2 i § 3 k.k., popełniony w okresie od dnia 18.10.2003 r. do dnia 22.10.2003 r., na karę roku i 6 miesięcy pozbawienia wolności, orzekającym karę łączną 2 lat pozbawienia wolności. Wyrokiem Sądu Okręgowego z dnia 9.11.2009 r., sygn. akt X Ka 766/09, wyrok ten został zmieniony w ten sposób, że uniewinniono oskarżonego od zarzutu popełnienia przestępstwa z art. 270 § 1 k.k., popełnionego w dniu 14.08.2000 r. oraz złagodzono do roku karę orzeczoną za czyn z art. 286 § 1 k.k. w zb. z art. 270 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k., wskutek czego orzeczono wobec skazanego nową karę łączną w wymiarze roku i 6 miesięcy pozbawienia wolności;
7. wyrokiem nakazowym Sądu Rejonowego z dnia 9 listopada 2009 r., sygn. akt IX K 1358/09, za czyn z art. 13 § 1 k.k. w zw. z art. 278 § 1 k.k., popełniony w dniu 17.07.2009 r., za który w oparciu o treść art. 58 § 3 k.k. w zw. z art. 14 § 1 k.k. w zw. z art. 278 § 1 k.k. wymierzono mu karę 8 miesięcy ograniczenia wolności w postaci wykonywania nieodpłatnej dozorowanej pracy na cele społeczne w wymiarze 30 godzin miesięcznie. Sąd Okręgowy, wyrokiem z dnia 11 kwietnia 2011 r., sygn. akt VIII K 220/10, połączył orzeczone w ww. wyrokach kary wskazane w pkt. 2, 3, 4, 5, 6b (tj. w zakresie kary orzeczonej za czyn z art. 272 k.k.) i wymierzył skazanemu J.
M. karę łączną pozbawienia wolności w wymiarze 3 lat i 6 miesięcy oraz karę łączną grzywny w wymiarze 40 czterdziestu stawek dziennych, ustalając wysokość jednej stawki na kwotę 30 złotych, a na podstawie art. 572 k.p.k. w pozostałej części umorzył postępowanie o wydanie wyroku łącznego. Od tego orzeczenia kasację na korzyść skazanego wniósł Rzecznik Praw Obywatelskich, podnosząc zarzut rażącego i mogącego mieć istotny wpływ na treść rozstrzygnięcia naruszenia art. 572 k.p.k. w zw. z art. 85 k.k., poprzez uznanie przez Sąd orzekający, że nie zachodzą przesłanki do 4 wydania wyroku łącznego w stosunku do czynów popełnionych przez skazanego w dniach 1 marca 2003 r., 2 marca 2003 r. i w okresie od 18 października 2003 r. do dnia 22 października 2003 r., za które został on skazany wyrokiem Sądu Rejonowego z dnia 3 lipca 2009 r., sygn. akt XIV K. 29/05, zmienionym wyrokiem Sądu Okręgowego z dnia 9 listopada 2009 r., sygn. akt X Ka 766/09 (pkt 6), co skutkowało nieuzasadnionym umorzeniem postępowania o wydanie wyroku łącznego w zakresie tych czynów.
Na podstawie tak sformułowanego zarzutu Rzecznik Praw Obywatelskich wniósł o uchylenie wyroku łącznego Sądu Okręgowego w W. w zaskarżonej części i w tym zakresie przekazanie sprawy Sądowi meriti do ponownego rozpoznania. Sąd Najwyższy zważył, co następuje. Kasacja jest oczywiście zasadna. W rozpoznawanej sprawie nie może być wątpliwości co do tego, że przestępstwa przypisane J. M. w wyroku Sądu Rejonowego z dnia 3 lipca 2009 r., sygn. akt XIV K 29/05, zmienionym wyrokiem Sądu Okręgowego z dnia 9 listopada 2009 r., (sygn. akt X Ka 766/09), wskazane w pkt. 6a, c i d części wstępnej niniejszego uzasadnienia, tj. popełnione odpowiednio w dniach: 1.03.2003, 2.03.2003 oraz od dnia 18.10 do dnia 22.10.2003 r., spełniały przesłanki do połączenia wymierzonych za nie kar.
Jej niewymierzenie przez Sąd meriti stanowiło rażące naruszenie art. 572 k.p.k. w zw. z art. 85 k.k., mające istotny wpływ na treść wyroku. Wobec orzeczenia nowej kary łącznej, obejmującej m.in. karę za przestępstwo wskazane w pkt 6b (popełnione w dniu 18 sierpnia 2000 r.), utraciła bowiem moc kara łączna orzeczona wyrokiem Sądu Rejonowego z dnia 3 lipca 2009 r., zmienionym przez wyrok Sądu Okręgowego z dnia 9 listopada 2009 r., co przy zaniechaniu Sądu, popełnionym w zaskarżonym wyroku łącznym, skutkowało odrębnym wykonaniem kar jednostkowych orzeczonych za czyny opisane w pkt 6a, c i d.
Trafna jest argumentacja zawarta w kasacji Rzecznika Praw Obywatelskich. Przepis art. 569 k.p.k. rzeczywiście reguluje jedynie właściwość sądu w przedmiocie wydania wyroku łącznego i jego treść 5 (zwłaszcza zwrot: „wyrokami różnych sądów”) nie może być postrzegana, jako limitująca zakres zastosowania instytucji kary łącznej, której przesłanki zostały unormowane w art. 85 i n. k.k. Zasadnie wskazuje skarżący, że nie ma znaczenia charakter przyczyn powodujących brak rozstrzygnięcia o karze łącznej, albowiem potrzeba wydania wyroku łącznego aktualizuje się w każdej sytuacji, w której stwierdzenie realnego zbiegu przestępstw obliguje sąd do orzeczenia kary łącznej (zob. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 31 maja 2012 r., sygn. akt III KK 379/11).
Przy ponownym rozpoznaniu sprawy Sąd Okręgowy dokona zatem połączenia kar jednostkowych, orzeczonych wyrokiem Sądu Rejonowego z dnia 3 lipca 2009 r., sygn. akt XIV K. 29/05, określonych w pkt 6a, b i d części wstępnej niniejszego uzasadnienia, a następnie wymierzy karę łączną w granicach określonych przez przepis art. 86 § 1 k.k. Mając na uwadze powyższe rozważania, orzeczono jak w wyroku.