Social insurance case allows appeal regardless of value when determining obligation to pay health insurance contributions.
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court overturned the appellate court's dismissal of the cassation appeal, ruling that the appeal was inadmissible only because the disputed amount was low. The core issue concerned whether specific individuals were subject to social health insurance obligations based on their employment status versus contractor agreements. The court held that since the matter involves establishing the obligation to pay social insurance, the appeal is admissible without regard to the monetary value of the dispute.
Legislator headnote
AI generatedArt. 3982 § 1 zdanie drugie k.p.c.; Art. 3986 § 2 k.p.c.: In cases concerning the establishment of the obligation to pay social insurance, a cassation appeal is admissible regardless of the value of the subject matter.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedFull text
Sygn. akt II UZ 19/13 POSTANOWIENIE Dnia 14 maja 2013 r. Sąd Najwyższy w składzie : SSN Jerzy Kuźniar (przewodniczący) SSN Małgorzata Gersdorf SSN Beata Gudowska (sprawozdawca) w sprawie z wniosku A. R. przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział w E. z udziałem zainteresowanych M. P., D. B., E. C. i Wojewódzkiego Szpitala Zespolonego w E. o składki, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy, Ubezpieczeń Społecznych i Spraw Publicznych w dniu 14 maja 2013 r., zażalenia wnioskodawczyni na postanowienie Sądu Apelacyjnego z dnia 6 listopada 2012 r., uchyla zaskarżone postanowienie.
Uzasadnienie Postanowieniem z dnia 6 listopada 2012 r. Sąd Apelacyjny - Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych odrzucił skargę kasacyjną A. R. od wyroku tego Sądu z dnia 28 czerwca 2012 r., jako niedopuszczalną ze względu na wartość przedmiotu zaskarżenia. W ocenie Sądu, przedmiotem sporu było ustalenie podmiotu zobowiązanego do odprowadzenia składek na ubezpieczenie zdrowotne. Uznał, że w tym wypadku dopuszczalność skargi kasacyjnej zależy od wartości przedmiotu zaskarżenia i orzekł na podstawie art. 3986 § 2 k.p.c., uwzględniwszy, że skarżąca 2 wyznaczyła ją na kwotę należnych składek na ubezpieczenie zdrowotne za zainteresowaną M.
P. - 17,82 zł, za zainteresowaną E. C. - 25,92 zł, za zainteresowaną D. B. - 108,27 zł. W zażaleniu ubezpieczona wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia i nadanie biegu skardze kasacyjnej, podnosząc, że sprawa dotyczy objęcia obowiązkiem ubezpieczenia społecznego i zarzucając naruszenie – przez niezastosowanie – art. 3982 § 1 zdanie drugie k.p.c.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Nie budzi wątpliwości, że ubezpieczenie zdrowotne ma charakter ubezpieczenia społecznego (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 18 października 2004 r., I UZ 35/04, OSNP 2005 nr 7, poz. 101), wobec czego – stosownie do art. 3982 § 1 zdanie drugie k.p.c. – sprawa o objęcie obowiązkiem tego ubezpieczenia jest sprawą, w której skarga kasacyjna przysługuje bez względu na wartość przedmiotu zaskarżenia. Skarżąca trafnie z zażaleniu określiła przedmiot sporu, skoro podstawę prawną wyroku Sądu Apelacyjnego - Sądu Pracy i Ubezpieczeń Społecznych z dnia 28 czerwca 2012 r. stanowił art. 8 ust. 2a ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (jednolity tekst – Dz.U. z 2009 r.
Nr 153, poz. 1227 ze zm.). Przedmiotem osądu było stwierdzenie niepodlegania przez zainteresowane ubezpieczeniu zdrowotnemu z tytułu umów zlecenia zawieranych z ubezpieczoną prowadzącą pozarolniczą działalność w zakresie usług pielęgniarskich i lekarskich, lecz podleganie przez nie temu ubezpieczeniu z tytułu pracowniczego zatrudnienia w zainteresowanym Wojewódzkim Szpitalu Zespolonym w E. Co do zasadności zażalenia A. R. na odrzucenie skargi kasacyjnej w sprawie objęcia ubezpieczeniem zdrowotnym innej zleceniobiorczyni, która świadczyła usługi medyczne za jej pośrednictwem, jako osoby trzeciej wobec stosunku pracy, wypowiedział się Sąd Najwyższy w postanowieniu z dnia 19 lutego 2013 r., II UZ 129/12 (niepublikowane). 3 Uzasadnione jest więc orzeczenie na podstawie art. 3941 § 3 k.p.c. w związku z art. 39816 k.p.c.