Legislator Case Law & Legislation
V KO 31/13 AI generated

Supreme Court transfers appeal case to another court to ensure public perception of judicial impartiality.

Case Number V KO 31/13
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome Partially Allowed

Legislator summary

AI generated

The Supreme Court granted the Regional Court's request to transfer the appeal case to another court of equal jurisdiction. The court reasoned that investigating the alleged misconduct of judges in the original court could create public doubts about the impartiality of the court handling the appeal. Consequently, the transfer was ordered to eliminate any social perception of bias, even though the original court remained competent.

Legislator headnote

AI generated

Art. 41 k.p.k.; Art. 37 k.p.k.: The Supreme Court may transfer a case to another court of equal jurisdiction to prevent public doubts regarding the impartiality of the original court, even if the original court is technically competent.

Keywords

AI generated
transfer of jurisdiction equal courts judicial impartiality public perception appeal proceedings procedural transfer conflict of interest

Cited Legislation

AI generated
Art. 41 k.p.k.
58), a zastosowanie samej instytucji przewidzianej w art. 41 k.p.k. nie byłoby ku temu wystarczające.
Art. 37 k.p.k.
z dnia 20 marca 2013 r., w przedmiocie przekazania sprawy do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu , na podstawie art. 37 k.p.k. p o s t a n o w i ł: sprawę przekazać do rozpoznania Sądowi Rejonowemu w Z.
Art. 235 k.k.
art. 37 k.p.k
z dnia 20 marca 2013 r., w przedmiocie przekazania sprawy do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu , na podstawie art. 37 k.p.k.
art. 235 k.k
art. 41 k.p.k
58), a zastosowanie samej instytucji przewidzianej w art. 41 k.p.k.

Cited Case Law

AI generated

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt V KO 31/13 POSTANOWIENIE Dnia 8 maja 2013 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Jarosław Matras (przewodniczący) SSN Kazimierz Klugiewicz (sprawozdawca) SSN Michał Laskowski w sprawie zażalenia H. S. na postanowienie Prokuratora Prokuratury Okręgowej w Z. z dnia 28 lutego 2013 r. o odmowie wszczęcia śledztwa, po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 8 maja 2013 r., wystąpienia Sądu Rejonowego w P. z dnia 20 marca 2013 r., w przedmiocie przekazania sprawy do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu , na podstawie art. 37 k.p.k. p o s t a n o w i ł: sprawę przekazać do rozpoznania Sądowi Rejonowemu w Z.

UZASADNIENIE

Wniosek Sądu Rejonowego w P. o przekazanie przedmiotowej sprawy do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu, z uwagi na dobro wymiaru sprawiedliwości, zasługuje na uwzględnienie. W uzasadnieniu swojego wystąpienia Sąd Rejonowy wskazał w szczególności, że przedmiotem zażalenia jest postanowienie o odmowie wszczęcia śledztwa w sprawie podejrzenia popełnienia przestępstwa przez sędziów Sądu Okręgowego w P. Rozpoznając zatem zażalenie Sąd będzie zmuszony dokonać oceny zachowania wskazanych w zawiadomieniu sędziów pod kątem istnienia znamion przestępstwa z art. 235 k.k., a to może w odczuciu społecznym wywoływać wątpliwości co do obiektywizmu Sądu właściwego i stwarzać 2 przekonanie o braku warunków do bezstronnego rozpoznania sprawy przez Sąd Rejonowy w P. Jakkolwiek instytucja przekazania sprawy innemu sądowi równorzędnemu stanowi istotne odstępstwo od ogólnej zasady właściwości miejscowej sądu i jako instytucja wyjątkowa nie może być nadużywana, to jednak w niniejszej sprawie Sąd Najwyższy podziela zaprezentowany powyżej pogląd, że przekazanie do rozpoznania zażalenia H.

S. innemu sądowi równorzędnemu, leży w interesie wymiaru sprawiedliwości. Powyższa konstatacja w żadnej mierze nie oznacza jakiegokolwiek braku zaufania do kompetencji i bezstronności sędziów Sądu Rejonowego w P. oraz możliwości rzetelnego rozpoznania zażalenia skarżącego. Chodzi natomiast o eliminowanie, choćby tylko w odbiorze społecznym, wszelkich sugestii mogących rzutować na obiektywizm orzekania (zob. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 17 maja 2001 r., IV KO 21/01, OSNKW 2001, z. 7-8, poz. 58), a zastosowanie samej instytucji przewidzianej w art. 41 k.p.k. nie byłoby ku temu wystarczające.

W tym stanie rzeczy, Sąd Najwyższy orzekł jak w postanowieniu.