Legislator Case Law & Legislation
IV CSK 29/13 AI generated

Cassation appeal dismissed as inadmissible because the disputed property value was below the statutory 150,000 zloty threshold. The court ruled that the appeal was procedurally barred due to the value falling under the exclusion clause. The decision emphasizes strict adherence to the monetary limit for property division cases.

Case Number IV CSK 29/13
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome Inadmissible

Legislator summary

AI generated

The Supreme Court dismissed the cassation appeal filed by A. W. and A. W. against a lower court's decision to terminate co-ownership of real estate. The appellants argued that the division was unauthorized, but they incorrectly stated the disputed value as 127,946 zloty, which is below the statutory minimum. The court rejected the appeal because the value of the entire property, not just the share, must be used, and this amount still failed to meet the 150,000 zloty threshold required for admissibility.

Legislator headnote

AI generated

Art. 5191 § 4 pkt 4 k.p.c.; Art. 398 § 6 pkt 2 k.p.c.; In proceedings concerning the termination of co-ownership, a cassation appeal is inadmissible if the value of the disputed subject matter is lower than 150,000 zloty, where the value is determined by the entire divided property rather than the awarded share.

Keywords

AI generated
cassation appeal inadmissibility termination of co-ownership property value threshold statutory monetary limit procedural bar appeal

Cited Legislation

AI generated
Art. 5191 § 4 pkt 4 k.p.c.
Zgodnie z treścią art. 5191 § 4 pkt 4 k.p.c. w sprawach dotyczących zniesienia współwłasności skarga kasacyjna nie przysługuje, jeżeli wartość przedmiotu zaskarżenia jest niższa niż sto pięćdziesiąt złotych.
Art. 398 § 6 pkt 2 k.p.c.
Uwzględniając zatem, zgodnie ze stanowiskiem skarżących, że wartość przedmiotu zaskarżenia skargą kasacyjną wynosi 127.496 złotych, czyli mniej niż 150.000 złotych, Sąd Najwyższy na podstawie art. 398 6 § 2 k.p.c.
Art. 13 § 2 k.p.c.
5191 § 4 pkt 4 i art. 13 § 2 k.p.c. odrzucił skargę kasacyjną jako niedopuszczalną.
Art. 520 § 3 k.p.c.
O kosztach postępowania kasacyjnego Sąd Najwyższy orzekł na podstawie art. 520 § 3 k.p.c. oraz § 6 pkt 5, 11 ust.
§ 6 pkt 5, 11 ust. 4 pkt 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych
oraz § 6 pkt 5, 11 ust. 4 pkt 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (Dz.
art. 5191 § 4 pkt 4 k.p.c
Zgodnie z treścią art. 5191 § 4 pkt 4 k.p.c.
art. 13 § 2 k.p.c
5191 § 4 pkt 4 i art. 13 § 2 k.p.c.
art. 520 § 3 k.p.c
O kosztach postępowania kasacyjnego Sąd Najwyższy orzekł na podstawie art. 520 § 3 k.p.c.

Cited Case Law

AI generated

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt IV CSK 29/13 POSTANOWIENIE Dnia 10 maja 2013 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Krzysztof Strzelczyk w sprawie z wniosku A. W. i A. W. przy uczestnictwie L. O. i A. O. o zniesienie współwłasności, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 10 maja 2013 r., na skutek skargi kasacyjnej wnioskodawców od postanowienia Sądu Okręgowego w S. z dnia 30 października 2012 r., odrzuca skargę kasacyjną i zasądza od wnioskodawców na rzecz uczestników kwotę 1200 (tysiąc dwieście) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego. Uzasadnienie 2 Wnioskodawcy A. i A. W. złożyli skargę kasacyjną od postanowienia Sądu Okręgowego w S. z dnia 30 października 2012 r. zmieniającego postanowienie Sądu Rejonowego w S. w przedmiocie zniesienia współwłasności nieruchomości. W skardze kasacyjnej wskazana została jako wartość przedmiotu zaskarżenia kwota 127.946 złotych. Skarżący zarzucili w skardze dokonanie przez Sąd podziału nieruchomości w sposób, na który ani wnioskodawcy ani żaden z uczestników nie wyrażał zgody.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Zgodnie z treścią art. 5191 § 4 pkt 4 k.p.c. w sprawach dotyczących zniesienia współwłasności skarga kasacyjna nie przysługuje, jeżeli wartość przedmiotu zaskarżenia jest niższa niż sto pięćdziesiąt złotych. Z uwagi na to, że skarżący kwestionują w skardze kasacyjnej samą zasadę dokonania podziału wartość przedmiotu zaskarżenia wyjątkowo będzie stanowiła wartość całej dzielonej nieruchomości, nie zaś przyznany wnioskodawcom udział (por. m.in. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 27 września 2012 r., III CZ 71/12, niepubl., postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 20 lipca 2012 r., II CZ 66/12, niepubl.).

Skarżący sami jednak podali w skardze kasacyjnej jako wartość przedmiotu zaskarżenia kwotę niższą niż przewidziany ustawowo minimalny próg kwotowy, bo wynoszącą 127.946 złotych. Wskazana w skardze kwota, to zarazem wartość całej nieruchomości stanowiącej przedmiot postępowania, przy czym identyczną wartość nieruchomości ustalił również Sąd Okręgowy w S., co wynika z uzasadnienia wyroku tego Sądu. Uwzględniając zatem, zgodnie ze stanowiskiem skarżących, że wartość przedmiotu zaskarżenia skargą kasacyjną wynosi 127.496 złotych, czyli mniej niż 150.000 złotych, Sąd Najwyższy na podstawie art. 398 6 § 2 k.p.c. w zw. z art. 5191 § 4 pkt 4 i art. 13 § 2 k.p.c. odrzucił skargę kasacyjną jako niedopuszczalną.

O kosztach postępowania kasacyjnego Sąd Najwyższy orzekł na podstawie art. 520 § 3 k.p.c. oraz § 6 pkt 5, 11 ust. 4 pkt 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (Dz. U. Nr 163, poz. 1349 ze zm.). 3 es