Supreme Court dismisses conditional suspension due to defendant's prior intentional convictions violating Art. 66 § 1 k.k.
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court dismissed the lower court's decision to conditionally suspend prosecution because the defendant had prior final convictions for intentional crimes. The prosecution argued that the defendant's history of intentional offenses violated the statutory requirement for first-time offenders under Article 66 § 1 of the Criminal Code. The court ruled that the lower court failed to verify this prerequisite, rendering the suspension legally invalid and ordering a retrial.
Legislator headnote
AI generatedArt. 66 § 1 k.k.; Conditional suspension of criminal proceedings is not applicable to offenders who were already finally convicted for intentional crimes at the time of the ruling.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedFull text
Sygn. akt III KK 39/13
WYROK W IMIENIU
RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 7 maja 2013 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Tomasz Artymiuk (przewodniczący) SSN Barbara Skoczkowska SSN Józef Szewczyk (sprawozdawca) Protokolant Teresa Jarosławska przy udziale prokuratora Prokuratury Generalnej Krzysztofa Parchimowicza, w sprawie P. M. oskarżonego z art. 284 § 3 k.k. po rozpoznaniu w Izbie Karnej na rozprawie w dniu 7 maja 2013 r., kasacji, wniesionej przez Prokuratora Generalnego na niekorzyść oskarżonego od wyroku Sądu Rejonowego w S. z dnia 13 września 2012 r., uchyla zaskarżony wyrok i sprawę przekazuje do ponownego rozpoznania Sądowi Rejonowemu w S.
UZASADNIENIE
2 P. M. został oskarżony o to, że: w dniu 29 stycznia 2012 r. w S., przywłaszczył sobie znaleziony telefon komórkowy m-ki Nokia 6700, czym spowodował straty w kwocie 500 zł na szkodę K. J., tj. o czyn z art. 284 § 3 k.k. Sąd Rejonowy w S. wyrokiem z dnia 13 września 2012 r., wydanym na posiedzeniu pod nieobecność prawidłowo powiadomionych o terminie: prokuratora, oskarżonego i pokrzywdzonego: ustalając, że oskarżony P. M. dopuścił się zarzucanego mu czynu oraz, że stopień winy i społecznej szkodliwości tego czynu nie jest znaczny, na mocy art. 66 § 1 i 2 k.k. i art. 67 § 1 k.k. warunkowo umorzył postępowanie wobec P. M. na okres 1 roku próby.
Orzeczenie uprawomocniło się w dniu 21 września 2012 r. wobec niezaskarżenia przez strony. Od prawomocnego wyroku Sądu Rejonowego w S. z dnia 13 września 2012 r., kasację wywiódł Prokurator Generalny. Na podstawie art. 521 § 1 k.p.k. zaskarżył wyrok w całości, na niekorzyść oskarżonego P. M. Na zasadzie art. 523 § 1 k.p.k., art. 526 § 1 k.p.k. oraz art. 537 § 1 i 2 k.p.k. zarzucił rażące i mające istotny wpływ na treść orzeczenia naruszenie przepisów prawa materialnego – art. 66 § 1 k.k., polegające na warunkowym umorzeniu postępowania karnego przeciwko P. M., pomimo niespełnienia określonej w tym przepisie przesłanki uprzedniej niekaralności sprawcy za przestępstwo umyślne, gdyż w dacie orzekania oskarżony był już prawomocnie skazany za popełnienie przestępstw umyślnych, określonych w art. 178a § 1 k.k. i art. 244 k.k. Autor kasacji wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy Sądowi Rejonowemu do ponownego rozpoznania.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje. Kasacja jest oczywiście zasadna. Zgodnie z treścią art. 66 § 1 k.k. jedną z przesłanek warunkowego umorzenia jest ustalenie, że sprawca nie był uprzednio karany za przestępstwo umyślne. Czyli nie spełniają tego warunku osoby, które w 3 czasie orzekania były już prawomocnie skazane za jakiekolwiek przestępstwo umyślne, bez względu na ich podobieństwo do aktualnego czynu i rodzaju wcześniej wymierzonej kary (por. wyroki Sądu Najwyższego: z dnia 24 kwietnia 2007 r., sygn. IV KK 50/07, OSNwSK 2007/1/923 i z dnia 3 lutego 2011 r., sygn.
III KK 407/10, opubl. Legalis). Z załączonej do akt sprawy informacji, udzielonej w dniu 5 lipca 2012 r. przez Krajowy Rejestr Karny Ministerstwa Sprawiedliwości wynika, że w dacie orzekania w niniejszej sprawie P. M. był dwukrotnie karany za przestępstwa umyślne. Wyrokiem Sądu Rejonowego w S. z dnia 9 listopada 2009 r., sygn. II K …/09, uprawomocnionym w dniu 17 listopada 2009 r., został skazany za czyn z art. 178a § 1 k.k., na karę 6 miesięcy pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na okres 4 lat, a następnie - wyrokiem tego samego sądu z dnia 13 maja 2011 r., sygn.
II K …/11, uprawomocnionym w dniu 21 maja 2011 r. - został skazany za czyn z art. 244 k.k., na karę 5 miesięcy pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na okres 3 lat. Podsumowując, zaskarżony wyrok zapadł z rażącą obrazą prawa materialnego tj. art. 66 § 1 k.k. mającą istotny wpływ na treść orzeczenia. W konsekwencji Sąd Najwyższy uchylił zaskarżony kasacją wyrok i sprawę przekazał do ponownego rozpoznania Sądowi Rejonowemu w S.