Supreme Court dismisses appeal on costs in co-ownership termination, ruling interests are not contradictory.

.Sygn. akt II CZ 28/13 POSTANOWIENIE Dnia 9 maja 2013 r. Sąd Najwyższy w składzie : SSN Barbara Myszka (przewodniczący) SSN Marian Kocon (sprawozdawca) SSN Kazimierz Zawada w sprawie z wniosku S. W., A.W. i H. W. przy uczestnictwie R. P. i innych, o zniesienie współwłasności nieruchomości, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 9 maja 2013 r., zażalenia uczestnika postępowania L. C. na orzeczenie o kosztach zawarte w pkt. 3 postanowienia Sądu Okręgowego w P. z dnia 27 marca 2012 r., oddala zażalenie Uzasadnienie 2 W postanowieniu z dnia 27 marca 2012 r.

Sąd Okręgowy w P. oddalił apelację uczestnika J. M. oraz uczestników J. R. i M. R., w sprawie o zniesienie współwłasności nieruchomości. Sąd obciążył kosztami postępowania apelacyjnego wnioskodawców i uczestników w zakresie przez nich poniesionym, na podstawie art. 520 § 1 k.p.c. W zażaleniu na to postanowienie pełnomocnik procesowy uczestnika L. C. wniósł o jego zmianę poprzez zasądzenie od uczestnika J. M. na rzecz L. C. kwoty 1200 zł tytułem zwrotu kosztów zastępstwa prawnego. W uzasadnieniu wskazano, że interesy tych uczestników były sprzeczne, a spór dotyczył zapłaty przez L.

C. na rzecz J. M. kwoty 12978 zł z tytułu używania nieruchomości objętej współwłasnością.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

W orzecznictwie Sądu Najwyższego zgodnie przyjmuje się, że w tzw. sprawach działowych co do zasady nie zachodzi sprzeczność interesów, niezależnie od tego jaki dana strona zgłasza wniosek co do sposobu podziału i jakie stanowisko zajmuje w sprawie. W takich postępowaniach strony są w równym stopniu zainteresowane wynikiem postępowania, a ich interesy w zasadzie są wspólne, gdyż polegają na wyjściu ze stanu wspólności. Sprzeczność interesów, o której mowa w art. 520 § 2 i 3 k.p.c., nie występuje nawet wówczas, gdy uczestnicy postępowania wskazują różne sposoby podziału tego majątku i zgłaszają w tym zakresie odmienne wnioski.

Osoby uprawnione mogą dążyć do zniesienia wspólności w taki sposób, jaki jest ich zdaniem najkorzystniejszy i nie ma to znaczenia dla oceny, że ich interesy są wspólne i niesprzeczne (por. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 9 sierpnia 2012 r., V CZ 30/12, niepubl., z dnia 6 czerwca 2012 r., IV CZ 13/12, niepubl., z dnia 3 lutego 2012 r., I CZ 133/11, niepubl.). W rozważanej sprawie między uczestnikami nie zachodzi sprzeczność interesów w rozumieniu art. 520 § 3 k.p.c. Rozliczenia z tytułu pożytków uzyskanych przez jednego ze współwłaścicieli stanowią jedną z kwestii cząstkowych, rozstrzyganych przez sąd w toku postępowania o zniesienie współwłasności (art. 618 § 1 k.p.c.).

Samo wystąpienie w tym zakresie sporów 3 między współwłaścicielami nie przesądza o sprzeczności interesów w rozumieniu art. 520 § 2 i § 3 k.p.c., skoro ich interesy są zgodne co do istoty sprawy, a więc w odniesieniu do żądania wyjścia ze stanu wspólności prawa. Z powyższych względów orzeczono jak w sentencji.