Supreme Court dismisses appeal against rejection of retrial request due to untimely filing and lack of admissibility grounds.
Poland (PL)
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court dismissed the appellants' appeal against the appellate court's decision to reject their request for a retrial. The appellants argued that the lower court violated procedural rules by failing to order further explanations after the appellants requested an extension for their response. The court held that the appellate court correctly exercised its discretion to reject the request because the appellants failed to provide valid arguments justifying the filing deadline or the admissibility of the claim within the specified timeframe.
Legislator headnote
AI generatedArt. 410 § 2 k.p.c.; Art. 394 § 3 k.p.c.; Art. 398 § 14 k.p.c.: A request for retrial must be timely and admissible; failure to justify the filing deadline or admissibility grounds warrants rejection without further procedural steps.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
Sygn. akt I CZ 41/13 POSTANOWIENIE Dnia 10 maja 2013 r. Sąd Najwyższy w składzie : SSN Krzysztof Pietrzykowski (przewodniczący) SSN Józef Frąckowiak (sprawozdawca) SSN Marta Romańska w sprawie ze skargi D. C. i K. L. o wznowienie postępowania w sprawie z powództwa D. C. i K. L. przeciwko Skarbowi Państwa - Ministrowi Sprawiedliwości o zapłatę, zakończonego prawomocnym wyrokiem Sądu Apelacyjnego z dnia 10 lutego 2012 r., po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 10 maja 2013 r., zażalenia skarżących na postanowienie Sądu Apelacyjnego z dnia 18 października 2012 r., oddala zażalenie. 2 Uzasadnienie Zaskarżonym postanowieniem z dnia 18 października 2012 r. Sąd Apelacyjny odrzucił skargę skarżących D. L. i K. C. o wznowienie postepowania zakończonego prawomocnym wyrokiem Sądu Apelacyjnego z dnia 10 lutego 2012 r. W zażaleniu skarżące wniosły o uchylenie zaskarżonego postanowienia zarzucając naruszenia art. 410 k.p.c.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
W zażaleniu pełnomocnik powódek wskazuje, że w sposób zgodny ze swoją najlepsza wiedzą odpowiedział na wezwanie sądu oraz wnosił o przedłużenie terminu do złożenia odpowiedzi na wezwanie. Zdaniem pełnomocnika skoro Sąd Apelacyjny nie ustosunkował się do tego wniosku, to tym samym uznał, że wyjaśnienia powódek i ich pełnomocnika okazały się wystarczające. Wydanie w takiej sytuacji postanowienia o odrzuceniu skargi o wznowienie narusza art. 410 2 k.p.c., gdyż w razie powzięcia przez Sąd dalszych wątpliwości należało wezwać powódki do wyjaśnień w oparciu o art. 410 § 2 k.p.c. Stanowisko to nie zasługuje na uwzględnienie.
Sąd Apelacyjny, właśnie na podstawie art. 410 § 2 k.p.c. wezwał powódki do wskazania okoliczności, że termin do wniesienia skargi została zachowany i że skarga jest dopuszczalna. Skoro w zakreślonym terminie ani pełnomocnik, ani powódki nie przedstawili argumentów, które uzasadniałyby to, że zachowany został termin do wniesienia skargi oraz zachodzą okoliczności uzasadniające dopuszczalność skargi, to Sąd Apelacyjny trafnie uznał, że zebrany w sprawie materiał nie uzasadnia przyjęcia skargi o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem Sądu Apelacyjnego z dnia 10 lutego 2012 r.
Mając na uwadze powyższe względy Sąd Najwyższy, na podstawie art. 39814 k.p.c., w związku z art. 3941 § 3 k.p.c., orzekł jak w sentencji.