Supreme Court dismisses criminal appeal for procedural violations as obviously unfounded due to lack of merit.
Poland (PL)
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court dismissed the criminal appeal filed by the defense attorney against the second-instance court's judgment. The appellant alleged serious procedural violations regarding evidence handling and court composition, but the court found these claims unfounded. Consequently, the Supreme Court ruled that the appeal was obviously meritless and ordered the appellant to bear the costs.
Legislator headnote
AI generatedArt. 535 § 3 k.p.k.; Art. 519 k.p.k.; Art. 192 § 2, 4 k.p.k.; Art. 366 § 1 k.p.k.; Art. 457 § 3 k.p.k. in zw. z art. 433 § 2 k.p.k.; Art. 7 k.p.k.; Art. 167 k.p.k.; An appeal is obviously meritless if the alleged procedural violations did not occur or had no impact on the trial outcome.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
Sygn. akt IV KK 137/13 POSTANOWIENIE Dnia 29 kwietnia 2013 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Wiesław Kozielewicz po rozpoznaniu w dniu 29 kwietnia 2013 r., sprawy R. G. skazanego z art. 59 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii w zw. z art. 11 § 2 k.k. i art. 12 k.k. z powodu kasacji, wniesionej przez obrońcę skazanego od wyroku Sądu Apelacyjnego w […] z dnia 20 grudnia 2012 r., utrzymującego w mocy wyrok Sądu Okręgowego w K. z dnia 8 czerwca 2012 r., oddala kasację jako oczywiście bezzasadną, a kosztami sądowymi postępowania kasacyjnego obciąża skazanego.
UZASADNIENIE
W kasacji obrońca skazanego R. G. zarzucił „rażące naruszenie prawa procesowego, które miało istotny wpływ na treść zaskarżonego wyroku”, tj. przepisów:
a) art. 457 § 3 k.p.k. w zw. z art. 433 § 2 k.p.k., b) art. 7 k.p.k., c) art. 167 k.p.k., d) art. 192 § 2 i 4 k.p.k., e) art. 366 § 1 k.p.k. Mając na uwadze te zarzuty, rozwinięte w uzasadnieniu kasacji, Sąd Najwyższy zważył co następuje. 2 ad a) Trafnie wskazuje Prokurator Prokuratury Apelacyjnej w pisemnej odpowiedzi na kasację (pismo z dnia 25 marca 2013 r.), że Sąd Apelacyjny w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku z dnia 20 grudnia 2012 r., odniósł się w wystarczającym zakresie do zarzutów zawartych w apelacji obrońcy, a także zajął stanowisko co do treści pisma procesowego z dnia 14 grudnia 2012 r. Sąd Najwyższy podzielając argumentację zawartą w uzasadnieniu pisemnej odpowiedzi na kasację, i nie widząc potrzeby jej powtarzania, odsyła do niej. ad.
b) Tak sformułowany zarzut kasacyjny odnosi się w istocie do ustaleń faktycznych poczynionych przez Sąd I instancji. Skarżący nie zauważa, iż w kasacji należy podnosić zarzuty odnośnie wyroku Sądu II instancji. Niedopuszczalny jest na tym etapie postępowania zarzut błędu w ustaleniach faktycznych. ad.
c) Sąd Najwyższy w pełni podziela argumentację wskazującą na niezasadność tego zarzutu zawartą w powołanej wyżej pisemnej odpowiedzi na kasację (por. s. 7-11 tego dokumentu). ad.
d) W realiach sprawy nie można dopatrzeć się naruszenia przez Sąd Apelacyjny przepisów art. 192 § 2 i § 4 k.p.k., (por. trafny wywód z pisemnej odpowiedz na kasację – s. 11). ad.
e) Niezasadny jest też zarzut obrazy przepisu art. 366 § 1 k.p.k. Przepis ten zawiera normę kompetencyjną przewodniczącego rozprawy głównej i w realiach sprawy trudno dostrzec, w jaki sposób mógłby zostać rażąco naruszony i to przez Sąd II instancji (art. 519 k.p.k.). Kierując się przedstawionymi względami Sąd Najwyższy uznał kasację za oczywiście bezzasadną, w rozumieniu art. 535 § 3 k.p.k., i dlatego orzekł jak w postanowieniu.