Legislator Case Law & Legislation
II CSK 570/12 AI generated

Supreme Court allows mortgage entry despite land parcel discrepancies by permitting court interpretation of the request.

Case Number II CSK 570/12
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome Partially Allowed

Legislator summary

AI generated

The Supreme Court of Poland overturned the lower court's dismissal of a mortgage entry request due to discrepancies between the application and land registry records. The applicant argued that the court improperly rejected the entry based on a mismatch in land parcel descriptions, while the lower court held the request invalid. The Supreme Court ruled that the registry court must interpret the request holistically and can partially grant the entry if the core mortgage right is valid, even if specific parcel details differ.

Legislator headnote

AI generated

Art. 6268 § 2 k.p.c.; Art. 130 § 1 k.p.c.; The registry court must interpret the request holistically and may partially grant a mortgage entry despite discrepancies in land parcel descriptions, provided the core right is valid.

Keywords

AI generated
mortgage entry land registry court parcel discrepancy request interpretation partial grant civil procedure code real property law

Cited Legislation

AI generated
Art. 6268 § 2 k.p.c.
Stosownie zaś do art. 6268 § 2 k.p.c., rozpoznając wniosek o wpis, sąd bada jedynie treść i formę wniosku, dołączonych do wniosku dokumentów oraz treść księgi wieczystej.
Art. 130 § 1 k.p.c.
Jeśli stwierdzona rozbieżność istotnie wzbudziła wątpliwości sądu co do tożsamości nieruchomości opisanej w księdze wieczystej ze wskazaną we wniosku, 4 to nie było przeszkód do ich usunięcia na podstawie art. 130 § 1 zdanie drugie k.p.c., gdyż przepis ten w związku z art.
Art. 13 § 2 k.p.c.
130 § 1 zdanie drugie k.p.c., gdyż przepis ten w związku z art. 13 § 2 k.p.c., znajduje zastosowanie w postępowaniu wieczystoksięgowym (zob.
Art. 3983 § 1 pkt 1 k.p.c.
W skardze kasacyjnej, opartej na podstawie określonej w art. 3983 § 1 pkt 1 k.p.c., wnioskodawczyni zarzuciła Sądowi Okręgowemu naruszenie art.
Art. 39815 § 1 k.p.c.
Z tych przyczyn, nie mogąc skutecznie odeprzeć zarzutu podniesionego w skardze kasacyjnej, Sąd Najwyższy na podstawie art. 39815 § 1 w związku z art.
art. 6269 k.p.c
W takiej sytuacji - w ocenie Sądu Okręgowego - błędna treść żądania wniosku uniemożliwia jego uwzględnienie (art. 6269 k.p.c.).
art. 3983 § 1 pkt 1 k.p.c
W skardze kasacyjnej, opartej na podstawie określonej w art. 3983 § 1 pkt 1 k.p.c., wnioskodawczyni zarzuciła Sądowi Okręgowemu naruszenie art.
art. 65 § 1 k.c
3983 § 1 pkt 1 k.p.c., wnioskodawczyni zarzuciła Sądowi Okręgowemu naruszenie art. 65 § 1 k.c.
art. 6268 § 1 k.p.c
Zgodnie z art. 6268 § 1 k.p.c., wpis do księgi wieczystej dokonywany jest jedynie na wniosek i w jego granicach.
art. 6268 § 2 k.p.c
Stosownie zaś do art. 6268 § 2 k.p.c., rozpoznając wniosek o wpis, sąd bada jedynie treść i formę wniosku, dołączonych do wniosku dokumentów oraz treść księgi wieczystej.

Cited Case Law

AI generated

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt II CSK 570/12 POSTANOWIENIE Dnia 26 kwietnia 2013 r. Sąd Najwyższy w składzie : SSN Grzegorz Misiurek (przewodniczący, sprawozdawca) SSN Dariusz Dończyk SSN Zbigniew Kwaśniewski w sprawie z wniosku G. - Spółki Akcyjnej w W. przy uczestnictwie "B. Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością" - Spółki komandytowej w S. o wpis hipoteki umownej, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 26 kwietnia 2013 r., skargi kasacyjnej wnioskodawcy od postanowienia Sądu Okręgowego w S. z dnia 27 czerwca 2012 r., sygn. akt [..], uchyla zaskarżone postanowienie i przekazuje sprawę Sądowi Okręgowemu w S. do ponownego rozpoznania i rozstrzygnięcia o kosztach postępowania kasacyjnego 2 Uzasadnienie Sąd Rejonowy w S. postanowieniem z dnia 2 marca 2012 r. - uwzględniając skargę uczestnika postępowania B. spółki z ograniczoną odpowiedzialnością spółki komandytowej - uchylił wpis hipoteki umownej do kwoty 1.261.450,26 zł, dokonany w dniu 13 stycznia 2012 r. przez referendarza sądowego w księdze wieczystej nr […] na rzecz wnioskodawczyni G.

Spółki Akcyjnej i oddalił wniosek. Sąd Okręgowy w S. postanowieniem zaskarżonym skargą kasacyjną oddalił apelację wnioskodawczyni od powyższego orzeczenia, podzielając ocenę Sądu Rejonowego, że dokonaniu wpisu sprzeciwia się rozbieżność między treścią wniosku i oświadczeń wnioskodawcy oraz właściciela nieruchomości objętej księgą wieczystą nr […], złożonych na podstawie art. 95 ust. 1 i 4 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Prawo bankowe (tekst jedn.: Dz. U. z 2002 r. Nr 72, poz. 665 ze zm., dalej: „pr. bank.”), a treścią wymienionej księgi.

Żądanie dokonania wpisu hipoteki oraz wzmiankowane oświadczenia dotyczą nieruchomości - mającej urządzoną księgę wieczystą nr […] - o powierzchni 11462 m2 , składającej się z dziesięciu działek oznaczonych konkretnymi numerami geodezyjnymi. Tymczasem w chwili złożenia wniosku nieruchomość objęta tą księgą miała powierzchnię 0,9795 ha i składała się z ośmiu działek, gdyż działki oznaczone numerami 24/51 i 24/52 zostały odłączone do innych ksiąg wieczystych. W takiej sytuacji - w ocenie Sądu Okręgowego - błędna treść żądania wniosku uniemożliwia jego uwzględnienie (art. 6269 k.p.c.).

W skardze kasacyjnej, opartej na podstawie określonej w art. 3983 § 1 pkt 1 k.p.c., wnioskodawczyni zarzuciła Sądowi Okręgowemu naruszenie art. 65 § 1 k.c. w związku z art. 6268 § 1, 2 i 5 k.p.c. przez niewłaściwe zastosowanie polegające na uznaniu, że między treścią wniosku oraz załączonych do nich dokumentów a treścią księgi wieczystej zachodzi niezgodność uniemożliwiająca dokonanie wpisu. Powołując się na tak ujętą podstawę kasacyjną, skarżąca wniosła o uchylenie postanowienia Sądu Okręgowego oraz poprzedzającego go 3 postanowienia Sądu Rejonowego i przekazanie sprawy Sądowi pierwszej instancji do ponownego rozpoznania, ewentualnie o uchylenie obu tych orzeczeń i utrzymanie w mocy postanowienia referendarza sądowego z dnia 13 stycznia 2012 r. w przedmiocie wpisu hipoteki.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Skardze kasacyjnej nie można odmówić słuszności. Zgodnie z art. 6268 § 1 k.p.c., wpis do księgi wieczystej dokonywany jest jedynie na wniosek i w jego granicach. Stosownie zaś do art. 6268 § 2 k.p.c., rozpoznając wniosek o wpis, sąd bada jedynie treść i formę wniosku, dołączonych do wniosku dokumentów oraz treść księgi wieczystej. Sąd Okręgowy, odwołując się do tych zasad, prawidłowo uznał, że sąd wieczystoksięgowy nie może dokonać wpisu z urzędu, jak też nie może wyjść poza granice wniosku. Trafnie też zauważył, że rozbieżność między treścią wniosku o wpis i załączonych do niego dokumentów a treścią księgi wieczystej może stanowić przeszkodę do wpisu (art. 6269 k.p.c.).

Dokonana przez Sąd Okręgowy ocena zasadności rozpoznanego wniosku o wpis hipoteki przez pryzmat przytoczonych przepisów budzi jednak - co trafnie zarzuciła skarżąca - istotne zastrzeżenia. Punktem wyjścia do przeprowadzenia takiej oceny musi być prawidłowe zidentyfikowanie żądania zawartego we wniosku. Wnioskodawczyni wskazała, że domaga się wpisu hipoteki na nieruchomości objętej księgą wieczystą nr […]. Do wniosku załączyła dokumenty przewidziane w art. 95 pr. bank., w tym oświadczenie jedynego właściciela nieruchomości o ustanowieniu hipoteki na rzecz wnioskodawczyni.

Wynikało z nich, że nieruchomość została opisana według stanu faktycznego z daty ustanowienia hipoteki; w chwili złożenia wniosku wymieniona nieruchomość miała już mniejszą powierzchnię i nie obejmowała dwóch działek przeniesionych do innej księgi wieczystej. Nie ulega wątpliwości, że w takiej sytuacji sąd wieczystoksięgowy powinien dokonać wykładni treści zgłoszonego żądania na podstawie całokształtu okoliczności i przedstawionych dokumentów. Jeśli stwierdzona rozbieżność istotnie wzbudziła wątpliwości sądu co do tożsamości nieruchomości opisanej w księdze wieczystej ze wskazaną we wniosku, 4 to nie było przeszkód do ich usunięcia na podstawie art. 130 § 1 zdanie drugie k.p.c., gdyż przepis ten w związku z art. 13 § 2 k.p.c., znajduje zastosowanie w postępowaniu wieczystoksięgowym (zob. postanowienia Sądu Najwyższego: z dnia 15 marca 2007 r., II CSK 517/06, niepubl. oraz z dnia 4 marca 2011 r., I CSK 453/10, niepubl.).

W orzecznictwie Sądu Najwyższego przyjmuje się, że art. 6268 § 2 k.p.c. nie może być rozumiany w sposób sprowadzający rolę sądu w postępowaniu wieczystoksięgowym do realizacji wyłącznie funkcji rejestracyjno-ewidencyjnych. Określony w nim zakres kognicji wyklucza wprawdzie przeprowadzanie jakichkolwiek własnych dowodów i dokonywania na ich podstawie własnych ustaleń, nie stoi to jednak na przeszkodzie wyjaśnieniu i sprawdzeniu poprawności danych pochodzących z ewidencji gruntów i budynków (zob. postanowienie SN z dnia 2 lipca 2004 r., II CK 265/04, niepubl.).

Wskazuje się również, że sąd wieczystoksięgowy jest uprawniony do przeprowadzenia oceny skuteczności materialnoprawnej umowy stanowiącej podstawę żądania dokonania wpisu (zob. m.in. postanowienia: z dnia 30 września 2009 r., V CSK 63/09, niepubl. i z dnia 23 listopada 2011 r., IV CSK 123/11, niepubl.) oraz że nie ma przeszkód do częściowego uwzględnienia wniosku w sytuacji, w której jego zasadność została wykazana dokumentami nie w pełnym zakresie (zob. postanowienie z dnia 2 grudnia 2009 r., I CSK 132/09, niepubl.). Sąd Okręgowy nie miał wątpliwości, co do skuteczności ustanowienia hipoteki objętej wnioskiem.

Gdyby zatem - po dokonaniu prawidłowej wykładni żądania wnioskodawczyni - okazało się, że zmierza ono do obciążenia hipoteką działek nie wchodzących w skład nieruchomości objętej księgą wieczystą nr […], wskazaną we wniosku i załączonych do niego dokumentach, to okoliczność ta nie sprzeciwiałaby się częściowemu uwzględnieniu wniosku. Na marginesie należy zauważyć, że zapatrywanie Sądu Okręgowego, które legło u podstaw zaskarżonego postanowienia, w istocie uniemożliwia wnioskodawczyni uzyskanie wpisu do księgi wieczystej skutecznie ustanowionej hipoteki.

Gdyby we wniosku o wpis nieruchomość została opisana w sposób odpowiadający stanowi (opisowi) ujawnionemu w księdze wieczystej, to - kierując 5 się tokiem rozumowania Sądu Okręgowego - należałoby stwierdzić, że między treścią wniosku a dokumentami mającymi stanowić podstawę wpisu istnieje rozbieżność uniemożliwiająca jego dokonanie. Z tych przyczyn, nie mogąc skutecznie odeprzeć zarzutu podniesionego w skardze kasacyjnej, Sąd Najwyższy na podstawie art. 39815 § 1 w związku z art. 13 § 2 k.p.c. orzekł, jak w sentencji. jw