Legislator Case Law & Legislation
V KZ 20/13 AI generated

Criminal appeal dismissed; mandatory defense counsel's refusal to draft appeal petition is legally binding.

Case Number V KZ 20/13
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The Supreme Court dismissed the defendant's appeal against a ruling refusing to accept a motion for retrial due to formal defects. The defendant argued that the court should have compelled the state-appointed defense counsel to draft the petition, but the court held that such counsel has no obligation to file motions. Consequently, the court ruled that the procedural defect remained uncorrected and the refusal to accept the motion was legally correct.

Legislator headnote

AI generated

Art. 545 § 2 k.p.k.; Art. 84 § 3 k.p.k.: A state-appointed defense counsel is not obligated to draft a motion for retrial, and the court cannot compel them to do so; therefore, failure to correct formal defects by the counsel results in the motion's rejection.

Keywords

AI generated
motion for retrial state-appointed counsel formal defects compulsion of counsel criminal procedure code

Cited Legislation

AI generated
Art. 545 § 2 k.p.k.
Zgodnie bowiem z art. 545 § 2 k.p.k., jeżeli wniosek o wznowienie postępowania nie pochodzi od prokuratora, to powinien być sporządzony i podpisany przez adwokata lub radcę prawnego.
Art. 84 § 3 k.p.k.
Należy jednak podkreślić, że obrońca wyznaczony z urzędu nie jest zobowiązany do sporządzenia wniosku o wznowienie postępowania (art. 84 § 3 k.p.k.).
art. 545 § 2 k.p.k
Zgodnie bowiem z art. 545 § 2 k.p.k., jeżeli wniosek o wznowienie postępowania nie pochodzi od prokuratora, to powinien być sporządzony i podpisany przez adwokata lub radcę prawnego.
art. 84 § 3 k.p.k
Należy jednak podkreślić, że obrońca wyznaczony z urzędu nie jest zobowiązany do sporządzenia wniosku o wznowienie postępowania (art. 84 § 3 k.p.k.).

Cited Case Law

AI generated
V KZ 57/97
postanowienie SN z dnia 17 czerwca 1997 r., V KZ 57/97, OSNKW 1997, z.

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt V KZ 20/13 POSTANOWIENIE Dnia 11 kwietnia 2013 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Dariusz Świecki w sprawie skazanego Z. K. po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 11 kwietnia 2013 r. na skutek zażalenia Z. K. na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału Karnego Sądu Apelacyjnego w […] z dnia 5 lutego 2013 r. w przedmiocie odmowy przyjęcia wniosku o wznowienie postępowania p o s t a n o w i ł: utrzymać w mocy zaskarżone zarządzenie.

UZASADNIENIE

Zaskarżonym zarządzeniem odmówiono przyjęcia wniosku skazanego Z. K. o wznowienie postępowania z uwagi na nieuzupełnienie w zakreślonym terminie braku formalnego w postaci sporządzenia go i podpisania przez adwokata. Na to zarządzenie zażalenie złożył skazany, z którego wynika, że nie zgadza się z opinią wyznaczonego z urzędu obrońcy o braku podstaw do wniesienia wniosku o wznowienie postępowania. Sąd Najwyższy zważył, co następuje. Zażalenie nie jest zasadne, albowiem prawidłowo odmówiono przyjęcia wniosku skazanego o wznowienie postępowania.

Zgodnie bowiem z art. 545 § 2 k.p.k., jeżeli wniosek o wznowienie postępowania nie pochodzi od prokuratora, to powinien być sporządzony i podpisany przez adwokata lub radcę prawnego. Z. K. został wyznaczony obrońca z urzędu do zbadania podstaw wniosku o wznowienie postępowania. Należy jednak podkreślić, że obrońca wyznaczony z urzędu nie jest zobowiązany do sporządzenia wniosku o wznowienie postępowania (art. 84 § 3 k.p.k.). W przedstawionej w niniejszej sprawie opinii obrońca oświadczył, że nie ma 2 takich podstaw i uzasadnił dlaczego.

To stanowisko jest dla sądu wiążące. W Kodeksie postępowania karnego nie ma bowiem przepisu, który upoważniałby organ procesowy do „przymuszenia” obrońcy z urzędu do sporządzenia wniosku o wznowienie postępowania, jak i też przepisu, który nakazywałby ustanowić innego obrońcę z urzędu (por. postanowienie SN z dnia 17 czerwca 1997 r., V KZ 57/97, OSNKW 1997, z. 9-10, poz. 82). Natomiast organ procesowy, który wyznaczył obrońcę jest uprawniony do badania prawidłowego wykonania obowiązków w ramach zagwarantowania stronie prawa do skutecznej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w zakresie określonym treścią art. 84 § 3 k.p.k.

W przedmiotowej sprawie nie stwierdzono, aby wyznaczony Z. K. obrońca z urzędu, nienależycie wykonał swoje obowiązki. Reasumując, skoro złożony przez skazanego wniosek o wznowienie postępowania zawierał wskazany powyżej brak formalny i nie został on usunięty w zakreślonym terminie, to prawidłowo wydano zarządzenie o odmowie jego przyjęcia. Z tych wszystkich względów Sąd Najwyższy utrzymał w mocy zaskarżone zarządzenie.