Legislator Case Law & Legislation
IV KZ 16/13 AI generated

Supreme Court dismisses appeal for restoring deadline due to applicant's own negligence and lack of independent cause.

Case Number IV KZ 16/13
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The Supreme Court upheld the District Court's refusal to restore the deadline for submitting a request for a judgment copy. The applicant argued the request concerned a different case, but the Court found the error was his own negligence rather than an independent cause. Consequently, the appeal was rejected because the applicant failed to demonstrate a valid reason for the missed deadline under the relevant procedural code.

Legislator headnote

AI generated

Art. 126 k.p.k.; The court may restore a missed deadline only upon proof of a cause independent of the party; an applicant's own negligence or obvious mistake regarding the specific case does not constitute such a cause.

Keywords

AI generated
missed deadline restoration independent cause requirement procedural negligence criminal procedure code applicant's fault deadline extension court discretion

Cited Legislation

AI generated
Art. 126 k.p.k.
Nie sposób 2 uznać, że skazany nie był świadomy tego, o przywrócenie którego terminu wnioskuje, a nawet jeśli tak było, nie można takiej sytuacji uznać za przyczynę niezależną od strony w rozumieniu art. 126 k.p.k.
art. 126 k.p.k
Nie sposób 2 uznać, że skazany nie był świadomy tego, o przywrócenie którego terminu wnioskuje, a nawet jeśli tak było, nie można takiej sytuacji uznać za przyczynę niezależną od strony w rozumieniu art. 126 k.p.k.

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt IV KZ 16/13 POSTANOWIENIE Dnia 10 kwietnia 2013 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Piotr Hofmański na posiedzeniu po rozpoznaniu w Izbie Karnej w dniu 10 kwietnia 2013 r. w sprawie G. N. w przedmiocie zażalenia na postanowienie Sądu Okręgowego w B. z dnia 26 listopada 2012 r., o odmowie przywrócenia terminu do złożenia wniosku o sporządzenie i doręczenie odpisu wyroku wraz z uzasadnieniem p o s t a n o w i ł zaskarżone postanowienie utrzymać w mocy.

UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 26 listopada 2013 r., Sąd Okręgowy nie uwzględnił wniosku skazanego G. N. o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie i doręczenie odpisu wyroku Sądu odwoławczego wraz z uzasadnieniem. Odmowę uzasadniono brakiem przyczyny niezależnej od strony, która spowodowała przekroczenie terminu, a uzasadniałaby jego przywrócenie. Zażalenie na to postanowienie wniósł skazany, argumentując, że wniosek miał dotyczyć innej sprawy skazanego. Sąd Najwyższy zważył co następuje. Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

We wniosku z dnia 15 października 2012 r. o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie i doręczenie odpisu wyroku sądu odwoławczego wraz z uzasadnieniem, skazany jednoznacznie wskazał, że dotyczy on sprawy o sygn. VII Ka …/11 zakończonej wyrokiem Sądu Okręgowego w B., utrzymującym w mocy wyrok Sądu Rejonowego w C. w sprawie o sygn. II K …/10. Nie sposób 2 uznać, że skazany nie był świadomy tego, o przywrócenie którego terminu wnioskuje, a nawet jeśli tak było, nie można takiej sytuacji uznać za przyczynę niezależną od strony w rozumieniu art. 126 k.p.k.

Przeciwnie, w ocenie Sądu Najwyższego, tak oczywista omyłka co do sprawy, w której skazany dokonuje czynności procesowych świadczy o lekceważącym podejściu skazanego do tychże. Sąd Najwyższy w całości podziela argumentację przytoczoną w zaskarżonym postanowieniu i uznaje ją za trafną. Polecając złożenie wniosku małżonce, skazany musiał liczyć się z ewentualnymi jej zaniedbaniami w tym względzie. Podobnie praca w delegacji nie może być uznana za okoliczność przez stronę niezależną, która by uniemożliwiała złożenie wniosku w terminie, np. poprzez nadanie go pocztą.

Wobec powyższego, nie dopatrzono się sprawie podstaw do przywrócenia terminu, o które wnioskował skazany, co pociągnęło konieczność utrzymania w mocy zaskarżonego postanowienia. Wobec powyższego orzeczono jak na wstępie.