Supreme Court transfers criminal appeal case to another court to ensure public perception of judicial impartiality.
Poland (PL)
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court granted the District Court's request to transfer a criminal appeal case to another court of equal jurisdiction. The District Court argued that the defendant's former expert witness and his son, a judge in the same court, created an appearance of bias. The Supreme Court agreed that while the judges are competent, transferring the case eliminates public doubts about the objectivity of the proceedings.
Legislator headnote
AI generatedArt. 37 k.p.k.; Art. 41 k.p.k.: The Supreme Court may order the transfer of a case to another court of equal jurisdiction to eliminate public doubts regarding the impartiality of the proceedings, even if the original court is technically competent.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedFull text
Sygn. akt IV KO 21/13 POSTANOWIENIE Dnia 10 kwietnia 2013 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Zbigniew Puszkarski (przewodniczący) SSN Piotr Hofmański SSN Kazimierz Klugiewicz (sprawozdawca) w sprawie S. M. oskarżonego z art. 155 k.k. i art. 156 § 2 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k., po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 10 kwietnia 2013 r., wystąpienia Sądu Okręgowego w K. z dnia 28 lutego 2013 r., sygn. akt IV Ka …/13, w przedmiocie przekazania sprawy do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu, na podstawie art. 37 k.p.k. p o s t a n o w i ł sprawę przekazać do rozpoznania Sądowi Okręgowemu w Ł.
UZASADNIENIE
Wniosek Sądu Okręgowego w K. o przekazanie przedmiotowej sprawy do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu, z uwagi na dobro wymiaru sprawiedliwości, zasługuje na uwzględnienie. Powyższe wystąpienie nastąpiło bowiem w okolicznościach następujących. Do Sądu Okręgowego w K. wpłynęła apelacja prokuratora oraz pełnomocnika oskarżycielki posiłkowej od wyroku Sądu Rejonowego w K. z dnia 19 listopada 2012 r., którym oskarżony S. M. został uniewinniony od zarzutu popełnienia przestępstwa z art. 155 k.k. i art. 156 § 2 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. S. M. zaś, to były biegły lekarz z listy biegłych Sądu Okręgowego w K., a jego syn – W.
M. jest sędzią Sądu Okręgowego w K., orzekającym właśnie w Wydziale Karnym 2 Odwoławczym. Powyższe okoliczności, w ocenie Sądu Okręgowego w K., mają zatem taki charakter, że brak jest możliwości przekonania każdego, rozsądnie myślącego, kto wątpliwości co do bezstronności sędziów Sądu Okręgowego w K. by powziął (a zwłaszcza stron postępowania), że z cała pewnością nie wpłyną one na rozpoznanie sprawy i treść rozstrzygnięcia kończącego postępowanie. Jakkolwiek więc instytucja przekazania sprawy innemu sądowi równorzędnemu stanowi istotne odstępstwo od ogólnej zasady właściwości miejscowej sądu i jako instytucja wyjątkowa nie może być nadużywana, to jednak w niniejszej sprawie Sąd Najwyższy podziela zaprezentowany powyżej pogląd, że przekazanie do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu apelacji prokuratora i pełnomocnika oskarżyciela posiłkowego, w sprawie oskarżonego S. M., leży w interesie wymiaru sprawiedliwości.
Powyższa konstatacja w żadnej mierze nie oznacza jakiegokolwiek braku zaufania do kompetencji i bezstronności sędziów Sądu Okręgowego w K. oraz możliwości przeprowadzenia rzetelnego procesu przed sądem właściwym. Chodzi natomiast o eliminowanie, choćby tylko w odbiorze społecznym, wszelkich sugestii mogących rzutować na obiektywizm orzekania (zob. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 17 maja 2001 r., IV KO 21/01, OSNKW 2001, z. 7-8, poz. 58), a zastosowanie samej instytucji przewidzianej w art. 41 k.p.k. nie byłoby ku temu wystarczające.
W tym stanie rzeczy, Sąd Najwyższy orzekł jak w postanowieniu.