Legislator Case Law & Legislation
III KK 430/12 AI generated

Supreme Court quashes conditional dismissal due to prior intentional offense not found in criminal register.

Case Number III KK 430/12
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The Supreme Court quashed the lower court's decision to conditionally dismiss the criminal proceedings against the defendant. The defendant had previously been convicted of a similar offense, but this record was not reflected in the national criminal register at the time of the trial. The court ruled that the lower court incorrectly assumed the defendant had no prior intentional convictions, violating the statutory requirement for conditional dismissal.

Legislator headnote

AI generated

Art. 66 § 1 k.k.; The court must verify the absence of prior intentional convictions before applying conditional dismissal, and failure to do so due to reliance on incomplete registry data constitutes a material legal error.

Keywords

AI generated
conditional dismissal prior intentional offense criminal register error Art. 66 k.k. Supreme Court cassation

Cited Legislation

AI generated
Art. 66 § 1 k.k.
zarzucił rażące i mające istotny wpływ na treść wyroku naruszenie przepisu prawa karnego materialnego – art. 66 § 1 k.k., polegające na warunkowym umorzeniu postępowania karnego wobec I.
Art. 67 § 3 k.k.
na mocy art. 67 § 3 k.k. w zw.
Art. 39 pkt 3 k.k.
z art. 39 pkt 3 k.k. orzekł wobec oskarżonego środek karny w postaci zakazu prowadzenia pojazdów mechanicznych w ruchu lądowym przez okres jednego roku z wyłączeniem kat.
Art. 63 § 2 k.k.
na mocy art. 63 § 2 k.k., na poczet orzeczonego wobec oskarżonego zakazu prowadzenia pojazdów mechanicznych w ruchu lądowym, określonego w pkt 2 wyroku zaliczył okres zatrzymania prawa jazdy od dnia 10 kwietnia 2012 roku;
Art. 71 § 1 k.k.
Wyrokiem tym orzeczono również na podstawie art. 71 § 1 k.k. grzywnę w wysokości 50 stawek dziennych w kwocie po 20 złotych oraz zakaz prowadzenia pojazdów mechanicznych w ruchu lądowym na okres jednego roku z wyłączeniem kategorii T prawa jazdy.
Art. 76 § 1 k.k.
Skazanie to nie uległo zatarciu z mocy prawa, a wskazany w art. 76 § 1 k.k. okres upływa dopiero w dniu 22 czerwca 2013 r.
Art. 521 § 1 k.p.k.
Na podstawie art. 521 § 1 k.p.k. zaskarżył wyrok w całości, na niekorzyść oskarżonego I.
Art. 523 § 1 k.p.k.
Na zasadzie art. 523 § 1 k.p.k., art.
Art. 526 § 1 k.p.k.
523 § 1 k.p.k., art. 526 § 1 k.p.k. i art.
Art. 537 § 1 i 2 k.p.k.
i art. 537 § 1 i 2 k.p.k. zarzucił rażące i mające istotny wpływ na treść wyroku naruszenie przepisu prawa karnego materialnego – art.

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt III KK 430/12

WYROK W IMIENIU

RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 12 kwietnia 2013 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Tomasz Artymiuk (przewodniczący) SSN Rafał Malarski SSN Józef Szewczyk (sprawozdawca) Protokolant Anna Korzeniecka-Plewka przy udziale prokuratora Prokuratury Generalnej Zbigniewa Siejbika , po rozpoznaniu w Izbie Karnej w dniu 12 kwietnia 2013 r., sprawy I. Z. oskarżony z art. 178 a § 1 k.k. z powodu kasacji, wniesionej przez Prokuratora Generalnego na niekorzyść oskarżonego od wyroku Sądu Rejonowego w G. z dnia 5 września 2012 r., uchyla zaskarżony wyrok i sprawę przekazuje do ponownego rozpoznania Sądowi Rejonowemu w Ł .

UZASADNIENIE

I. Z. został oskarżony o to, że w dniu 10 kwietnia 2012 r. w miejscowości K., znajdując się w stanie nietrzeźwości o stężeniu 0,32 i 0,29 mg/l alkoholu w wydychanym powietrzu, odpowiadającym takiemu stężeniu we krwi, kierował samochodem osobowym marki VW Passat o nr. rej. […] po drodze publicznej, tj. o czyn z art. 178a § 1 k.k. 2 Sąd Rejonowy w G., po skierowaniu sprawy, w trybie art. 339 § 1 pkt 2 k.p.k. na posiedzenie, wyrokiem z dnia 5 września 2012 r., orzekł, że:

1. oskarżony I. Z. popełnił zarzucany czyn z art. 178a § 1 k.k. oraz, że społeczna szkodliwość zarzucanego mu czynu nie jest znaczna i na mocy art. 66 § 1 i 2 k.k., art. 64 § 1 k.k. warunkowo umorzył postępowanie karne wobec oskarżonego I. Z. na okres jednego roku tytułem próby;

2. na mocy art. 67 § 3 k.k. w zw. z art. 39 pkt 3 k.k. orzekł wobec oskarżonego środek karny w postaci zakazu prowadzenia pojazdów mechanicznych w ruchu lądowym przez okres jednego roku z wyłączeniem kat. A i T prawa jazdy;

3. na mocy art. 63 § 2 k.k., na poczet orzeczonego wobec oskarżonego zakazu prowadzenia pojazdów mechanicznych w ruchu lądowym, określonego w pkt 2 wyroku zaliczył okres zatrzymania prawa jazdy od dnia 10 kwietnia 2012 roku;

4. zasądził od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa kwotę 60 złotych tytułem opłaty sądowej i obciążył go pozostałymi kosztami sądowymi w sprawie w kwocie 90 zł. Wyrok ten, wobec niezaskarżenia przez żadną ze stron uprawomocnił się w dniu 13 września 2012 r. Od prawomocnego wyroku Sądu Rejonowego w G. z dnia 5 września 2012 r., kasację wywiódł Prokurator Generalny. Na podstawie art. 521 § 1 k.p.k. zaskarżył wyrok w całości, na niekorzyść oskarżonego I. Z. Na zasadzie art. 523 § 1 k.p.k., art. 526 § 1 k.p.k. i art. 537 § 1 i 2 k.p.k. zarzucił rażące i mające istotny wpływ na treść wyroku naruszenie przepisu prawa karnego materialnego – art. 66 § 1 k.k., polegające na warunkowym umorzeniu postępowania karnego wobec I.

Z., pomimo niespełnienia określonej w tym przepisie przesłanki uprzedniej niekaralności sprawcy za przestępstwo umyślne i wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku oraz przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi Rejonowemu w G. Sąd Najwyższy zważył, co następuje. Kasacja jest oczywiście zasadna. 3 Stosownie do treści art. 66 § 1 k.k. jedną z przesłanek warunkowego umorzenia postępowania karnego jest ustalenie, ze sprawca nie był uprzednio karany za przestępstwo umyślne. W rozpoznawanej sprawie, zarówno Prokurator, jak i Sąd, opierając się na informacji o karalności I.

Z., z której wynikło, że na dzień 19 kwietnia 2012 r. oskarżony nie był notowany w Krajowym Rejestrze Karnym, błędnie przyjęli, że oskarżony nie był karany za przestępstwo umyślne. Tymczasem okazało się, że I. Z., wyrokiem Sądu Rejonowego w G. z dnia 14 grudnia 2010 r., prawomocnym od dnia 22 grudnia 2010 r., został uznany winnym popełnienia występku z art. 178 a § 1 k.k. i skazany na karę 3 miesięcy pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na okres 2 lat próby. Wyrokiem tym orzeczono również na podstawie art. 71 § 1 k.k. grzywnę w wysokości 50 stawek dziennych w kwocie po 20 złotych oraz zakaz prowadzenia pojazdów mechanicznych w ruchu lądowym na okres jednego roku z wyłączeniem kategorii T prawa jazdy.

Skazanie to nie uległo zatarciu z mocy prawa, a wskazany w art. 76 § 1 k.k. okres upływa dopiero w dniu 22 czerwca 2013 r. Podsumowując, warunkowe umorzenie postępowania karnego wobec I. Z. nastąpiło z rażącą obrazą art. 66 § 1 k.k., która miała wpływ na treść wyroku. Biorąc powyższe rozważania pod uwagę, Sąd Najwyższy uchylił zaskarżony wyrok i sprawę przekazał do ponownego rozpoznania na podstawie § 1 pkt 14 lit. a oraz § 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 5.10.2012 r. w sprawie zniesienia niektórych sądów rejonowych (Dz.

U. 2012, poz. 1121) oraz § 3 pkt 19 lit. a rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 25.10.2012 r. w sprawie ustalenia siedzib i obszarów właściwości sądów apelacyjnych, okręgowych i rejonowych (Dz. U. 2012 poz. 1223) Sądowi Rejonowemu w Ł.