Supreme Court transfers compensation case for unjust detention to another military court for efficiency and record access.
Poland (PL)
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court transferred a compensation claim for unjust detention from one military court to another based on Article 36 of the Code of Criminal Procedure. The plaintiff's lawyer argued for the transfer citing procedural economy, while the court noted that witnesses reside closer to the destination court and criminal case files are physically located there. The decision was made to reduce litigation costs and ensure a timely resolution by utilizing the court already handling related criminal proceedings.
Legislator headnote
AI generatedArt. 36 k.p.k.; The Supreme Court may transfer a case to a different court of the same level when it is more convenient for the parties and the court, particularly to save costs and expedite proceedings.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedFull text
Sygn. akt: WO 11/13 POSTANOWIENIE Dnia 3 kwietnia 2013 r. Sąd Najwyższy w składzie: Prezes SN Janusz Godyń (przewodniczący, sprawozdawca) SSN Marian Buliński SSN Andrzej Tomczyk po rozpoznaniu w Izbie Wojskowej na posiedzeniu w dniu 3 kwietnia 2013 r., postanowienia Wojskowego Sądu Okręgowego w P. z dnia 20 marca 2013 r., w przedmiocie przekazania sprawy st. szer. J. J. o odszkodowanie za niesłuszne tymczasowe aresztowanie do rozpoznania Wojskowemu Sądowi Okręgowemu w W., na podstawie art. 36 k.p.k. p o s t a n a w i a: sprawę st. szer. J. J. w przedmiocie odszkodowania za niesłuszne tymczasowe aresztowanie przekazać do rozpoznania Wojskowemu Sądowi Okręgowemu w W.
UZASADNIENIE
Pismem z dnia 12 marca 2013 r. pełnomocnik prawomocnie uniewinnionego od popełnienia czynu z art. 123 § 1 pkt 4 k.k. w zb. z art. 123 § 2 k.k. w zb. z art. 122 § 1 k.k. w zw. z art. 31 § 2 k.k. st. szer. J. J. wystąpił do Wojskowego Sądu Okręgowego w P. o zasądzenie na rzecz swojego mandanta odszkodowania za niesłuszne tymczasowe 2 aresztowanie w okresie od dnia 13 listopada 2007 r. do dnia 12 maja 2008 r. Jednocześnie we wniosku zawarł sugestię wystąpienia przez Wojskowy Sąd Okręgowy w P. do Sądu Najwyższego – Izba Wojskowa o przekazanie tej sprawy Wojskowemu Sądowi Okręgowemu w W., a to ze względu na zasadę ekonomii procesowej (art. 36 k.p.k.).
W dniu 20 marca 2013 r. Wojskowy Sąd Okręgowy w P. postanowił wystąpić do Sądu Najwyższego o przekazanie sprawy st. szer. J. J. z właściwości Wojskowego Sądu Okręgowego w P. do merytorycznego rozpoznania przez równorzędny Wojskowy Sąd Okręgowy w W. Sąd Najwyższy zważył, co następuje. Jak wynika z akt sprawy świadkowie zawnioskowani do przesłuchania mieszkają w miejscowościach, z których dojazd do siedziby Wojskowego Sądu Okręgowego w W. jest dogodniejszy niż do siedziby sądu właściwego. Nie bez znaczenia pozostaje również fakt, że akta sprawy karnej, niezbędne do rozpoznania sprawy o odszkodowanie za niesłuszne tymczasowe aresztowanie st. szer.
J. J., znajdują się w Wojskowym Sądzie Okręgowym w W. w związku z toczącym się postępowaniem sądowym wobec ppor. Ł. B. i 3 innych oskarżonych, w stosunku do których Sąd Najwyższy wyrokiem z dnia 14 marca 2012 r. uchylił wyrok Wojskowego Sądu Okręgowego w W. z dnia 1 czerwca 2011 r. i sprawę w tym zakresie przekazał Sądowi meriti do ponownego rozpoznania. W tej sytuacji, w pełni zasadne jest przekazanie sprawy st. szer. J. J. do rozpoznania przez Wojskowy Sąd Okręgowy w W. Decyzja ta nie tylko zmniejszy koszty procesu, ale również pozwoli na realizację jednego z celów postępowania karnego, a mianowicie rozstrzygnięcia sprawy w rozsądnym terminie.
Z tych powodów, Sąd Najwyższy postanowił jak na wstępie. Pouczenie: Powyższe postanowienie nie podlega zaskarżeniu.