Supreme Court dismisses appeal due to procedural defect where second-instance judgment was rendered as a ruling instead of a verdict.
Poland (PL)
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court dismissed the appeal filed by A. C. and L. C. against a final judgment from the District Court in W. The plaintiffs argued that the District Court's decision to revoke the first-instance judgment and dismiss the claim violated legal requirements. The court determined that the District Court improperly issued the decision in the form of a ruling rather than a verdict, a procedural flaw that invalidates the appeal's admissibility. Consequently, the court rejected the complaint under Article 4248 § 1 of the Code of Civil Procedure.
Legislator headnote
AI generatedArt. 4241 § 1 k.p.c.; Art. 4241b k.p.c.; Art. 4248 § 1 k.p.c.: An appeal against a final judgment is inadmissible if the lower court rendered the decision in the form of a ruling instead of a verdict, as the procedural defect precludes the remedy.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedFull text
Sygn. akt V CNP 50/12 POSTANOWIENIE Dnia 26 marca 2013 r. Sąd Najwyższy w składzie : SSN Lech Walentynowicz w sprawie ze skargi A. C. i L. C. o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku Sądu Okręgowego w W. z dnia 2 lutego 2012 r. w sprawie z powództwa A. C. i L. C. przeciwko Powiatowi T. o zapłatę, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 26 marca 2013 r., odrzuca skargę. Uzasadnienie 2 A. C. i L. C. zakwestionowali skargą o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocny wyrok Sądu Okręgowego z dnia 2 lutego 2012 r. uchylający wyrok Sądu pierwszej instancji i odrzucający pozew, a także rozstrzygający o kosztach procesu.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
W dniu 25 września 2010 r. weszła w życie ustawa z dnia 22 lipca 2010 r. o zmianie ustawy - Kodeks cywilny, ustawy - Kodeks postępowania cywilnego oraz ustawy - Prawo upadłościowe i naprawcze (Dz. U. Nr 155, poz. 1037), która zmieniła przepisy dotyczące skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia. Zgodnie z nowym brzmieniem art. 4241 § 1 k.p.c., można żądać stwierdzenia niezgodności z prawem prawomocnego wyroku sądu drugiej instancji kończącego postępowanie w sprawie, jeżeli przez jego wydanie stronie została wyrządzona szkoda, a zmiana lub uchylenie tego wyroku w drodze przysługujących stronie środków prawnych nie było i nie jest możliwe.
W wypadku prawomocnych orzeczeń, od których skarga nie przysługuje, odszkodowania z tytułu szkody wyrządzonej przez wydanie prawomocnego orzeczenia niezgodnego z prawem można domagać się bez uprzedniego stwierdzenia niezgodności orzeczenia z prawem w postępowaniu ze skargi, chyba że strona nie skorzystała z przysługujących jej środków prawnych (art. 4241b k.p.c.). Sąd drugiej instancji uchylając wyrok sądu pierwszej instancji i odrzucając pozew, powinien orzec w formie postanowienia (zob. postanowienie SN z dnia 12 października 1999 r., III CKN 693/98, OSNC 2000, nr 4, poz. 73).
Nieprawidłowa postać orzeczenia wydanego w niniejszej sprawie przez Sąd Okręgowy nie konwaliduje tej wadliwości i nie powoduje dopuszczalności wniesionej skargi. W związku z tym orzeczono o odrzuceniu skargi (art. 4248 § 1 k.p.c.). db