Supreme Court dismisses appeal for non-compliance with mandatory structural requirements of legal challenge. The appeal was rejected because it lacked specific statutory citations and proof of irreparable harm.
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court dismissed the appellant's challenge to a final judgment due to critical procedural deficiencies. Although the appellant detailed the grounds for the appeal, the document failed to cite the specific legal provision allegedly violated and did not substantiate the claim of irreparable harm or the impossibility of other remedies. The court ruled that these elements are mandatory and cumulative, rendering the appeal structurally defective and inadmissible.
Legislator headnote
AI generatedart. 4245 § 1 k.p.c.; art. 4248 § 1 k.p.c.: A legal challenge to a final judgment must cumulatively contain specific structural elements including the cited legal provision; failure to meet any single requirement constitutes an irreparable defect leading to immediate dismissal.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedFull text
Sygn. akt III CNP 8/13 POSTANOWIENIE Dnia 28 marca 2013 r. Sąd Najwyższy w składzie : SSN Jacek Gudowski w sprawie z powództwa W. W. przeciwko J. K. o zapłatę, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 28 marca 2013 r., na skutek skargi powoda o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku Sądu Okręgowego w T. z dnia 16 lutego 2012 r., odrzuca skargę. Uzasadnienie 2 Wyrokiem z dnia 16 lutego 2012 r. Sąd Okręgowy w T. zmienił wyrok Sądu Rejonowego w T. z dnia 11 października 2011 r. i oddalił apelację pozwanego J. K. w pozostałym zakresie oraz dokonał rozstrzygnięcia w przedmiocie kosztów postępowania. Wyrok Sądu Okręgowego pozwany J. K. zaskarżył skargą o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 4245 § 1 k.p.c., skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia powinna zawierać oznaczenie orzeczenia, od którego została wniesiona, ze wskazaniem, czy jest ono zaskarżone w całości lub w części, przytoczenie jej podstaw oraz ich uzasadnienie, wskazanie przepisu prawa, z którym zaskarżone orzeczenie jest niezgodne, uprawdopodobnienie wyrządzenia szkody, spowodowanej przez wydanie orzeczenia, którego skarga dotyczy, wykazanie że wzruszenie zaskarżonego orzeczenia w drodze innych środków prawnych nie było i nie jest możliwe, wniosek o stwierdzenie niezgodności orzeczenia z prawem.
Wymagania te mają charakter konstrukcyjny i powinny być spełnione w sposób kumulatywny, a zatem skarga niespełniająca któregokolwiek z nich dotknięta jest tzw. brakiem istotnym, nienaprawialnym w trybie właściwym dla usuwania braków formalnych i podlega odrzuceniu a limine. Sąd Najwyższy wyjaśnił także, że każde wymaganie przewidziane w wymienionym przepisie ma charakter samoistny, powinno być zatem spełnione samodzielnie, niezależnie od innych (np. postanowienie z dnia 20 lipca 2005 r., IV CNP 1/05, niepubl.). Skoro więc ww. przepis wyraźnie odróżnia podstawy skargi od wskazania przepisu prawa, z którym zaskarżone orzeczenie jest niezgodne, to nie może budzić wątpliwości, że skarga musi zawierać każdy z tych elementów przedstawiony odrębnie.
Pozwany sformułował zarzuty składające się na podstawy skargi i obszernie je uzasadnił, jednak nie wskazał przepisu prawa, z którym zaskarżone orzeczenie jest niezgodne. Poza tym skarga dotknięta jest także innymi brakami konstrukcyjnymi, tj. nie zawiera uprawdopodobnienia wyrządzenia szkody, spowodowanej przez wydanie zaskarżonego orzeczenia, a także nie wykazano 3 w niej – ograniczając się do zdawkowej tezy – że wzruszenie tego orzeczenie w drodze innych środków prawnych nie było i nie jest możliwe. Z tych względów Sąd Najwyższy orzekł, jak w sentencji (art. 4248 § 1 k.p.c.). db