Supreme Court dismisses appeal on costs as cassation ruling voided the appealed judgment, rendering the appeal moot.
Poland (PL)
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court dismissed the appellants' appeal regarding the allocation of appellate costs because the cassation court had previously annulled the appealed judgment. The appellants argued that the lower court incorrectly calculated legal fees, but the Supreme Court noted that the underlying judgment was voided by a separate cassation ruling. Consequently, the appeal became without object, and the proceedings were terminated under the Civil Procedure Code.
Legislator headnote
AI generatedArt. 394 § 1 k.p.c.; Art. 355 § 1 k.p.c.: If a cassation judgment annuls the appealed decision, any appeal against the costs ruling contained in that annulled decision becomes without object and must be dismissed.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedFull text
Sygn. akt I CZ 114/12 POSTANOWIENIE Dnia 27 marca 2013 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Barbara Myszka (przewodniczący, sprawozdawca) SSN Dariusz Zawistowski SSN Agnieszka Piotrowska w sprawie z powództwa Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych w Warszawie przeciwko J. J. i G. J. o zapłatę, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 27 marca 2013 r., zażalenia pozwanych na postanowienie zawarte w punkcie II wyroku Sądu Apelacyjnego w […] z dnia 1 grudnia 2011 r., umarza postępowanie zażaleniowe. 2 Uzasadnienie.
W dniu 17 listopada 2009 r. Sąd Okręgowy w W. wydał nakaz zapłaty, którym orzekł, że pozwani J. J. i G. J. mają w ciągu dwóch tygodni od doręczenia nakazu zapłacić solidarnie powodowemu Państwowemu Funduszowi Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych z siedzibą w Warszawie kwotę 176 179,59 zł z ustawowymi odsetkami od dnia 17 września 2009 r. i kosztami postępowania w kwocie 5 803 zł albo wnieść w tym terminie zarzuty. Wyrokiem z dnia 28 stycznia 2011 r. Sąd Okręgowy utrzymał nakaz zapłaty w mocy. Po rozpoznaniu sprawy na skutek apelacji pozwanych, Sąd Apelacyjny wyrokiem z dnia 1 grudnia 2011 r. oddalił apelację i zasądził od pozwanych solidarnie na rzecz powoda kwotę 5 400 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania apelacyjnego.
Pozwani wnieśli od wyroku Sądu Apelacyjnego skargę kasacyjną oraz zażalenie na zawarte w tym wyroku postanowienie o kosztach procesu. W zażaleniu zarzucili Sądowi Apelacyjnemu naruszenie art. 98 § 1, 3 i 4 k.p.c. w związku z § 2 ust. 1 i 2, § 6 pkt 5 i § 12 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1349 ze zm. – dalej: „rozporządzenie”) przez błędne ustalenie wysokości kosztów zastępstwa procesowego.
W konkluzji wnieśli o zmianę zaskarżonego postanowienia i zasądzenie na rzecz powoda z tytułu kosztów postępowania apelacyjnego kwoty 2 700 zł.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 9 ust. 6 ustawy z dnia 16 września 2011 r. o zmianie ustawy – Kodeks postępowania cywilnego oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. Nr 233, poz. 1381 – dalej: „ustawa nowelizująca”), do zaskarżenia zawartego w wyroku Sądu Apelacyjnego z dnia 1 grudnia 2011 r. postanowienia o kosztach procesu 3 ma zastosowanie art. 394 1 k.p.c. w brzmieniu sprzed wejścia w życie powołanej ustawy. Ze względu na to, że – na skutek skargi kasacyjnej pozwanych – Sąd Najwyższy wyrokiem z dnia 27 marca 2013 r., I CSK 403/12, uchylił wyrok Sądu Apelacyjnego z dnia 1 grudnia 2011 r. i przekazał sprawę temu Sądowi do ponownego rozpoznania, zażalenie na zawarte w tym wyroku postanowienie o kosztach procesu stało się bezprzedmiotowe. W tej sytuacji Sąd Najwyższy na podstawie art. 355 § 1 w związku z art. 391 § 1, art. 39821 i art. 3941 § 3 k.p.c. umorzył postępowanie zażaleniowe. es