Legislator Case Law & Legislation
II KK 45/13 AI generated

Criminal appeal dismissed as obviously groundless for retrying factual intent findings under Art. 156 § 3 k.k.

Case Number II KK 45/13
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The Supreme Court dismissed the defense's criminal appeal as obviously groundless, ordering the state to cover the lawyer's fees. The defense argued that the lower court erred in factually finding the defendant intended to kill, claiming the victim's death was not predicted. The court rejected this by stating that re-litigating factual determinations made in the second instance violates the strict procedural rules of the extraordinary cassation remedy.

Legislator headnote

AI generated

Art. 156 § 3 k.k.; Art. 535 § 3 k.p.k.: A cassation appeal is obviously groundless when it attempts to retry factual findings regarding criminal intent, as this constitutes an impermissible attempt to bypass the strict procedural requirements of the extraordinary remedy.

Keywords

AI generated
cassation appeal criminal intent factual findings obviously groundless procedural rigidity second instance art 156 k.k

Cited Legislation

AI generated
Art. 156 § 3 k.k.
Art. 535 § 3 k.p.k.
Sąd Najwyższy w składzie: SSN Piotr Hofmański na posiedzeniu w trybie art. 535 § 3 kpk po rozpoznaniu w Izbie Karnej w dniu 5 marca 2013 r., sprawy P.
art. 156 § 3 k.k

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt II KK 45/13 POSTANOWIENIE Dnia 5 marca 2013 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Piotr Hofmański na posiedzeniu w trybie art. 535 § 3 kpk po rozpoznaniu w Izbie Karnej w dniu 5 marca 2013 r., sprawy P. D. skazanego z art. 148 § 1 kk z powodu kasacji obrońcy skazanego od wyroku Sądu Apelacyjnego z dnia 10 października 2012 r., zmieniającego wyrok Sądu Okręgowego w W. z dnia 27 kwietnia 2012 r., p o s t a n o w i ł:

1. oddalić kasację jako oczywiście bezzasadną, 2. zasądzić od Skarbu Państwa na rzecz adwokata J. W., Zespół Adwokacki, kwotę 738 zł (słownie siedemset trzydzieści osiem złotych), w tym 23 % podatku VAT za sporządzenie i wniesienie kasacji na rzecz skazanego P. D., 3. zwolnić skazanego P. D. od ponoszenia kosztów postępowania kasacyjnego.

UZASADNIENIE

Kasację obrońcy skazanego należało uznać za bezzasadną w stopniu oczywistym. Kasacja zawierała zarzut rażącego naruszenia prawa materialnego, a to art. 156 § 3 k.k., poprzez uznanie, że skierowanie ciosu w klatkę piersiową pokrzywdzonego, a następnie pozostawienie go leżącego bez sprawdzania czy 2 żyje i brak próby udzielenia mu pomocy, wskazuje, że skazany godził się na skutek śmiertelny, choć z wyjaśnień skazanego wynika, że skutku takiego nie przewidywał. Sąd Najwyższy zważył co następuje. Kasacja jest oczywiście bezzasadna.

Ustalenia faktyczne w zakresie przyjęcia zamiaru zabójstwa były przedmiotem zarzutu apelacji obrońcy i zostały należycie rozpoznane przez Sąd odwoławczy. Sąd odwoławczy odniósł się w uzasadnieniu wyroku do wszystkich okoliczności istotnych dla ustalenia zamiaru, z jakim działał skazany, skutkiem czego zmienił przyjętą w wyroku I instancji postać zamiaru bezpośredniego na zamiar wynikowy. Powtórzenie zarzutu apelacyjnego co do ustaleń faktycznych w kasacji, pod pozorem zarzutu naruszenia prawa materialnego, jest niedopuszczalną próbą powielenia kontroli instancyjnej, a przez to obejścia rygorów nadzwyczajnego środka zaskarżenia.

Zarzut nie może więc doprowadzić do uwzględnienia kasacji. Wobec powyższego orzeczono jak w sentencji.