Legislator Case Law & Legislation
II KZ 5/13 AI generated

Supreme Court dismissed appeal for failure to request court reasoning within 7 days after verdict announcement.

Case Number II KZ 5/13
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The Supreme Court dismissed the defense counsel's appeal regarding the refusal to provide a written reasoning for the court's verdict. The counsel had submitted the request before the verdict was officially announced, violating the mandatory 7-day period specified in the Criminal Procedure Code. The court ruled that such a request is legally ineffective if filed prior to the start of the statutory deadline, which begins only upon the announcement of the verdict.

Legislator headnote

AI generated

Art. 422 § 1 k.p.k.; Art. 123 § 2 k.p.k.: A request for a written reasoning of a court verdict is ineffective if submitted before the 7-day period following the verdict's announcement has begun.

Keywords

AI generated
Criminal Procedure Code written reasoning request statutory deadline verdict announcement ineffective procedural act defense counsel appeal court reasoning

Cited Legislation

AI generated
Art. 422 § 1 k.p.k.
Wynika to wprost z treści przepisu art. 422 § 1 k.p.k.
Art. 123 § 2 k.p.k.
Wskazany w przepisie art. 123 § 2 k.p.k. sposób liczenia terminów – przywołany w zażaleniu – nie może podważyć zasadności prezentowanego przekonania, a nawet wręcz go wzmacnia.
Art. 618 § 1 pkt 11 k.p.k.
Orzeczenie o wynagrodzeniu dla pełnomocnika oskarżyciela posiłkowego zapadło w oparciu o przepisy art. 618 § 1 pkt 11 k.p.k. w zw.
§ 14 ust. 4 pkt. 3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r.
art. 422 k.p.k
Zażalenie na to zarządzenie wniosła pełnomocnik oskarżyciela posiłkowego, w którym zarzuciła mające wpływ na treść zarządzenia rażące naruszenie przepisów o postępowaniu poprzez błędne zastosowanie art. 422 k.p.k.
art. 132 k.p.k
art. 422 § 1 k.p.k
Wynika to wprost z treści przepisu art. 422 § 1 k.p.k.
art. 123 § 2 k.p.k
Wskazany w przepisie art. 123 § 2 k.p.k.
art. 524 § 1 k.p.k
422 § 1 k.p.k., art. 524 § 1 k.p.k.).
art. 618 § 1 pkt 11 k.p.k
Orzeczenie o wynagrodzeniu dla pełnomocnika oskarżyciela posiłkowego zapadło w oparciu o przepisy art. 618 § 1 pkt 11 k.p.k.

Cited Case Law

AI generated
WA 53/02
Defense counsel's pre-verdict request for judgment reasoning is dismissed as ineffective without renewal within the statutory deadline.
IV KZ 38/09
15; 19 sierpnia 2009 r., IV KZ 38/09, Lex nr 608562; 1 czerwca 2010 r., IV KZ 30/10, OSNwSK 2010/1/1142) i było ono zaaprobowane w piśmiennictwie (por.
IV KZ 30/10
15; 19 sierpnia 2009 r., IV KZ 38/09, Lex nr 608562; 1 czerwca 2010 r., IV KZ 30/10, OSNwSK 2010/1/1142) i było ono zaaprobowane w piśmiennictwie (por.

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt II KZ 5/13 POSTANOWIENIE Dnia 19 lutego 2013 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Małgorzata Gierszon w sprawie M. J. uniewinnionego od dokonania występku z art. 177 § 2 kk po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 19 lutego 2013 r., zażalenia pełnomocnika oskarżyciela posiłkowego G. L. na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału Karnego Sądu Okręgowego w K. z dnia 18 grudnia 2012r. p o s t a n o w i ł:

1) utrzymać w mocy zaskarżone zarządzenie;

2) zasądzić od Skarbu Państwa na rzecz adw. A. S. - Kancelaria Adwokacka w P. kwotę 442 (czterysta czterdzieści dwa) zł i 80 (osiemdziesiąt) gr w tym 23 % podatku VAT za sporządzenie zażalenia na rzecz oskarżyciela posiłkowego jako pełnomocnika z urzędu.

UZASADNIENIE

Zaskarżonym zarządzeniem z dnia 18 grudnia 2012 r. Przewodniczący Wydziału Karnego Sądu Okręgowego w K. odmówił przyjęcia wniosku pełnomocnika oskarżyciela posiłkowego G. L. o sporządzenie na piśmie i doręczenie uzasadnienia wyroku Sądu Okręgowego w K. z dnia 13 grudnia 2012 r., sygn. IV Ka …., wobec tego, że wniosek ten złożony został jeszcze przed ogłoszeniem tegoż wyroku. Zażalenie na to zarządzenie wniosła pełnomocnik oskarżyciela posiłkowego, w którym zarzuciła mające wpływ na treść zarządzenia rażące naruszenie przepisów o postępowaniu poprzez błędne zastosowanie art. 422 k.p.k. i art. 132 k.p.k. i wniosła o „uchylenie zaskarżonego postanowienia” (tak w oryginale) w 2 całości oraz „przyznanie pełnomocnikowi oskarżycielki posiłkowej kosztów zastępstwa adwokackiego (…) wg. normy przypisanych”.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Zażalenie jest bezzasadne, podniesiony w nim zarzut nie jest bowiem trafny. Bezsporne jest (okoliczności te w istocie przyznaje sama skarżąca), że pełnomocnik oskarżyciela posiłkowego wniosek o sporządzenie uzasadnienia wyroku Sądu Okręgowego w K. wydanego w sprawie IV Ka … wniosła do tego Sądu jeszcze przed jego ogłoszeniem (por. k. 574, 576). Tymczasem nie ulega wątpliwości, że termin do złożenia wniosku o sporządzenie na piśmie i doręczenie uzasadnienia wyroku wynosi 7 dni i biegnie dopiero od daty ogłoszenia wyroku. Wynika to wprost z treści przepisu art. 422 § 1 k.p.k.

Stąd też bezskuteczny jest wniosek o doręczenie wyroku z uzasadnieniem złożony jeszcze przed rozpoczęciem biegu tego terminu. Jest to oczywiste, skoro odmienny pogląd skutkowałby przyjęciem absurdalnego wręcz przekonania o możliwości złożenia tego rodzaju wniosku, w każdym czasie przed wyrokowaniem, a więc (przykładowo) nawet już tylko po zawiadomieniu o wyznaczeniu terminu rozprawy. Tożsame – do prezentowanego w tym miejscu – stanowisko już wielokrotnie przyjmował Sąd Najwyższy (por. postanowienia Sądu Najwyższego z: 11 października 2002 r., WA 53/02, OSNKW 2003, z. 1-2, poz. 15; 19 sierpnia 2009 r., IV KZ 38/09, Lex nr 608562; 1 czerwca 2010 r., IV KZ 30/10, OSNwSK 2010/1/1142) i było ono zaaprobowane w piśmiennictwie (por.

T. Grzegorczyk, Komentarz do Kodeksu postępowania karnego, Warszawa 2008, s. 886). Brak jest zatem racjonalnych powodów by kwestionować poprawność owego poglądu o bezskuteczności wniosku o doręczenie wyroku z uzasadnieniem złożonego jeszcze przed jego ogłoszeniem. Skarżąca też ich nie przytacza. Argumenty przez nią podnoszone nie odnoszą się bowiem ani do istoty problemu, ani też są merytorycznie trafne. Przepis § 3 art. 422 k.p.k. słusznie wskazano jako podstawę prawną zaskarżonego zarządzenia. Nie ulega wszak wątpliwości, że pełnomocnik oskarżyciela posiłkowego nie respektowała terminu zawitego, wskazanego w § 1 tego przepisu, skoro złożyła wniosek o doręczenie wyroku jeszcze przed rozpoczęciem jego biegu.

To, że w przepisie tym przewidziano iż ów termin 7 – dniowy liczony być powinien „od daty ogłoszenia wyroku”, jest – wbrew poglądom skarżącej – tylko 3 argumentem wspierającym kwestionowane przez nią przekonanie. Skoro bowiem dyspozycja przepisu art. 422 § 1 k.p.k. stanowi o tym, że wniosek o uzasadnienie strona może złożyć „w terminie zawitym 7 dni od daty ogłoszenia wyroku”, to oznacza, że może to uczynić tylko w tym okresie, to jest bezspornie biegnącym „od daty ogłoszenia wyroku”. Stąd też i nie powinien budzić wątpliwości wymóg by czynność tą dokonano już po „ogłoszeniu wyroku”, bo wtedy w ogóle rozpoczyna swój bieg tenże przewidziany przez ustawę termin do dokonania tej czynności, a dopełnienie tego warunku uczyni ją dopiero (formalnie) procesowo skuteczną.

Wskazany w przepisie art. 123 § 2 k.p.k. sposób liczenia terminów – przywołany w zażaleniu – nie może podważyć zasadności prezentowanego przekonania, a nawet wręcz go wzmacnia. Wynika z tego przepisu przecież tylko to, iż początkiem biegu terminu jest zawsze dzień następny po dniu, od którego termin się liczy, np. po dniu ogłoszenia orzeczenia (art. 422 § 1 k.p.k., art. 524 § 1 k.p.k.). Przepis ten zatem z pewnością, ze względu na swoją wyłączną treść, samoistnie nie pozwala również uznać by złożenie wniosku o doręczenie wyroku z uzasadnieniem dokonane jeszcze przed rozpoczęciem biegu terminu przewidzianego przez ustawę procesową dla dokonania tej czynności, było prawnie skuteczne.

Orzeczenie o wynagrodzeniu dla pełnomocnika oskarżyciela posiłkowego zapadło w oparciu o przepisy art. 618 § 1 pkt 11 k.p.k. w zw. z § 14 ust 4 pkt 3 w zw. z § 2 ust. 1 i 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1348 z późn. zm.). Z tych to względów – postanowiono jak wyżej.