Legislator Case Law & Legislation
V CNP 37/12 AI generated

Supreme Court dismissed appeal as facts and evidence evaluation fall outside its review scope.

Case Number V CNP 37/12
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The Supreme Court dismissed the applicant's complaint against a final judgment regarding the revocation of an enforcement title. The applicant argued that the lower court incorrectly rejected a receipt as a copy rather than an original, violating procedural rules. The court ruled that complaints concerning fact-finding and evidence evaluation are inadmissible in cassation proceedings, which are limited to legal errors.

Legislator headnote

AI generated

art. 4244 zd. 2 k.p.c.; art. 183 ust. 1 Konstytucji: Complaints regarding the ascertainment of facts or the evaluation of evidence are inadmissible in cassation proceedings as these remain the exclusive domain of the courts of first instance.

Keywords

AI generated
cassation procedure evidence evaluation fact finding inadmissible complaint supreme court review

Cited Legislation

AI generated
art. 4244 zd. 2 k.p.c.
Zgodnie z przepisem art. 4244 zdanie drugie k.p.c.
art. 183 ust. 1 Konstytucji
Wynika to z charakteru postępowania przed Sądem Najwyższym oraz z funkcji tego Sądu ukonstytuowanego jako sąd prawa, sprawującego nadzór nad działalnością sądów powszechnych w zakresie orzekania (art. 183 ust. 1 Konstytucji).
art. 4248 § 1 k.p.c.
Z tych względów Sąd Najwyższy orzekł, jak w sentencji (art. 4248 § 1 k.p.c.).
art. 233 k.p.c
Zaskarżonemu w całości orzeczeniu zarzucił naruszenie art. 233 k.p.c.
art. 248 § 1 k.p.c
art. 4248 § 1 k.p.c
Z tych względów Sąd Najwyższy orzekł, jak w sentencji (art. 4248 § 1 k.p.c.).

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt V CNP 37/12 POSTANOWIENIE Dnia 7 lutego 2013 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Lech Walentynowicz w sprawie ze skargi J. Ż. o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku Sądu Okręgowego w C. z dnia 7 kwietnia 2010 r., w sprawie z powództwa J. Ż. przeciwko B. L. o pozbawienie tytułu wykonawczego wykonalności, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 7 lutego 2013 r., odrzuca skargę. Uzasadnienie 2 Wyrokiem z dnia 7 kwietnia 2010 r. Sąd Okręgowy w C. oddalił apelację powoda od wyroku Sądu Rejonowego w C. z dnia 11 grudnia 2009 r. w sprawie o pozbawienie tytułu wykonawczego wykonalności.

Wyrok Sądu Okręgowego powód J. Ż. zakwestionował skargą o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia. Zaskarżonemu w całości orzeczeniu zarzucił naruszenie art. 233 k.p.c. w zw. z art. 248 § 1 k.p.c. polegające na przyjęciu, że powód nie złożył do akt sprawy oryginału pokwitowania z dnia 15 czerwca 1998 r., lecz kopię i w konsekwencji uznanie powyższego dowodu za nieprzekonujący. Skarżący wskazał, że przez wydanie kwestionowanego wyroku została mu wyrządzona szkoda polegająca na nieuwzględnieniu zarzutu potrącenia określonej kwoty wynikającej z opisanego wyżej pokwitowania.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Zgodnie z przepisem art. 4244 zdanie drugie k.p.c. podstawą skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia nie mogą być zarzuty dotyczące ustalenia faktów lub oceny dowodów. Wynika to z charakteru postępowania przed Sądem Najwyższym oraz z funkcji tego Sądu ukonstytuowanego jako sąd prawa, sprawującego nadzór nad działalnością sądów powszechnych w zakresie orzekania (art. 183 ust. 1 Konstytucji). Ocena dowodów pozostaje zatem wyłączną domeną sądów orzekających i nie może być kontrolowana przez Sąd Najwyższy.

Zarzuty wskazane przez skarżącego dotyczą wyłącznie problematyki ustaleń faktycznych, a wywody skarżącego stanowią wyłącznie polemikę z oceną materiału dowodowego przeprowadzoną przez Sądy orzekające w sprawie. Skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia jest nadzwyczajnym środkiem zaskarżenia i nie może być traktowana wyłącznie jako środek prowadzący do dochodzenia roszczeń przez stronę niezadowoloną z rozstrzygnięcia sądu. Z tych względów Sąd Najwyższy orzekł, jak w sentencji (art. 4248 § 1 k.p.c.). es