Supreme Court quashes sentence for imposing fine below statutory minimum under Construction Law Art. 91a.
Poland (PL)
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court quashed the lower court's sentence for imposing a fine below the statutory minimum required by Article 91a of the Construction Law. The defendant argued the fine was too light, but the prosecution contended the lower court violated the mandatory minimum threshold of 100 daily rates. The court ruled that sentencing below this limit constitutes a serious violation of substantive law with significant impact on the verdict, necessitating a retrial.
Legislator headnote
AI generatedArt. 91 a ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane; A sentence imposing a fine below the statutory minimum threshold constitutes a serious violation of substantive law that significantly affects the verdict, requiring the quashing of the judgment.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
Sygn. akt III KK 228/12
WYROK W IMIENIU
RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 5 lutego 2013 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Tomasz Artymiuk (przewodniczący) SSN Andrzej Tomczyk (sprawozdawca) SSA del. do SN Jacek Błaszczyk Protokolant Jolanta Włostowska przy udziale prokuratora Prokuratury Generalnej Małgorzaty Wilkosz-Śliwy, w sprawie M. N. skazanego z art. 91 a ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane, po rozpoznaniu w Izbie Karnej na rozprawie w dniu 5 lutego 2013 r. kasacji wniesionej przez Prokuratora Generalnego - na niekorzyść skazanego - od wyroku Sądu Okręgowego w O. z dnia 23 lutego 2012 r., zmieniającego wyrok Sądu Rejonowego w O. z dnia 16 sierpnia 2011 r., uchyla zaskarżony wyrok w części dotyczącej orzeczenia o karze i przekazuje sprawę Sądowi Okręgowemu w O. do ponownego rozpoznania w postępowaniu odwoławczym.
UZASADNIENIE
W kasacji szczególnej wywiedzionej 19 czerwca 2012 r. od wyroku Sądu Okręgowego w O. z dnia 23 lutego 2012 r. zmieniającego wyrok Sądu Rejonowego w O. z dnia 16 sierpnia 2011 r. Prokurator Generalny sformułował zarzut rażącego i mającego istotny wpływ na treść wyroku naruszenia prawa karnego materialnego – art. 91 a ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2006 r., Nr 2 156, poz. 1118 j.t. ze zm.), polegającego na orzeczeniu wobec skazanego M. N. kary grzywny w wysokości 30 stawek dziennych, to jest poniżej granicy ustawowego zagrożenia.
Zaskarżając ten wyrok w części dotyczącej orzeczenia o karze na niekorzyść skazanego, wniósł o uchylenie go w zaskarżonej części i przekazanie sprawy Sądowi Okręgowemu w O. do ponownego rozpoznania w postępowaniu odwoławczym. Sąd Najwyższy zważył, co następuje. Zmieniając wyrok Sądu Rejonowego w O. w części dotyczącej skazania M. N. za przestępstwo zakwalifikowane z art. 91 a ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane, Sąd Okręgowy złagodził orzeczoną wobec oskarżonego karę grzywny do 30 stawek dziennych. Postępując w opisany sposób, naruszył w sposób rażący prawo materialne, ponieważ orzekł karę grzywny poniżej ustawowego zagrożenia przewidzianego sankcją tego przepisu, który obok kar ograniczenia wolności albo pozbawienia wolności do roku przewiduje karę grzywny w wysokości nie mniejszej niż 100 stawek dziennych.
Nie ulega przy tym wątpliwości, że owo naruszenie miało istotny wpływ na treść wyroku. W zaistniałej sytuacji sformułowany w kasacji zarzut oraz zawarty w niej wniosek okazały się trafne i dlatego należało orzec jak na wstępie, natomiast – wobec oczywistości naruszenia – formułowanie wskazań co do dalszego postępowania wydaje się zbędne.