Supreme Court dismisses appeal for annulment due to failure to prove specific damages under Civil Procedure Code.
Poland (PL)
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court dismissed the appellant's request to annul a final judgment regarding property transfer and compensation. The appellant argued the lower court violated civil code provisions but failed to specify the exact amount of damages caused by the judgment. The court rejected the appeal because the statutory requirement to prove concrete, quantifiable harm was not met.
Legislator headnote
AI generatedArt. 4245 § 1 pkt 4 k.p.c.; Art. 4248 § 1 k.p.c.: An appeal for annulment of a final judgment is admissible only if the appellant specifies the type and size of the damage caused by the judgment, as failure to do so precludes the necessary proof of harm.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedFull text
Sygn. akt I CNP 33/12 POSTANOWIENIE Dnia 7 lutego 2013 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Jan Górowski w sprawie skargi H. S. o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku Sądu Okręgowego w W. z dnia 19 października 2011 r., wydanego w sprawie z powództwa A. S. D. przeciwko H. S. o zobowiązanie do złożenia oświadczenia woli, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 7 lutego 2013 r., odrzuca skargę i zasądza od pozwanej na rzecz powoda kwotę 300 (trzysta) złotych tytułem kosztów postępowania skargowego. 2 Uzasadnienie Wyrokiem z dnia 19 października 2011 r.
Sąd Okręgowy zmienił oddalający powództwo wyrok Sądu pierwszej instancji w ten sposób, że zobowiązał pozwaną H. . do złożenia oświadczenia woli o treści: H. S. jako właścicielka nieruchomości położonej w O. przy ul /…/, stanowiącej działkę o numerze ewidencyjnym 30050 z obrębu 0003-5 przenosi na rzecz S. A. D. własność części tej nieruchomości o powierzchni 183 m2 oznaczonej jako działka 30050/1 i zasądził od powoda na rzecz H. S. kwotę 1493,46 zł, tytułem nieuiszczonej części ceny nabycia tej nieruchomości.
W skardze o stwierdzenie niezgodności z prawem tego prawomocnego wyroku pozwana wniosła o orzeczenie, że jest on niezgodny z art. 5 k.c. oraz art. 231 § 1 k.c.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia jest środkiem wyjątkowym . Zasadą bowiem jest, że prawomocność, tworzy nowy stan prawny pomiędzy stronami albo erga omnes, jak też sanuje wszelkie ewentualne naruszenia prawa; którymi orzeczenie ewentualnie jest dotknięte. Z tego względu wszystkie jej wymagania konstrukcyjne określone w art. 4245 § 1 k.p.c. należy interpretować ściśle. Do omawianej kategorii wymagań należy uprawdopodobnienie wyrządzenia szkody spowodowanej przez wydanie orzeczenia, którego dotyczy (art. 4245 § 1 pkt 4).
Uwzględnienie bowiem skargi i stwierdzenie, że prawomocne orzeczenie jest niezgodne z prawem, ma charakter prejudykatu, gdyż stwarza możliwość dochodzenia od państwa odszkodowania za szkodę wyrządzoną przez jego wydanie. Spełnienie tego wymagania polega na wskazaniu rodzaju i rozmiaru szkody. Wywód ten powinien także zawierać informację dotyczącą czasu jej powstania i określać związek przyczynowy z wydaniem orzeczenia niezgodnego z prawem. Nie jest spełnieniem tego wymagania odwołanie się do szkody niesprecyzowanej, hipotetycznej, czy też mogącej powstać w przyszłości (por. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 11 sierpnia 2005 r., III CNP 4/05, 3 OSNC 2006 nr 1, poz. 16, z dnia 31 stycznia 2006 r., IV CNP 38/05, OSNC 2006, nr 7-8, poz. 141 i z dnia 27 października 2005 r., V CNP 28/05 niepublikowane).
W skardze nie określono w wyżej zasygnalizowany sposób wielkości szkody, w szczególności jej rozmiaru i w rezultacie nie zostało spełnione wymaganie określone w art. 4245 § 1 pkt 4 k.p.c.. Z tego względu skarga podlegała odrzuceniu (art. 4248 § 1 k.p.c.). es