Supreme Court dismisses delay complaint because cassation proceedings were already concluded and finalized.
Poland (PL)
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court dismissed the applicant's complaint regarding the excessive length of cassation proceedings. The applicant alleged inactivity by the court in handling two cassation grounds, specifically questioning the final court's decision on a specific point. The court determined that the cassation proceedings had already been concluded and the case finalized on July 28, 2011, rendering the complaint inadmissible as it was not filed during the active proceedings.
Legislator headnote
AI generatedArt. 5 of the Act on Complaints for Violation of the Right to Timely Trial; Art. 8 para. 2 of the Act on Complaints for Violation of the Right to Timely Trial in conjunction with Art. 430 § 1 of the Code of Criminal Procedure: A complaint for excessive length of proceedings must be filed during the active proceedings; if the proceedings have concluded, the complaint is inadmissible.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedFull text
Sygn. akt: WSP 5/12 POSTANOWIENIE Dnia 29 stycznia 2013 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Marian Buliński (przewodniczący) SSN Marek Pietruszyński (sprawozdawca) SSN Andrzej Tomczyk Protokolant Anna Krawiec po rozpoznaniu na posiedzeniu w Izbie Wojskowej, skargi T. G. na przewlekłość postępowania kasacyjnego w Sądzie Najwyższym w sprawie III K 122/11, p o s t a n o w i ł : 1.skargę pozostawić bez rozpoznania, 2. zasądzić od Skarbu Państwa na rzecz adw. J. O. (Kancelaria Adwokacka w W.) kwotę 738,00 zł (siedemset trzydzieści osiem złotych), w tym 23 % podatku VAT za czynności w postępowaniu przed Sądem Najwyższym.
UZASADNIENIE
W dniu 7.12.2012 r. do Sądu Najwyższego wpłynęła, datowana na dzień 25 listopada 2012 r., skarga T. G. na przewlekłość postępowania toczącego się przed Sądem Najwyższym ( sygn. akt: III K 122/11) w przedmiocie kasacji wniesionej przez jego obrońcę od wyroku Sądu Okręgowego w B. z dnia 29.07.2010 r., utrzymującego w mocy wyrok łączny Sądu Rejonowego w M. z dnia 29 stycznia 2010 r. Skarżący zarzucił Sądowi Najwyższemu bezczynność w rozpoznaniu 2 zarzutów kasacji, w tym w szczególności zarzutu podniesionego w pkt 1 a kasacji, kwestionującego orzeczenie Sądu Okręgowego w B. o utrzymaniu w mocy wyroku Sądu Rejonowego w M. w zakresie rozstrzygnięć zapadłych w pkt 4 wyroku Sądu pierwszej instancji.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje. Zgodnie z art. 5 ustawy z dnia 17 czerwca 2004 r. o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu przygotowawczym prowadzonym lub nadzorowanym przez prokuratora i w postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki (Dz. U. Nr 179, poz. 1843 ze zm.) skargę o stwierdzenie, że w postepowaniu, którego skarga dotyczy, nastąpiła przewlekłość, wnosi się w toku aktualnie toczącego się postępowania w sprawie. Istotą skargi jest bowiem kontrola sprawności toczącego się postępowania i przeciwdziałanie istniejącej przewlekłości.
Dlatego też ocenie podlega sprawność aktualnie toczącego się postępowania ( por. postanowienie Sądu Najwyższego z 27 września 2012 r., KSP 10/12, LEX nr 1220955 ). Analiza akt postępowania kasacyjnego toczącego się przez Sądem Najwyższym w związku z wniesieniem przez obrońcę skazanego T. G. kasacji od wyroku Sądu Okręgowego w B. z dnia 29 lipca 2010 r., utrzymującego w mocy wyroku łączny Sądu Rejonowego w M. z dnia 29 stycznia 2010 r., wskazuje, że zostało ono zakończone wyrokiem wydanym przez Sąd Najwyższy w dniu 28 .07. 2011 r.
W wyroku tym, wbrew twierdzeniom skarżącego, Sąd Najwyższy rozważył wszystkie zarzuty podniesione w kasacji, w tym również ten odnoszący się do rozstrzygnięcia zawartego w pkt 4 wyroku Sądu pierwszej instancji i w tym zakresie kasację pozostawił bez rozpoznania, uznając jej bezprzedmiotowość z uwagi na brak substratu zaskarżenia i rozstrzygnięcie to uzasadnił w swoim orzeczeniu. W tej sytuacji wobec wniesienia skargi nie w toku postępowania, którego dotyczyła, należało tę skargę po myśli art. 8 ust. 2 powołanej ustawy w zw. z art. 430§1 k.p.k. pozostawić bez rozpoznania