Supreme Court dismisses appeal for retrial due to missed statutory time limits and improper legal grounds.
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court dismissed the appellant's appeal for a retrial, ruling that the request was inadmissible because it was filed after the prescribed deadline. The appellant argued that the lower court failed to recognize improper representation by the lawyer, but the court clarified that mere incompetence does not constitute improper representation under the Civil Procedure Code. Consequently, the appeal was rejected as it did not meet the specific statutory conditions for extending the time limit for filing a retrial motion.
Legislator headnote
AI generatedArt. 410 § 1 k.p.c.; Art. 408 k.p.c.: A motion for retrial filed after the statutory deadline is inadmissible unless based on the loss of the party's ability to act or improper representation; mere incompetence of counsel does not qualify as improper representation.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedFull text
Sygn. akt V CZ 76/12 POSTANOWIENIE Dnia 30 stycznia 2013 r. Sąd Najwyższy w składzie : SSN Marian Kocon (przewodniczący, sprawozdawca) SSN Teresa Bielska-Sobkowicz SSN Maria Szulc w sprawie ze skargi S. D. o wznowienie postępowania w sprawie I Cr 330/89 Sądu Wojewódzkiego, zakończonego prawomocnym wyrokiem z dnia 5 września 1989 r. w sprawie z powództwa małoletniej W. K. reprezentowanej przez matkę M. K. i M. K. przeciwko W. D. o ustalenie ojcostwa i alimenty, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 30 stycznia 2013 r., zażalenia skarżącej na postanowienie Sądu Okręgowego z dnia 22 marca 2012 r., , oddala zażalenie; przyznaje od Skarbu Państwa - Sądu Okręgowego adwokatowi R.
C. kwotę 180 (sto osiemdziesiąt ) podwyższoną o należny podatek VAT tytułem kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu w postępowaniu zażaleniowym. Uzasadnienie 2 Postanowieniem z dnia 22 marca 2012 r. Sąd Okręgowy odrzucił skargę S. D. o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem z dnia 5 września 1989 r., w sprawie z powództwa małoletniej W. K. reprezentowanej przez matkę M. K. i M. K. przeciwko W. D. o ustalenie ojcostwa i alimenty. W zażaleniu na to postanowienie pełnomocnik procesowy S. D. wniósł o jego uchylenie i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 410 § 1 k.p.c., sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie przepisanego terminu, niedopuszczalną lub nieopartą na ustawowej podstawie. Sąd Okręgowy - wbrew odmiennym zapatrywaniom skarżącej - nie przekroczył zakreślonych treścią art. 410 § 1 k.p.c. granic kontroli wstępnej. Możliwość wniesienia skargi po upływie terminu oznaczonego w art. 408 k.p.c. dotyczy jedynie dwóch wypadków wznowienia (skarga o wznowienie postępowania opiera się o podstawę pozbawienia strony możności działania lub podstawę związaną z nienależytą reprezentacją strony).
Wówczas wystarcza zachowanie terminu trzymiesięcznego od momentu, w którym strona dowiedziała się o podstawie wznowienia (art. 407 k.p.c.). Żaląca powoływała się na drugą z wymienionych podstaw. W orzecznictwie Sądu Najwyższego jednolicie jest reprezentowany pogląd, że nawet niewłaściwe wykonywanie obowiązków przez pełnomocnika (co zresztą w niniejszej sprawie nie zostało nawet uprawdopodobnione) nie oznacza nienależytej reprezentacji strony w rozumieniu art. 401 pkt 2 zdanie 1 i art. 408 k.p.c. (zob. orzeczenia: z dnia 3 marca 1997 r., III CKN 10/96, OSP 1997, nr 9, poz. 172; z dnia 9 czerwca 2000 r., I PKN 277/00, OSNAPiUS 2002, nr 1, poz. 15; z dnia 25 stycznia 2001 r., IV CO 23/00, nie publ.; z dnia 12 grudnia 2002 r„ III AO 23/02, OSNP 2003, nr 18, poz. 11; z dnia 26 marca 2003 r., II CZ 26/03, OSNC 2004, nr 6, poz. 95; z dnia 24 kwietnia 2003 r., I CZ 27/03, nie publ.; z dnia 10 listopada 2004 r., II CZ 128/04, nie publ.; z dnia 22 stycznia 2008 r., II CZ 106/07, nie publ.; z dnia 18 marca 2008 r., IV CZ 10/08, nie publ.).
Z tych już tylko przyczyn zażalenie nie podlegało uwzględnieniu. 3