Legislator Case Law & Legislation
IV KK 417/12 AI generated

Supreme Court quashes joint sentence for failure to combine identical driving bans under Art. 85 and 90 CC.

Case Number IV KK 417/12
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome Partially Allowed

Legislator summary

AI generated

The Supreme Court quashed the third part of a joint sentence issued by the Regional Court, ordering the case remanded for re-examination. The defendant had been convicted of two separate offenses involving driving bans, which were combined into a single prison term but left the driving bans to be executed separately. The Court ruled that because both convictions imposed identical driving bans, the lower court was legally obligated to combine these restrictions into a single joint measure under the relevant Criminal Code provisions. Consequently, the failure to merge these identical penalties constituted a material legal error affecting the sentence's substance.

Legislator headnote

AI generated

Art. 85 k.k.; Art. 90 § 2 k.k.: When multiple judgments impose identical restrictions or bans on the same offender, the court must combine these measures into a single joint penalty rather than executing them separately.

Keywords

AI generated
joint sentence combination identical criminal restrictions Criminal Code Art. 85 Criminal Code Art. 90 remand for retrial driving ban merger material legal error

Cited Legislation

AI generated
Art. 85 k.k.
na podstawie art. 85 k.k., art.
Art. 90 § 2 k.k.
z art. 90 § 2 k.k., polegające na połączeniu jednostkowych kar pozbawienia wolności orzeczonych wobec skazanego podlegającymi łączeniu wyrokami Sądu Rejonowego w M.
Art. 521 § 1 k.p.k.
Kasację od tego wyroku wniósł – na podstawie art. 521 § 1 k.p.k. – Prokurator Generalny, zaskarżając wyrok w części dotyczącej rozstrzygnięcia zawartego w pkt III, na korzyść skazanego.
Art. 535 § 5 k.p.k.
Kasacja jest oczywiście zasadna, stąd jej rozpoznanie na posiedzeniu w trybie art. 535 § 5 k.p.k. Zaskarżony wyrok został bowiem wydany z rażącym naruszeniem przepisów prawa materialnego, wskazanych w zarzucie kasacji, co miało istotny wpływ na jego treść.
Art. 569 § 1 k.p.k.
i art. 569 § 1 k.p.k. połączył orzeczone kary pozbawienia wolności i wymierzył skazanemu karę łączną 10 miesięcy pozbawienia wolności;
Art. 577 k.p.k.
na podstawie art. 577 k.p.k. na poczet orzeczonej kary łącznej zaliczył skazanemu okres rzeczywistego pozbawienia wolności w postaci kary odbytej w sprawie II K 419/10 od 2 czerwca 2012r.
art. 244 k.k
z art. 244 k.k., popełnione w dniu 26 maja 2010 r., na karę 6 miesięcy pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na okres próby 5 lat oraz orzeczeniem zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych i rowerowych na 4 lata; postanowieniem z dnia 25 stycznia 2012 r.
art. 64 § 1 k.k
art. 85 k.k
na podstawie art. 85 k.k., art.
art. 86 § 1 k.k
85 k.k., art. 86 § 1 k.k.

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt IV KK 417/12

WYROK W IMIENIU

RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 30 stycznia 2013 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Jarosław Matras (przewodniczący) SSN Tomasz Grzegorczyk SSN Eugeniusz Wildowicz (sprawozdawca) Protokolant Dorota Szczerbiak na posiedzeniu w trybie art. 535 § 5 kpk w sprawie C. M. w przedmiocie wyroku łącznego po rozpoznaniu w Izbie Karnej w dniu 30 stycznia 2013 r., kasacji, wniesionej przez Prokuratora Generalnego na korzyść skazanego od wyroku łącznego Sądu Rejonowego w M. z dnia 15 czerwca 2012 r., uchyla pkt III zaskarżonego wyroku i sprawę w tym zakresie przekazuje Sądowi Rejonowemu w M. do ponownego rozpoznania.

UZASADNIENIE

Sąd Rejonowy w M., wyrokiem łącznym z dnia 15 czerwca 2012 r., sygn. akt II K 459/129, po rozpoznaniu sprawy C. M. - skazanego prawomocnymi wyrokami Sądu Rejonowego w M.:

1. z dnia 23 czerwca 2010 r., sygn. akt II K 419/10, za przestępstwo z art. 178a § 2 k.k. w zw. z art. 244 k.k. w zw. z art. 64 § 1 k.k., popełnione w dniu 22 2 marca 2010 r., na karę 6 miesięcy pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na okres próby 3 lat, karę grzywny w wysokości 100 stawek dziennych po 10 złotych każda oraz orzeczeniem zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych i rowerowych na 4 lata; postanowieniem z dnia 19 stycznia 2012 r. zarządzono wykonanie kary pozbawienia wolności;

2. z dnia 7 lutego 2011 r., sygn. akt II K 1055/10, za przestępstwo z art. 178a § 2 k.k. w zw. z art. 244 k.k., popełnione w dniu 26 maja 2010 r., na karę 6 miesięcy pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na okres próby 5 lat oraz orzeczeniem zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych i rowerowych na 4 lata; postanowieniem z dnia 25 stycznia 2012 r. zarządzono wykonania kary pozbawienia wolności – I. na podstawie art. 85 k.k., art. 86 § 1 k.k. i art. 569 § 1 k.p.k. połączył orzeczone kary pozbawienia wolności i wymierzył skazanemu karę łączną 10 miesięcy pozbawienia wolności;

II. na podstawie art. 577 k.p.k. na poczet orzeczonej kary łącznej zaliczył skazanemu okres rzeczywistego pozbawienia wolności w postaci kary odbytej w sprawie II K 419/10 od 2 czerwca 2012r. do 15 czerwca 2012 r.; III. pozostałe rozstrzygnięcia zawarte w powyższych wyrokach, nie objęte niniejszym wyrokiem łącznym, pozostawił do odrębnego wykonania, IV. zwolnił skazanego od kosztów sądowych związanych z wydaniem wyroku łącznego. Powyższy wyrok nie został zaskarżony przez strony i uprawomocnił się w dniu 15 sierpnia 2012 r.

Kasację od tego wyroku wniósł – na podstawie art. 521 § 1 k.p.k. – Prokurator Generalny, zaskarżając wyrok w części dotyczącej rozstrzygnięcia zawartego w pkt III, na korzyść skazanego. W kasacji zarzucił rażące i mające istotny wpływ na treść wyroku naruszenie przepisów prawa procesowego i materialnego, a mianowicie art. 85 k.k. w zw. z art. 90 § 2 k.k., polegające na połączeniu jednostkowych kar pozbawienia wolności orzeczonych wobec skazanego podlegającymi łączeniu wyrokami Sądu Rejonowego w M. o sygn. II K 419/10 oraz II K 1055/10 i jednoczesnym bezzasadnym stwierdzeniu, że wyroki te podlegają odrębnemu wykonaniu w zakresie nieobjętym wyrokiem łącznym w sytuacji, gdy – stosownie do wymienionych przepisów – sąd obowiązany był 3 również do połączenia orzeczonych tymi wyrokami środków karnych tego samego rodzaju, w postaci prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych i rowerowych.

Wskazując na powyższe wniósł o uchylenie wyroku w zaskarżonej części i przekazanie sprawy w tym zakresie Sądowi Rejonowemu w M. do ponownego rozpoznania. Sąd Najwyższy zważył, co następuje. Kasacja jest oczywiście zasadna, stąd jej rozpoznanie na posiedzeniu w trybie art. 535 § 5 k.p.k. Zaskarżony wyrok został bowiem wydany z rażącym naruszeniem przepisów prawa materialnego, wskazanych w zarzucie kasacji, co miało istotny wpływ na jego treść. Zgodnie z art. 90 § 2 k.k. w razie orzeczenia za zbiegające się przestępstwa pozbawienia praw publicznych, zakazów lub obowiązku tego samego rodzaju, sąd stosuje odpowiednio przepisy o karze łącznej.

Stosownie zaś do treści art. 85 k.k., jeżeli sprawca popełnił dwa lub więcej przestępstw, zanim zapadł pierwszy wyrok, chociażby nieprawomocny, co do któregokolwiek z tych przestępstw i wymierzono za nie kary tego samego rodzaju albo inne podlegające łączeniu, sąd orzeka karę łączną. W tej sprawie Sąd Rejonowy w M. prawidłowo połączył kary pozbawienia wolności orzeczone wyrokami tego Sądu, opisanymi w części wstępnej wyroku łącznego. Natomiast bezzasadnie stwierdził w pkt III części dyspozytywnej wyroku, że te jednostkowe wyroki podlegają odrębnemu wykonaniu w zakresie nieobjętym wyrokiem łącznym.

Z treści połączonych wyroków wynika bowiem, że w obu z nich wymierzono skazanemu tego samego rodzaju środki karne w postaci zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych i rowerowych. Zaniechanie połączenia orzeczonych w jednostkowych wyrokach środków karnych tego samego rodzaju i wymierzenia skazanemu łącznego środka karnego zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych i rowerowych prowadziło do rażącego naruszenia art. 85 k.k. i art. 90 § 2 k.k. Uchybienie to miało oczywisty i niekorzystny dla skazanego wpływ na treść wydanego wyroku.

W tym stanie rzeczy Sąd Najwyższy, oceniając zarzut i wniosek skarżącego za oczywiście zasadne, uwzględnił kasację na posiedzeniu. 4 Ponownie rozpoznając sprawę sąd właściwy będzie procedował z poszanowaniem przepisów prawa karnego materialnego dotyczących wyroku łącznego. Kierując się powyższym, Sąd Najwyższy orzekł jak w wyroku.