Supreme Court vacates dismissal of appeal due to missing bank fee clause explanation regarding missed deadline. The court held that the lower court failed to properly assess whether the appellant was at fault for missing the appeal deadline. The Supreme Court found the lower court's decision insufficient because it did not adequately explain whether the appellant was at fault for missing the appeal deadline. The court ruled that the lower court failed to properly assess whether the appellant was at fault for missing the appeal deadline. The court held that the lower court's decision was insufficient because it did not adequately explain whether the appellant was at fault for missing the appeal deadline. The court ruled that the lower court failed to properly assess whether the appellant was at fault for missing the appeal deadline.

Sygn. akt II CZ 179/12 POSTANOWIENIE Dnia 31 stycznia 2013 r. Sąd Najwyższy w składzie : SSN Katarzyna Tyczka-Rote (przewodniczący) SSN Mirosław Bączyk SSN Hubert Wrzeszcz (sprawozdawca) w sprawie z wniosku Skarbu Państwa - Prezydenta Miasta Ł. przy uczestnictwie M. G. oraz Gminy Miejskiej Ł. - Urząd Miasta Ł. o zasiedzenie, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 31 stycznia 2013 r., zażalenia uczestnika postępowania M. G. na rozstrzygnięcie zawarte w pkt. 2 postanowienia Sądu Okręgowego z dnia 17 września 2012 r., uchyla zaskarżone postanowienie i przekazuje sprawę Sądowi Okręgowemu do ponownego rozpoznania, pozostawiając temu Sądowi rozstrzygnięcie o kosztach postępowania zażaleniowego. 2 Uzasadnienie Postanowieniem z dnia 17 września 2012 r.

Sąd Okręgowy oddalił wniosek uczestnika postępowania o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej i odrzucił skargę jako spóźnią. Z uzasadnienia tego postanowienia wynika, że wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjne złożony w dniu 15 grudnia 2011 r. – po odrzuceniu skargi postanowieniem wymienionego Sądu Okręgowego z dnia 28 listopada 2011 r. i oddaleniu przez Sąd Najwyższy zażalenia uczestnika postępowania postanowieniem z dnia 20 lipca 2012 r., II CZ 55/12 – jest nieuzasadniony z powodu niewykazania, że uchybienie terminowi do wniesienia skargi kasacyjnej nastąpiło z powodów niezawinionych przez uczestnika postępowania (art. 168 § 1 w związku z art. z art. 391 § 1 i art. 13 § 2 k.p.c.).

W konsekwencji, skarga kasacyjna podlegała odrzuceniu jako wniesiona po upływie ustawowego terminu (art. 3986 § 2 w związku art. 13 § 2 k.p.c.). W zażaleniu na postanowienie o odrzuceniu skargi kasacyjnej, pełnomocnik uczestnika postępowania złożył wniosek o rozpoznanie na podstawie art. 380 k.p.c. w związku z art. 39821 i art. 3941 § 3 k.p.c. wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej. Zdaniem skarżącego Sąd bezpodstawnie uznał, że uchybienie terminowi do wniesienia skargi kasacyjnej nastąpiło z powodów zawinionych przez uczestnika postępowania.

W konkluzji zażalenia wniósł o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej i uchylenie postanowienia o odrzuceniu skargi.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Nie można odmówić racji skarżącemu, że Sąd oddalił wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej bez dostatecznego wyjaśnienia kwestii, czy uczestnikowi postępowania można przypisać winę za niedokonanie czynności procesowej w terminie. W sprawie jest bezsporne, że uczestnik postępowania nie uiścił w terminie należnej opłaty od skargi kasacyjnej w wysokości 2000 zł. Wprawdzie zlecił on 3 w zagranicznym banku przelanie opłaty w żądanej kwocie, jednakże na skutek potrącenia przez bank należności za przelew przekazana Sądowi opłata wynosiła 1901,73 zł.

Dla oceny, czy zlecający zagranicznemu bankowi uiszczenie opłaty skarżący powinien był liczyć się z pobraniem należności za przelew przez banki pośredniczące lub bank beneficjenta może mieć znaczenie wyjaśnienie kwestii, jaką wybrał on formę zapłaty należności za przelew. Z praktyki bankowej wynika, że w wypadku zlecenia przelewu zagranicznego możliwe jest zastosowanie jednej z trzech klauzul kosztowych: OUR – pełne koszty ponosi zleceniodawca, a odbiorca otrzymuje kwotę wskazaną w zleceniu, SHA – opłaty i prowizje należne bankowi wysyłającemu opłaca zleceniodawca; koszty banku beneficjenta i banków trzecich ponosi odbiorca, koszty te pomniejszają kwotę zleconego przelewu, BEN – całość kosztów ponosi odbiorca, a kwota przelewu, którą on otrzyma ulega pomniejszeniu o koszty banków biorących udział w realizacji przelewu (por. regulamin realizacji przelewów zagranicznych oraz przelewów wewnętrznych z przewalutowaniem w Kredyt Banku SA z września 2012 i postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 26 października 2010 r., II SA/Rz 498/10, http://orzeczenia.nsa.gov.pl./doc/0408BD2CEE).

Obcojęzyczne dokumenty znajdujące się w aktach sprawy na kartach 305 i 306, bez ich tłumaczenia na język polski, nie pozwalają ocenić, jaką z możliwych klauzul kosztowych wybrał skarżący. Wprawdzie w dokumencie znajdującym się na karcie 305 jest oznaczenie „SHA”, a na karcie 306 są oznaczenia „OUR” i „SHA”, jednakże trudno miarodajnie ocenić ich znaczenie bez zapoznania się z treścią dokumentu. Podstawą wyjaśnienia tej kwestii powinny być oryginały dokumentów albo kopie poświadczone w sposób przewidziany w obowiązujących przepisach przez notariusza lub będącego adwokatem pełnomocnika skarżącego (art. 4 ust. 1b ustawy z dnia 26 maja 1982 r. - Prawo o adwokaturze; tekst jedn.:

Dz. U. z 2009 r., Nr 146, poz. 1188, ze zm.) wraz z tłumaczeniem przez tłumacza przysięgłego tych dokumentów na język polski. Ocena kwestii winy uczestnika postępowania w uchybieniu terminowi do wniesienia skargi kasacyjnej wymaga uwzględnienia także okoliczności, że uczestnik postępowania działał w sprawie z profesjonalnym pełnomocnikiem 4 procesowym (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 30 maja 2007 r., I CZ 48/07, niepubl.). Reasumując, zażalenie należało uwzględnić, albowiem nie zachodziła, ze względu na wadliwe rozpoznanie wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej, podstawa do odrzucenia skargi jako spóźnionej.

Z przedstawionych powodów Sąd Najwyższy orzekł, jak w sentencji (art. 39815 § 1 w związku z art. 3941 § 3 k.p.c.).