Supreme Court dismisses appeal against rejection of retrial request in non-procedural property dispute. Appeal inadmissible as it targets first-instance ruling, not second-instance judgment.
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court dismissed the cassation appeal filed by C. F. and A. M. against the District Court's rejection of their retrial request. The underlying dispute concerned a 1960 non-procedural ruling establishing state ownership of property via prescription under 1946 decrees. The court ruled the appeal inadmissible because cassation in non-procedural property matters applies only to second-instance judgments on the merits, not to first-instance rulings rejecting retrial requests.
Legislator headnote
AI generatedArt. 5191 § 1 k.p.c.; Art. 3986 § 3 k.p.c. Cassation in non-procedural property disputes applies only to second-instance judgments on the merits; appeals against first-instance rulings rejecting retrial requests are inadmissible.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedFull text
Sygn. akt II CSK 465/12 POSTANOWIENIE Dnia 29 stycznia 2013 r. Sąd Najwyższy w składzie : SSN Anna Owczarek w sprawie ze skargi C. F. i A. M. z udziałem Skarbu Państwa - Prezydenta Miasta Ł., Gminy Ł. - Prezydenta Miasta Ł. oraz R. Inwestycje Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w Ł. o wznowienie postępowania w sprawie o sygn. Akt […], na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 29 stycznia 2013 r., na skutek skargi kasacyjnej skarżących C. F. i A. M. od postanowienia Sądu Okręgowego z dnia 30 stycznia 2012 r., 1) odrzuca skargę kasacyjną 2) zasądza od C.
F. i A. M. na rzecz Skarbu Państwa - Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa kwoty po 900,- (dziewięćset) zł tytułem kosztów zastępstwa w postępowaniu kasacyjnym. 2 Uzasadnienie Uczestniczki postępowania – C. F. oraz A. M. wniosły skargę kasacyjną od postanowienia Sądu Okręgowego z dnia 30 stycznia 2012 r. oddalającego zażalenie na postanowienie Sądu Rejonowego z dnia 3 października 2011 r., którego przedmiotem było odrzucenie skargi o wznowienie postępowania zakończonego postanowieniem o stwierdzeniu nabycia na podstawie przemilczenia (zasiedzenia) własności nieruchomości.
Sąd Najwyższy zważył: Zgodnie z art. 5191 § 1 k.p.c. w sprawach z zakresu prawa rzeczowego rozpoznawanych w trybie nieprocesowym skarga kasacyjna do Sądu Najwyższego przysługuje jedynie od wydanego przez sąd drugiej instancji postanowienia co do istoty sprawy oraz od postanowienia w przedmiocie odrzucenia wniosku i umorzenia postępowania kończących postępowanie w sprawie, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej. Złożona przez uczestniczki skarga o wznowienie dotyczyła postępowania zakończonego prawomocnym postanowieniem b.
Sądu Powiatowego w Ł. z dnia 20 czerwca 1960 r. (sygn. akt V Ns I 1922/59), którym stwierdzono nabycie przez Skarb Państwa na podstawie przemilczenia (zasiedzenia) własności nieruchomości położonej w Ł., przy K.[…], nr hip.[…]. Podstawą nabycia były przepisy dekretu z dnia 8 marca 1946 r. o majątkach opuszczonych i poniemieckich. W orzecznictwie Sądu Najwyższego panuje ugruntowany pogląd, że od postanowienia oddalającego zażalenie na postanowienie o odrzuceniu skargi o wznowienie postępowania prowadzonego w trybie nieprocesowym skarga kasacyjna nie przysługuje (por. postanowienie z dnia 11 kwietnia 2012 r., III CSK 57/12, postanowienie z dnia 24 lutego 2012 r., I CSK 443/11, na tle poprzedniego stanu prawnego postanowienie z dnia 11 stycznia 2006 r., III CZ 103/05).
W powołanych orzeczeniach Sąd Najwyższy wyraźnie odróżnia postanowienie o odrzuceniu skargi o wznowienie postępowania od postanowienia w przedmiocie odrzucenia wniosku w postępowaniu nieprocesowym, od którego złożenie skargi kasacyjnej jest możliwe, wskazując na odmienny ich charakter procesowy, 3 w pierwszym wypadku nadzwyczajny środek zaskarżenia, w drugim - pismo wszczynające postępowanie. Z tych względów skarga kasacyjna jako niedopuszczalna podlega odrzuceniu na podstawie art. 3986 § 3 k.p.c. w zw. z art. 13 § 2 k.p.c. O kosztach postępowania, przyjmując istnienie sprzeczności interesów stron postanowiono zgodnie z art. 520 § 2 k.p.c. w zw. z art. 391 § 1 k.p.c., art. 39821 k.p.c. w zw. z art. 13 § 2 k.p.c.