Legislator Case Law & Legislation
V CSK 119/12 AI generated

Supreme Court dismisses appeal; joint mortgage on shared ownership share is invalid as it is part of the apartment's accessory right.

Case Number V CSK 119/12
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The Supreme Court dismissed the cassation appeal filed by a woman seeking to register a joint mortgage on her share of common ownership. The lower courts correctly determined that the applicant's share in the common property is an accessory right attached to the apartment, not a separate real right subject to independent mortgage registration. Consequently, the court ruled that the mortgage could only be registered on the apartment itself, not on the applicant's share, and rejected the request to charge both properties jointly.

Legislator headnote

AI generated

Art. 50 k.c.; Art. 47 § 1 k.c.; Art. 3 ust. 1 ustawy o własności lokali: The share of a co-owner in common property is an accessory right to the apartment and cannot be the subject of a separate real right or be mortgaged independently.

Keywords

AI generated
joint mortgage registration accessory right to apartment common ownership share real right subject matter Supreme Court cassation property law limitation mortgage on share

Cited Legislation

AI generated
Art. 50 k.c.
Ustanowienie hipoteki łącznej nie jest jednak – zdaniem Sądu – możliwe, ponieważ nieruchomość wspólna ma status części składowej nieruchomości lokalowej (art. 50 k.c.) i nie może być przedmiotem praw rzeczowych.
Art. 47 § 1 k.c.
Tym samym udział we współwłasności nieruchomości wspólnej jest częścią składową prawa własności lokalu i nie może być odrębnym przedmiotem własności i innych praw rzeczowych (art. 47 § 1 k.c.).
Art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 24 czerwca 1994 r. o własności lokali
Właścicielowi nieruchomości lokalowej przysługuje mianowicie udział w nieruchomości wspólnej jako prawo związane z własnością lokali i nie można żądać zniesienia współwłasności nieruchomości wspólnej, dopóki trwa odrębna własność lokali (art. 3 ust.
Art. 76 ust. 3 u.k.w.h.
Skarżący powołał się na naruszenie prawa materialnego, a mianowicie art. 76 ust. 3 u.k.w.h. w związku z art.
Art. 61 ust. 1 i 2 u.k.w.h.
w związku z art. 61 ust. 1 i 2 u.k.w.h..
Art. 65 ust. 3 u.k.w.h.
Wnioskodawczyni złożyła taki wniosek w odniesieniu do dwóch nieruchomości wpisanych do różnych ksiąg wieczystych, 3 przy czym dopuszczalne jest obciążenie hipoteką udziału we współwłasności (art. 65 ust. 3 u.k.w.h.).
Art. 398 § 14 k.p.c.
Należało w konsekwencji oddalić skargę kasacyjną (art. 39814 k.p.c.
Art. 13 § 2 k.p.c.
w związku z art. 13 § 2 k.p.c.).
art. 50 k.c
Ustanowienie hipoteki łącznej nie jest jednak – zdaniem Sądu – możliwe, ponieważ nieruchomość wspólna ma status części składowej nieruchomości lokalowej (art. 50 k.c.) i nie może być przedmiotem praw rzeczowych.
art. 76 ust. 3 u.k.w.h
Skarżący powołał się na naruszenie prawa materialnego, a mianowicie art. 76 ust. 3 u.k.w.h.

Cited Case Law

AI generated

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt V CSK 119/12 POSTANOWIENIE Dnia 24 stycznia 2013 r. Sąd Najwyższy w składzie : SSN Lech Walentynowicz (przewodniczący, sprawozdawca) SSN Dariusz Dończyk SSN Krzysztof Pietrzykowski w sprawie z wniosku E. M. przy uczestnictwie Banku Spółdzielczego w U. o wpis hipoteki łącznej, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 24 stycznia 2013 r., skargi kasacyjnej uczestnika od postanowienia Sądu Okręgowego z dnia 28 grudnia 2011 r., oddala skargę kasacyjną. 2 Uzasadnienie Sąd Rejonowy postanowieniem z dnia 27 października 2011 r. oddalił wniosek E. M. o wpis hipoteki umownej łącznej na rzecz Banku Spółdzielczego w U., obciążającej jej prawo własności lokalu nr 2 położonego przy ul.

P. [..] w W. (Kw nr […]) oraz jej udział, w rozmiarze 2/3, we współwłasności nieruchomości wspólnej objętej księgą wieczystą nr […]. Sąd ustalił, że ustanowienie hipoteki przez wnioskodawczynię nastąpiło na podstawie art. 95 ust. 3 i 4 Prawa bankowego, celem zabezpieczenia kredytu bankowego do wysokości 85 000, zł, uzyskanego od uczestnika postępowania. Ustanowienie hipoteki łącznej nie jest jednak – zdaniem Sądu – możliwe, ponieważ nieruchomość wspólna ma status części składowej nieruchomości lokalowej (art. 50 k.c.) i nie może być przedmiotem praw rzeczowych.

Stanowisko to podzielił Sąd Okręgowy, oddalając apelację uczestnika postępowania – Banku Spółdzielczego w U. Sąd II instancji podkreślił, że nieruchomości wspólnej nie można potraktować jako innej nieruchomości wobec nieruchomości lokalowej, bo jest prawem związanym z własnością lokalu (art. 50 k.c.). Nie mogło dojść w konsekwencji do obciążenia obu nieruchomości hipoteką łączną, tak jak żądała wnioskodawczyni. Uczestnik postępowania domagał się w skardze kasacyjnej uchylenia postanowienia odwoławczego i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania.

Skarżący powołał się na naruszenie prawa materialnego, a mianowicie art. 76 ust. 3 u.k.w.h. w związku z art. 61 ust. 1 i 2 u.k.w.h.. przez przyjęcie, że nie jest możliwe ustanowienie hipoteki na nieruchomości wspólnej, w szczególności na udziale w tej nieruchomości w rozumieniu ustawy z dnia 24 czerwca 1994 r. o własności lokali. Uczestnik podkreślił, że można obciążyć hipotecznie kilka nieruchomości w celu zabezpieczenia tej samej wierzytelności (art. 76 ust. 3 u.k.w.h.) i wówczas powstaje hipoteka łączna umowna. Wnioskodawczyni złożyła taki wniosek w odniesieniu do dwóch nieruchomości wpisanych do różnych ksiąg wieczystych, 3 przy czym dopuszczalne jest obciążenie hipoteką udziału we współwłasności (art. 65 ust. 3 u.k.w.h.).

Wniosek o wpis hipoteki został więc – w ocenie skarżącego – sformułowany w sposób poprawny, mający ustawowe uzasadnienie.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Przedstawione w skardze kasacyjnej argumenty, ogólnie poprawne, zupełnie pomijają specyfikę rozpoznawanej spawy, a w szczególności relację między prawem własności wyodrębnionego lokalu a udziałem we współwłasności nieruchomości wspólnej. Właścicielowi nieruchomości lokalowej przysługuje mianowicie udział w nieruchomości wspólnej jako prawo związane z własnością lokali i nie można żądać zniesienia współwłasności nieruchomości wspólnej, dopóki trwa odrębna własność lokali (art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 24 czerwca 1994 r. o własności lokali (Dz.U. z 2000 r.

Nr 80, poz. 903 ze zm.). Powyższą współzależność określa art. 50 k.c., stanowiący, że za części składowe nieruchomości uważa się także prawa związane z jej własnością. W judykaturze i piśmiennictwie dominuje pogląd, że udział właściciela wyodrębnionego lokalu we współwłasności nieruchomości wspólnej jest prawem związanym z własnością nieruchomości lokalowej według treści art. 50 k.c. (zob. orzeczenia Sądu Najwyższego z dnia 7 stycznia 2004 r., III CK 186/02, niepubl., z dnia 2 lutego 2005 r., IV CK 474/04, niepubl., z dnia 3 września 2009, I CSK 6/09, Mon.

Pr. 2009, nr 20, str. 1083, z dnia 24 listopada 2010 r., II CSK 267/10, niepubl., z dnia 17 listopada 2011 r., III CSK 15/11, niepubl., i z dnia 5 kwietnia 2012 r., II CSK 432/11, niepubl.). Tym samym udział we współwłasności nieruchomości wspólnej jest częścią składową prawa własności lokalu i nie może być odrębnym przedmiotem własności i innych praw rzeczowych (art. 47 § 1 k.c.). Istotne dla rozstrzygnięcia wniosku o wpis do księgi wieczystej stanowisko obu sądów jest w konsekwencji trafne. Strona skarżąca nie przedstawiła wobec tego poglądu jakiegokolwiek kontrargumentu.

Z tej przyczyny nie istniała możliwość obciążenia hipoteką udziału wnioskodawczyni we współwłasności nieruchomości wspólnej. Wynika stąd jednocześnie konkluzja, że obciążenie hipoteką zwykłą nieruchomości lokalowej odnosi skutek w stosunku do udziału we współwłasności nieruchomości wspólnej jako części składowej (art. 47 § 1 k.c.). 4 Wnioskodawczyni domagała się we wniosku wpisu hipoteki łącznej umownej na dwóch odrębnych nieruchomościach. Takie żądanie zostało potwierdzone w skardze kasacyjnej i w tej postaci nie mogło być uwzględnione z przyczyn poprzednio podanych, w granicach zaskarżenia i przedstawionych podstaw.

Należało w konsekwencji oddalić skargę kasacyjną (art. 39814 k.p.c. w związku z art. 13 § 2 k.p.c.).