Legislator Case Law & Legislation
DE FR IT EN
Analyze in Legislator
V KK 357/12 AI generated

Criminal appeal dismissed as obviously unfounded for attempting re-examination of first-instance factual findings.

Case Number V KK 357/12
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome Dismissed
Open official source Machine-readable Markdown (.md)

Legislator summary

AI generated

The Supreme Court dismissed the defense's appeal as obviously unfounded, ordering the appellant to bear the costs. The appellant argued that the lower court improperly conducted the appeal review and failed to address a specific procedural violation regarding evidence summation. The court rejected these claims because the first appeal was merely a pretext to re-examine factual findings already established, which contradicts the nature of a cassation, and the lower court had correctly addressed the alleged procedural error.

Legislator headnote

AI generated

Art. 433 § 2 k.p.k.; Art. 7 k.p.k.; Art. 410 k.p.k.; Art. 457 § 3 k.p.k.; Art. 424 § 1 pkt 1 k.p.k.: A cassation appeal is inadmissible if it is a pretext for re-examining factual findings from the first instance or if the lower court has already clearly and unambiguously addressed the alleged procedural violation.

Keywords

AI generated
cassation appeal obviously unfounded re-examination of facts procedural violation evidence summation first instance review costs of appeal

Cited Legislation

AI generated
Art. 433 § 2 k.p.k.
Pierwszy dotyczy rażącej obrazy art. 433 § 2 k.p.k. w zw.
Art. 7 k.p.k.
410 k.p.k., poprzez nieprawidłowe przeprowadzenie kontroli odwoławczej, polegające na zaakceptowaniu powierzchownej, jednostronnej i sprzecznej z art. 7 k.p.k. oceny dowodów dokonanej przez Sąd I instancji.
Art. 410 k.p.k.
z art. 410 k.p.k., poprzez nieprawidłowe przeprowadzenie kontroli odwoławczej, polegające na zaakceptowaniu powierzchownej, jednostronnej i sprzecznej z art.
Art. 457 § 3 k.p.k.
z art. 457 § 3 k.p.k., poprzez pobieżne odniesienie się do podniesionego w apelacji zarzutu obrazy art.
Art. 424 § 1 pkt 1 k.p.k.
457 § 3 k.p.k., poprzez pobieżne odniesienie się do podniesionego w apelacji zarzutu obrazy art. 424 § 1 pkt 1 k.p.k.
art. 535 § 3 k.p.k
Sąd Najwyższy w składzie: SSN Piotr Hofmański na posiedzeniu w trybie art. 535 § 3 k.p.k.
art. 433 § 2 k.p.k
Pierwszy dotyczy rażącej obrazy art. 433 § 2 k.p.k.
art. 410 k.p.k
z art. 410 k.p.k., poprzez nieprawidłowe przeprowadzenie kontroli odwoławczej, polegające na zaakceptowaniu powierzchownej, jednostronnej i sprzecznej z art.
art. 7 k.p.k
410 k.p.k., poprzez nieprawidłowe przeprowadzenie kontroli odwoławczej, polegające na zaakceptowaniu powierzchownej, jednostronnej i sprzecznej z art. 7 k.p.k.
art. 457 § 3 k.p.k
z art. 457 § 3 k.p.k., poprzez pobieżne odniesienie się do podniesionego w apelacji zarzutu obrazy art.

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt V KK 357/12 POSTANOWIENIE Dnia 15 stycznia 2013 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Piotr Hofmański na posiedzeniu w trybie art. 535 § 3 k.p.k. po rozpoznaniu w Izbie Karnej w dniu 15 stycznia 2013r. sprawy A. L., skazanego z art. 280 § 1 kk z powodu kasacji obrońcy skazanego od wyroku Sądu Okręgowego w S. z dnia 3 kwietnia 2012 r., utrzymującego w mocy wyrok Sądu Rejonowego w S. z dnia 7 listopada 2011 r., p o s t a n o w i ł:

1. oddalić kasację jako oczywiście bezzasadną, 2. obciążyć kosztami sądowymi postępowania kasacyjnego skazanego A. L.

UZASADNIENIE

Kasację obrońcy skazanego należało uznać za bezzasadną w stopniu oczywistym. Kasacja zawiera dwa zarzuty. Pierwszy dotyczy rażącej obrazy art. 433 § 2 k.p.k. w zw. z art. 7 w zw. z art. 410 k.p.k., poprzez nieprawidłowe przeprowadzenie kontroli odwoławczej, polegające na zaakceptowaniu powierzchownej, jednostronnej i sprzecznej z art. 7 k.p.k. oceny dowodów dokonanej przez Sąd I instancji. Drugi zarzut dotyczy rażącej obrazy art. 433 § 2 k.p.k. w zw. z art. 457 § 3 k.p.k., poprzez pobieżne odniesienie się do podniesionego w apelacji zarzutu obrazy art. 424 § 1 pkt 1 k.p.k.

Sąd Najwyższy zważył co następuje. 2 Pierwszy z zarzutów tylko pozornie ma cechy zarzutu kasacyjnego, w istocie zmierza zaś do poddania ponownej kontroli odwoławczej dokonanych w I instancji ustaleń faktycznych, co jest jaskrawo niezgodne z istotą nadzwyczajnego środka zaskarżenia, jakim jest kasacja. Zarzut ten nie mógł zatem doprowadzić do uwzględnienia kasacji. Drugi z zarzutów okazał się zaś nieprawdziwy. Uzasadnienie wyroku sądu odwoławczego odnosi się do podniesionego w apelacji zarzutu naruszenia art. 424 § 1 k.p.k. w sposób jasny i jednoznaczny (zob. s. 5 tego uzasadnienia).

Co więcej, Sąd odwoławczy trafnie zauważa tam, że zarzut sumarycznego powołania dowodów, na których oparto ustalenia sądu I instancji nie może być uznany za zasadny – karty 1-4 uzasadnienia wyroku Sądu I instancji wyraźnie wskazują, jakie dowody były podstawą poczynienia poszczególnych opisanych tam ustaleń co do przebiegu przypisanego skazanemu przestępstwa. Wobec powyższego orzeczono jak w sentencji.