Legislator Case Law & Legislation
II KO 69/12 AI generated

Supreme Court dismisses transfer request based on defendant's financial hardship, ruling it cannot justify venue change.

Case Number II KO 69/12
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The Supreme Court rejected a request to transfer a criminal trial to another district court due to the defendant's severe financial difficulties. The defendant argued that his lack of funds prevented him from participating in proceedings held in Warsaw, citing his reliance on social assistance and cessation of treatment. The court held that Article 37 of the Code of Criminal Procedure requires objective impossibility of trial conduct, not merely organizational or financial obstacles, thus denying the transfer.

Legislator headnote

AI generated

Art. 37 k.p.k.; Transfer of criminal proceedings to another court is permitted only when objective conditions for trial are genuinely absent, not merely due to financial hardship or organizational difficulties.

Keywords

AI generated
criminal proceedings transfer venue change criteria financial hardship defense code of criminal procedure objective trial conditions social assistance impact court jurisdiction limits

Cited Legislation

AI generated
Art. 37 k.p.k.
Wielokrotnie w doktrynie i orzecznictwie wskazywano, iż przepis art. 37 k.p.k. nie może być traktowany jako sposób rozwiązywania problemów natury organizacyjnej, utrudniających przeprowadzenie rozprawy.
art. 37 k.p.k
2 Sąd Najwyższy wielokrotnie podkreślał, iż przekazanie sprawy do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu w trybie art. 37 k.p.k.

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt II KO 69/12 POSTANOWIENIE Dnia 15 stycznia 2013 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Józef Szewczyk (przewodniczący, sprawozdawca) SSN Małgorzata Gierszon SSN Dariusz Świecki w sprawie A. Z. oskarżonego z art. 286 § 1 kk w zw. z art. 270 § 1 kk i art. 11 § 2kk po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 15 stycznia 2013 r., wniosku Sądu Rejonowego w W. z dnia 23 listopada 2012 r., o rozważenie możliwości przekazania sprawy do rozpoznania Sądowi Rejonowemu w T. ze względu na dobro wymiaru sprawiedliwości na podstawie art. 37 kpk p o s t a n o w i ł : nie uwzględnić wniosku.

UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 23 listopada 2012 r., Sąd Rejonowy w W. wystąpił do Sądu Najwyższego o rozważenie możliwości przekazania sprawy do rozpoznania Sądowi Rejonowemu w T. z uwagi na wyjątkowo trudną sytuację majątkową oskarżonego, który zaprzestał leczenia z uwagi na brak pieniędzy „więc tym bardziej nie dysponuje środkami finansowymi, pozwalającymi na udział w procesie toczącym się przed sądem warszawskim” (k. 193). Sąd Najwyższy zważył, co następuje. Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie. 2 Sąd Najwyższy wielokrotnie podkreślał, iż przekazanie sprawy do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu w trybie art. 37 k.p.k. może nastąpić tylko wtedy, gdy realnie występują okoliczności, które mogą stwarzać uzasadnione przekonanie o braku warunków do obiektywnego rozpoznania sprawy w danym sądzie.

Wyjątkowy charakter omawianego przepisu nakazuje jego stosowanie w rygorystyczny sposób. Zbyt szerokie stosowanie tego przepisu mogłoby bowiem osłabić poczucie zaufania do niezawisłości sądu i jego zdolności do obiektywnego orzekania. Wielokrotnie w doktrynie i orzecznictwie wskazywano, iż przepis art. 37 k.p.k. nie może być traktowany jako sposób rozwiązywania problemów natury organizacyjnej, utrudniających przeprowadzenie rozprawy. Zatem trudności materialne oskarżonego nie mogą być podstawą przekazania sprawy innemu sądowi niż właściwy do jej rozpoznania.

W toku poprzedniego rozpoznania sprawy oskarżony A. Z. stawiał się do Sądu Rejonowego w W. Oskarżony korzysta z pomocy Opieki Społecznej. Aktualny stan zdrowia A. Z. umożliwia mu stawienie się do sądu i branie udziału w rozprawie. W razie konieczności Sąd wnioskujący ma możliwość stosowania przepisów dotyczących środków przymusu zabezpieczających prawidłowy tok postępowania karnego. Biorąc powyższe rozważania pod uwagę, Sąd Najwyższy nie uwzględnił wniosku.