Legislator Case Law & Legislation
I CNP 29/12 AI generated

Supreme Court dismisses appeal for invalidity of ruling as only final judgments are actionable under new Civil Procedure Code.

Case Number I CNP 29/12
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The Supreme Court dismissed the plaintiff's appeal seeking to declare a final court order legally inconsistent. The plaintiff argued the order should be challenged, but the court noted the new Civil Procedure Code restricts such appeals to only final judgments. Consequently, the court ruled the appeal inadmissible because the targeted order was not a final judgment.

Legislator headnote

AI generated

Art. 4241 k.p.c.; Art. 4248 § 1 k.p.c.: An appeal for invalidity of a final court ruling is admissible only if the ruling is a final judgment; otherwise, the appeal is inadmissible.

Keywords

AI generated
appeal for invalidity final judgment requirement Civil Procedure Code admissibility of appeal procedural limitation

Cited Legislation

AI generated
Art. 4241 k.p.c.
Według art. 4241 k.p.c. w nowym brzmieniu, można żądać stwierdzenia niezgodności z prawem jedynie prawomocnego wyroku kończącego postępowanie w sprawie.
Art. 4248 § 1 k.p.c.
art. 4241 k.p.c
art. 4248 § 1 k.p.c

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt I CNP 29/12 POSTANOWIENIE Dnia 10 stycznia 2013 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Kazimierz Zawada w sprawie skargi M. U. o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego postanowienia Sądu Okręgowego z dnia 8 kwietnia 2010 r., wydanego w sprawie z powództwa Miasta W. przeciwko M. U. o zapłatę, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 10 stycznia 2013 r., odrzuca skargę. 2 Uzasadnienie W dniu 25 września 2010 r. wskutek wejścia w życie ustawy z dnia 22 lipca 2010 r. o zmianie ustawy – Kodeks postępowania cywilnego oraz ustawy – Prawo upadłościowe i naprawcze (Dz.

U. Nr 155, poz. 1037) zmienił się stan prawny w zakresie skargi na niezgodność z prawem prawomocnego orzeczenia. Według art. 4241 k.p.c. w nowym brzmieniu, można żądać stwierdzenia niezgodności z prawem jedynie prawomocnego wyroku kończącego postępowanie w sprawie. Na inne prawomocne orzeczenie skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem nie przysługuje. Naprawienia szkody wyrządzonej wydaniem takiego orzeczenia można dochodzić przed sądem bez potrzeby uprzedniego stwierdzenia jego niezgodności z prawem w postępowaniu ze skargi (art. 4241b k.p.c.).

Wymieniona ustawa nowelizująca Kodeks postępowania cywilnego ma zastosowanie, zgodnie z zasadą bezpośredniego działania ustawy nowej, do oceny dopuszczalności skargi na niezgodność z prawem prawomocnego orzeczenia od dnia jej wejścia w życie, tj. od dnia 25 września 2010 r. Dlatego skarga M. U. o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego postanowienia Sądu Okręgowego z dnia 8 kwietnia 2010 r., oddalającego jej zażalenie na postanowienie Sądu Rejonowego z dnia 23 października 2009 r., odrzucające wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia sprzeciwu od nakazu zapłaty z dnia 17 listopada 2003 r., podlegała odrzuceniu jako niedopuszczalna w obecnym stanie prawnym (art. 4248 § 1 k.p.c.).