Appeal dismissed because applicant no longer resided in the Netherlands, making deportation review irrelevant under Article 64 Vw 2000.
Netherlands (NL)
Legislator summary
AI generatedThe Council of State declared the appeal inadmissible because the applicant had not resided in the Netherlands since submitting his request for deportation suspension. The court found the applicant's claim that he remained in the country unsupported by evidence, noting he voluntarily left the Schengen area. Consequently, the court ruled that the applicant had no interest in having the suspension of deportation reviewed under Article 64 of the Aliens Act 2000.
Legislator headnote
AI generatedArticle 64 Vw 2000; The suspension of deportation applies only to persons residing in the Netherlands; an appeal is inadmissible if the applicant no longer resides in the country, rendering the review of the suspension request irrelevant.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
201709023/1/V3. Datum uitspraak: 31 oktober 2018 AFDELING BESTUURSRECHTSPRAAK Uitspraak met toepassing van artikel 8:54, eerste lid, van de Algemene wet bestuursrecht op het hoger beroep van: [de vreemdeling], appellant, tegen de uitspraak van de rechtbank Den Haag, zittingsplaats Zwolle, van 16 oktober 2017 in zaak nr. 17/7110 in het geding tussen: de vreemdeling en de staatssecretaris van Justitie en Veiligheid. Procesverloop Bij besluit van 2 januari 2017 heeft de staatssecretaris een aanvraag van de vreemdeling om krachtens artikel 64 van de Vreemdelingenwet 2000 (hierna: de Vw 2000) te bepalen dat zijn uitzetting achterwege blijft (hierna: de aanvraag), afgewezen.
Bij besluit van 3 maart 2017 heeft de staatssecretaris het daartegen door de vreemdeling gemaakte bezwaar ongegrond verklaard. Bij uitspraak van 16 oktober 2017 heeft de rechtbank het daartegen door de vreemdeling ingestelde beroep ongegrond verklaard. Tegen deze uitspraak heeft de vreemdeling, vertegenwoordigd door mr. A. Habib-Portier, advocaat te Leeuwarden, hoger beroep ingesteld. Vervolgens is het onderzoek gesloten. Overwegingen 1. Ambtshalve overweegt de Afdeling als volgt. 1.1. Artikel 64 van de Vw 2000 luidt: 'Uitzetting blijft achterwege zolang het gelet op de gezondheidstoestand van de vreemdeling […] niet verantwoord is om te reizen.' 1.2.
De vreemdeling heeft verklaard dat hij op 23 december 2016 de aanvraag heeft ingediend en op dat moment in Duitsland verbleef. Voorts heeft hij verklaard dat hij op 30 januari 2017 uit eigen beweging het Schengengebied heeft verlaten. Hij heeft gesteld noch gestaafd dat hij in de tussenliggende periode in Nederland heeft verbleven. Evenmin is gebleken dat hij is teruggekeerd naar Nederland. 1.3. In het kader van artikel 64 van de Vw 2000 staat uitsluitend ter beoordeling of uitzetting achterwege moet blijven wegens de gezondheidstoestand van de vreemdeling.
Daarbij gaat het om uitzetting uit Nederland. Uit de onder 1.2. genoemde omstandigheden volgt echter dat de vreemdeling sinds de aanvraag niet in Nederland heeft verbleven. Met het hoger beroep kan hij dus niet bereiken dat hij niet wordt uitgezet. Daarom heeft hij geen belang bij de beoordeling ervan. De door hem gestelde belangen dat hij gebruik wil maken van zijn retourticket van Amsterdam naar New Delhi en dat hij een uitreis zonder overschrijding van zijn visumduur en de aantekening daarvan in zijn paspoort wil voorkomen, zijn voor de toepassing van artikel 64 niet relevant.
De vreemdeling kan deze belangen in een daartoe aangewezen procedure aan de orde stellen.
2. Het hoger beroep is kennelijk niet-ontvankelijk.
3. Voor een proceskostenveroordeling bestaat geen aanleiding. Beslissing De Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State: verklaart het hoger beroep niet-ontvankelijk. Aldus vastgesteld door mr. N. Verheij, lid van de enkelvoudige kamer, in tegenwoordigheid van M.E. van Laar LLM, griffier. w.g. Verheij w.g. Van Laar lid van de enkelvoudige kamer griffier Uitgesproken in het openbaar op 31 oktober 2018 551-839.