Legislator Case Law & Legislation
ECLI:NL:RVS:2018:13 ECLI:NL:RVS:2018:13 AI generated

Court dismisses asylum appeal regarding Libya conditions, upholding lower court's rejection of exceptional situation claim under Article 29 Vw 2000.

Case Number ECLI:NL:RVS:2018:13
Court / Authority
Jurisdiction Netherlands (NL)
Decision Date
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The Council of State dismissed the asylum seeker's appeal against the lower court's rejection of their application for a temporary residence permit. The applicant argued that the lower court incorrectly found no exceptional situation in Libya, specifically Benghazi, warranting protection under Article 29 of the Aliens Act 2000. The court declined to revisit this established finding, ruling that the remaining grievances did not require a decision for the sake of legal unity or general legal protection.

Legislator headnote

AI generated

Article 29, first paragraph, first subsection, item 3 of the Aliens Act 2000; Article 91, second paragraph of the Aliens Act 2000: The Council of State will not rule on grievances that do not raise questions requiring a decision for the sake of legal unity, legal development, or general legal protection, thereby upholding the lower court's assessment of exceptional circumstances.

Keywords

AI generated
Aliens Act 2000 exceptional situation asylum appeal legal unity Benghazi Libya administrative review procedural dismissal

Cited Legislation

AI generated
Article 29, first paragraph, first subsection, item 3 of the Aliens Act 2000
Article 91, second paragraph of the Aliens Act 2000

Cited Case Law

AI generated

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

201705757/1/V2. Datum uitspraak: 4 januari 2018 AFDELING BESTUURSRECHTSPRAAK Uitspraak op het hoger beroep van: [de vreemdeling], appellant, tegen de uitspraak van de rechtbank Den Haag, zittingsplaats Roermond, van 20 juni 2017 in zaak nr. NL17.53 in het geding tussen: de vreemdeling en de staatssecretaris van Justitie en Veiligheid. Procesverloop Bij besluit van 14 december 2016 heeft de staatssecretaris, voor zover thans van belang, een aanvraag van de vreemdeling om hem een verblijfsvergunning asiel voor bepaalde tijd te verlenen, afgewezen.

Bij uitspraak van 20 juni 2017 heeft de rechtbank het daartegen door de vreemdeling ingestelde beroep ongegrond verklaard. Tegen deze uitspraak heeft de vreemdeling hoger beroep ingesteld. De staatssecretaris en de vreemdeling hebben nadere stukken ingediend. De Afdeling heeft de zaak ter zitting behandeld op 19 oktober 2017, waar de vreemdeling, vertegenwoordigd door mr. C.T.W. van Dijk, advocaat te Utrecht, en de minister van Veiligheid en Justitie, vertegenwoordigd door mr. M.M. van Asperen, advocaat te Den Haag en mr. I.J.A. Klep, zijn verschenen.

Overwegingen 1. In de eerste grief klaagt de vreemdeling onder meer dat de rechtbank ten onrechte heeft overwogen dat de staatssecretaris zich terecht op het standpunt heeft gesteld dat zich in Libië, in het bijzonder in Benghazi, niet een uitzonderlijke situatie voordoet waartegen artikel 29, eerste lid, aanhef en onder b, onderdeel 3, van de Vreemdelingenwet 2000 (hierna: de Vw 2000) bescherming biedt. 1.1. De in deze grief opgeworpen vraag heeft de Afdeling bij uitspraak van heden, ECLI:NL:RVS:2018:1, beantwoord. Uit de overwegingen van die uitspraak, die hier van overeenkomstige toepassing zijn, vloeit voort dat de grieven niet kunnen leiden tot vernietiging van de aangevallen uitspraak.

2. Hetgeen de vreemdeling voor het overige heeft aangevoerd, kan evenmin tot vernietiging van de aangevallen uitspraak leiden. Omdat het aldus aangevoerde geen vragen opwerpt die in het belang van de rechtseenheid, de rechtsontwikkeling of de rechtsbescherming in algemene zin beantwoording behoeven, wordt, gelet op artikel 91, tweede lid, van de Vw 2000, met dat oordeel volstaan.

3. Het hoger beroep is ongegrond. De aangevallen uitspraak dient te worden bevestigd.

4. Voor een proceskostenveroordeling bestaat geen aanleiding. Beslissing De Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State: bevestigt de aangevallen uitspraak. Aldus vastgesteld door mr. N. Verheij, voorzitter, en mr. H. Troostwijk en mr. J.J. van Eck, leden, in tegenwoordigheid van mr. S. Yildiz, griffier. w.g. Verheij w.g. Yildiz voorzitter griffier Uitgesproken in het openbaar op 4 januari 2018 594.