Request for interim relief against a zoning plan is dismissed due to lack of urgent necessity.
Legislator summary
AI generatedThe administrative court rejected the applicant's request for an interim order to suspend a municipal zoning plan amendment. Although the applicant argued that a building permit application might be submitted once the plan took effect, the court found no evidence of imminent realization of the contested development. Consequently, the judge determined that no urgent interest justified the immediate suspension of the plan.
Legislator headnote
AI generatedArticle 8:81 of the General Administrative Law; An interim order is only granted when urgent necessity exists, which is absent if the contested spatial development has not yet been concretely realized on a short-term basis.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
201608739/2/R2. Datum uitspraak: 3 februari 2017 AFDELING BESTUURSRECHTSPRAAK Uitspraak van de voorzieningenrechter van de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State op een verzoek om het treffen van een voorlopige voorziening (artikel 8:81 van de Algemene wet bestuursrecht) in het geding tussen: [verzoeker], wonend te Beugen, gemeente Boxmeer, en het college van burgemeester en wethouders van Boxmeer, verweerder. Procesverloop Bij besluit van 4 oktober 2016 heeft het college het wijzigingsplan "Molenstraat (naast nummer […]) Beugen" vastgesteld. Tegen dit besluit heeft [verzoeker] beroep ingesteld. Bij deze brief heeft [verzoeker] de voorzieningenrechter verzocht een voorlopige voorziening te treffen. Overwegingen 1. De voorzieningenrechter doet uitspraak zonder zitting.
2. De enkele omstandigheid dat een wijzigingsplan in beginsel in werking treedt met ingang van de dag na die waarop de beroepstermijn afloopt, biedt geen grond voor het oordeel dat onverwijlde spoed het treffen van een voorlopige voorziening vergt. Daarmee is immers nog niet gegeven dat de door het plan mogelijk gemaakte ruimtelijke ontwikkeling waartegen het beroep zich richt ook daadwerkelijk op korte termijn wordt verwezenlijkt.
3. Het bestreden wijzigingsplan bevat de mogelijkheid twee woningen te bouwen. Namens het college is bij e-mailbericht van 17 januari 2017 verklaard dat nog geen omgevingsvergunning voor bouwen is aangevraagd. Verder heeft de initiatiefnemer te kennen gegeven een dergelijke aanvraag niet in te zullen dienen voordat het bestreden wijzigingsplan onherroepelijk is.
4. De voorzieningenrechter heeft [verzoeker] bij brief van 19 januari 2017 in de gelegenheid gesteld hierop te reageren. In zijn reactie heeft [verzoeker] betoogd dat als hij zijn verzoek om het treffen van een voorlopige voorziening intrekt, een aanvraag om een omgevingsvergunning voor bouwen aan het dan in werking getreden wijzigingsplan moet worden getoetst, ondanks de toezegging van initiatiefnemer.
5. De voorzieningenrechter overweegt dat, indien deze situatie zich ondanks de verklaring van de initiatiefnemer voordoet, [verzoeker] opnieuw een verzoek om het treffen van voorlopige voorziening kan indienen. Voor een onomkeerbare situatie hoeft om die reden niet te worden gevreesd.
6. De voorzieningenrechter is gelet op het vorenstaande van oordeel dat met het verzoek in zoverre geen spoedeisend belang is gemoeid. Ook anderszins is de voorzieningenrechter niet gebleken van een spoedeisend belang dat het treffen van een voorlopige voorziening rechtvaardigt. Het verzoek wordt daarom afgewezen.
7. Voor een proceskostenveroordeling bestaat geen aanleiding. Beslissing De voorzieningenrechter van de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State: wijst het verzoek af. Aldus vastgesteld door mr. Th.C. van Sloten, als voorzieningenrechter, in tegenwoordigheid van mr. W. van Hardeveld, griffier. w.g. Van Sloten w.g. Van Hardeveld voorzieningenrechter griffier Uitgesproken in het openbaar op 3 februari 2017 312.