Legislator Case Law & Legislation
ECLI:NL:RVS:2004:AR6313 ECLI:NL:RVS:2004:AR6313 AI generated

Court dismisses appeal as inadmissible because appellant lacks direct interest in the land reclamation permit extension.

Case Number ECLI:NL:RVS:2004:AR6313
Court / Authority
Jurisdiction Netherlands (NL)
Decision Date
Outcome Inadmissible

Legislator summary

AI generated

The Council of State declared the appellant's appeal inadmissible for failing to establish a direct legal interest in the administrative decisions. Although the appellant claimed potential damage from sand storage near his business, the court found no direct stake in the permit extension itself. Consequently, the appeal was rejected as the appellant had already pursued separate legal remedies regarding the sand depot and was too distant to be directly affected by the land reclamation proceedings.

Legislator headnote

AI generated

Articles 1:2, first paragraph, and 17, second paragraph, of the General Administrative Law; Article 17, second paragraph, of the Land Reclamation Act: An applicant for land reclamation is not considered a party with a direct interest in the extension of a permit if their alleged harm stems from ancillary activities like sand storage, which must be addressed through separate proceedings.

Keywords

AI generated
direct interest requirement land reclamation permit inadmissible appeal party standing sand storage facility administrative law standing procedural admissibility

Cited Legislation

AI generated
Article 6:20, fourth paragraph, of the General Administrative Law
Article 6:2, first paragraph, letter b, of the General Administrative Law
Article 17, second paragraph, of the Land Reclamation Act
Article 1:2, first paragraph, of the General Administrative Law
artikel 3:28 van de Algemene wet bestuursrecht
Verweerder heeft niet binnen de in artikel 3:28 van de Algemene wet bestuursrecht (hierna: Awb) opgenomen termijn van zes maanden na ontvangst van de aanvraag, beslist.

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

200400261/1 en 200403108/1 Datum uitspraak: 24 november 2004 AFDELING BESTUURSRECHTSPRAAK Uitspraak in het geding tussen: [appellant], wonend te [woonplaats], en het college van gedeputeerde staten van Noord-Brabant, verweerder.

1. Procesverloop Op 1 juli 2003 heeft [verzoeker] een verzoek gedaan om verlenging van de geldigheidsduur van de, op 5 juli 1995 verleende vergunning onder voorschriften ingevolge de Ontgrondingenwet voor het ontgronden van de percelen kadastraal bekend gemeente [plaats], Sectie […], nummers […]. Verweerder had de geldigheidsduur van deze vergunning reeds bij besluit van 22 april 1999 verlengd. Verweerder heeft niet binnen de in artikel 3:28 van de Algemene wet bestuursrecht (hierna: Awb) opgenomen termijn van zes maanden na ontvangst van de aanvraag, beslist.

Appellant heeft bij brief van 9 januari 2004, bij de Raad van State ingekomen op 12 januari 2004, tegen het uitblijven van een besluit op die aanvraag beroep ingesteld. Verweerder heeft bij besluit van 6 februari 2004, nr. 972536, de vergunning zodanig gewijzigd dat de geldigheidsduur van de vergunning is verlengd tot 1 januari 2006. Appellant heeft naar aanleiding van dit besluit bij brieven van 22 maart 2004 en 2 mei 2004 de gronden van zijn beroep aangevuld. Verweerder heeft geen verweerschrift ingediend. Na afloop van het vooronderzoek zijn nadere stukken ontvangen van appellant.

Deze zijn aan de andere partijen toegezonden. De zaak is door een meervoudige kamer van de Afdeling verwezen naar een enkelvoudige. De Afdeling heeft de zaak ter zitting behandeld op 11 oktober 2004, waar appellant in persoon en bijgestaan door ing. A.M.L. van Rooij, gemachtigde, en verweerder, vertegenwoordigd door mr. ing. M.L.P.J. van Bommel en ing. C.J.G. Geurts, ambtenaren van de provincie, zijn verschenen. Voorts is [verzoeker], vertegenwoordigd door ing. R. Aartssen, gemachtigde, daar gehoord.

2. Overwegingen 2.1. Bij besluit van 5 juli 1995, is aan [verzoeker] een vergunning onder voorschriften krachtens de Ontgrondingenwet (hierna: de Wet) verleend voor het ontgronden van de percelen kadastraal bekend gemeente [plaats], sectie […], nummers […]. Bij besluit van 22 april 1999, kenmerk 610415, heeft verweerder voorschrift 1 zodanig gewijzigd dat de geldigheidsduur van de vergunning is verlengd tot 1 januari 2004. Bij besluit van 6 februari 2004 heeft verweerder de vergunning zodanig gewijzigd dat de geldigheidsduur van de vergunning is verlengd tot 1 januari 2006. 2.2.

Ingevolge artikel 6:20, vierde lid, van de Algemene wet bestuursrecht, voorzover hier van belang, in samenhang met het eerste lid van dat artikel, wordt het beroep dat is gericht tegen het niet tijdig nemen van een besluit geacht mede te zijn gericht tegen het besluit op de aanvraag. Ingevolge artikel 6:2, aanhef en onder b, van de Algemene wet bestuursrecht wordt voor de toepassing van wettelijke voorschriften over bezwaar en beroep met een besluit gelijkgesteld het niet tijdig nemen van een besluit. Ingevolge artikel 17, tweede lid, van de Wet kan tegen een beschikking op een aanvraag als hier aan de orde, beroep worden ingesteld door een belanghebbende.

Ingevolge artikel 1:2, eerste lid, van de Algemene wet bestuursrecht wordt onder belanghebbende verstaan: degene wiens belang rechtstreeks bij een besluit is betrokken. Gelet op het vorenstaande kan zowel tegen het uitblijven van een besluit, als tegen het besluit op de aanvraag beroep worden ingesteld door degene wiens belang rechtstreeks bij deze besluiten is betrokken. 2.3. De met gebruikmaking van de vergunning gewonnen delfstoffen worden tijdelijk opgeslagen op het perceel aan de Paardebloem, dat nabij de bedrijfsgronden van appellant ligt.

Appellant wenst de gronden die in gebruik zijn als zanddepot in het kader van de ruilverkaveling “Sint Oedenrode”, “blok Schijndel” te verwerven. Tevens stelt hij dat een gebruik als zanddepot schade zal toebrengen aan zijn bedrijfsgronden. 2.3.1. Appellant heeft noch tegen de oorspronkelijke vergunning noch tegen de verlenging van de geldigheidsduur daarvan bij besluit van 22 april 1999, beroep ingesteld. Ter zitting heeft appellant verklaard dat zijn belang eerst rechtstreeks bij de ontgronding werd betrokken toen toestemming werd gegeven het gewonnen zand op het perceel nabij zijn bedrijfsgronden op te slaan.

De Afdeling stelt vast dat noch de aanleg noch de ligging van het depot in de vergunning zijn geregeld. De vergunning voorziet dan ook niet in de aanleg van een depot op de gronden aan de Paardebloem. Wel zijn voor het gebruik van die gronden als zanddepot een vrijstelling krachtens artikel 17 van de Wet op de Ruimtelijke Ordening en een vergunning krachtens de Wet milieubeheer verleend. Ook is ten behoeve van het depot toestemming verleend als bedoeld in de artikelen 70 en 71 van de Landinrichtingswet. Tegen die besluiten en toestemming heeft appellant rechtsmiddelen aangewend.

In die procedures kunnen de door appellant gestelde belangen aan de orde komen. Voorts woont appellant blijkens het verhandelde ter zitting op een afstand van ongeveer 700 meter van de te ontgronden percelen. Gelet op deze afstand is geen belang van appellant rechtstreeks bij de bestreden besluiten betrokken. Ook anderszins is daarvan niet gebleken. Dit leidt tot het oordeel dat appellant zowel met betrekking tot het besluit inzake het niet tijdig beslissen, als met betrekking tot het besluit op de aanvraag, geen belanghebbende is in de zin van artikel 17, tweede lid, van de Wet in samenhang bezien met artikel 1:2, eerste lid, van de Algemene wet bestuursrecht.

Mitsdien is het beroep niet-ontvankelijk. 2.4. Voor een proceskostenveroordeling bestaat geen aanleiding.

3. Beslissing De Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State Recht doende in naam der Koningin: verklaart het beroep niet-ontvankelijk. Aldus vastgesteld door dr. D. Dolman, Lid van de enkelvoudige kamer, in tegenwoordigheid van E.J. Nolles, ambtenaar van Staat. w.g. Dolman w.g. Nolles Lid van de enkelvoudige kamer ambtenaar van Staat Uitgesproken in het openbaar op 24 november 2004 291-425.