Legislator Case Law & Legislation
ECLI:NL:RVS:2003:AI1419 ECLI:NL:RVS:2003:AI1419 AI generated

Court suspends zoning plan for 26m tower due to new expert evidence on landscape damage.

Case Number ECLI:NL:RVS:2003:AI1419
Court / Authority
Jurisdiction Netherlands (NL)
Decision Date
Outcome Partially Allowed

Legislator summary

AI generated

The President of the Council of State granted a temporary injunction suspending the provincial zoning plan regarding a 26-meter high-rise building. Although the applicants previously withdrew their claim of incompetence and the government argued no new grounds existed, the court noted fresh expert evidence in the main proceedings indicating severe visual disturbance to the historical core and landscape. Consequently, the court suspended the specific high-rise portion of the plan to prevent irreversible harm pending the final decision.

Legislator headnote

AI generated

Articles 8:81 and 8:82 of the General Administrative Law; A temporary injunction may be granted if new facts or expert evidence in the main proceedings demonstrate that the contested administrative act would cause irreversible damage if not suspended.

Keywords

AI generated
administrative law temporary injunction zoning plan landscape protection procedural fairness expert evidence irreversible damage

Cited Legislation

AI generated
Article 8:81 of the General Administrative Law
Article 8:82 of the General Administrative Law
artikel 8:81 van de Algemene wet bestuursrecht

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

200205698/3. Datum uitspraak: 22 augustus 2003. AFDELING BESTUURSRECHTSPRAAK Uitspraak van de Voorzitter van de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State op een verzoek om het treffen van een voorlopige voorziening (artikel 8:81 van de Algemene wet bestuursrecht) in het geding tussen: de vereniging "Vereniging tot behoud van natuur, landschap en dorpsschoon in de Hoeksche Waard", gevestigd te Oud-Beijerland, e.a., verzoekers, en het college van gedeputeerde staten van Zuid-Holland, verweerder.

1. Procesverloop Bij besluit van 29 januari 2002 heeft de gemeenteraad van Binnenmaas het bestemmingsplan “Zijdewinde” vastgesteld. Verweerder heeft bij zijn besluit van 27 augustus 2002, kenmerk DRGG/ARB/02/1377A, beslist over de goedkeuring van het bestemmingsplan. Tegen dit besluit hebben verzoekers bij brief van 25 oktober 2002, bij de Raad van State ingekomen op 28 oktober 2002, beroep ingesteld. Bij brief van 25 oktober 2002, bij de Raad van State ingekomen op 28 oktober 2002, hebben verzoekers de Voorzitter verzocht een voorlopige voorziening te treffen.

Bij uitspraak van 4 april 2003 heeft de Voorzitter dit verzoek afgewezen. Bij brief van 23 mei 2003, bij de Raad van State ingekomen op 26 mei 2003, hebben verzoekers de Voorzitter wederom verzocht een voorlopige voorziening te treffen. De Voorzitter heeft laatstgenoemd verzoek ter zitting behandeld op 1 augustus 2003, waar verzoekers, vertegenwoordigd door mr. H.A. Sarolea, advocaat te Amsterdam, en verweerder, vertegenwoordigd door ir. D.R. Kooistra en drs. J.G.M. Schouffoer, ambtenaren van de provincie, zijn verschenen. Voorts zijn de gemeenteraad van Binnenmaas, vertegenwoordigd door C.

Oversier, burgemeester, en M. de Korte, ambtenaar van de gemeente, en [partij], vertegenwoordigd door mr. H.J. Breeman, advocaat te Rotterdam, daar gehoord.

2. Overwegingen 2.1. Het oordeel van de Voorzitter heeft een voorlopig karakter en is niet bindend in de bodemprocedure. 2.2. Het bestemmingsplan beoogt in de kern Puttershoek woningbouw op een voormalig bedrijfsterrein aan de Zijdewinde mogelijk te maken. Bij het bestreden besluit heeft verweerder het plan goedgekeurd. 2.3. Verzoekers kunnen zich met het bestreden besluit niet verenigen voorzover dit de bouw van een woontoren met een maximale bouwhoogte van 26 meter mogelijk maakt. Verzoekers stellen zich op het standpunt dat een dergelijk gebouw de cultuurhistorische en natuurlijke waarden van de omgeving zal aantasten.

Zij verzoeken in zoverre wederom schorsing van het bestreden besluit, omdat zich volgens hen na de zitting van 6 maart 2003, die heeft geleid tot de uitspraak van de Voorzitter van 4 april 2003, feiten en omstandigheden hebben voorgedaan die het treffen van een voorlopige voorziening thans rechtvaardigen. Verzoekers hebben in dit verband stukken overgelegd waaruit naar hun mening blijkt dat het door de gemeenteraad op de zitting van 6 maart 2003 naar voren gebrachte argument dat de welstandscommissie geen bezwaren meer heeft tegen de hoogbouw onjuist is.

Daarnaast betwisten verzoekers dat onderzoek is verricht naar de behoefte aan seniorenwoningen in de gemeente Binnenmaas en dat de appartementen in de woontoren uitsluitend beschikbaar zijn voor senioren, zoals door de gemeenteraad eveneens op die zitting is gesteld. Voorts betwijfelen zij of het bestreden besluit bevoegd is genomen. Tot slot wijzen verzoekers op het in de bodemprocedure uitgebrachte deskundigenbericht. 2.4. Verweerder acht het plan in zoverre niet strijdig met een goede ruimtelijke ordening en is van mening dat de door verzoekers naar voren gebrachte feiten en omstandigheden geen aanleiding vormen het verzoek om schorsing thans toe te wijzen. 2.5.

De Voorzitter stelt allereerst vast dat verzoekers hun bezwaar dat het bestreden besluit onbevoegd zou zijn genomen ter zitting hebben ingetrokken. Overigens is de Voorzitter niet gebleken van een onbevoegd genomen besluit. 2.6. Voorts stelt de Voorzitter vast dat de Stichting Advisering Bestuursrechtspraak op 17 juli 2003 in de bodemprocedure een deskundigenbericht heeft uitgebracht. In dit rapport wordt onder meer geconcludeerd dat de voorziene hoogbouw door zijn grootschaligheid zal leiden tot een visuele verstoring van zowel de historische kern als het landschap ten oosten van Puttershoek, waardoor de belevingswaarden daarvan ernstig worden aangetast.

Tevens is gebleken dat de behandeling van de bodemprocedure binnen afzienbare termijn zal plaatsvinden, nu deze is geagendeerd voor de zitting van 13 oktober 2003. Onder deze omstandigheden ziet de Voorzitter thans aanleiding het bestreden besluit te schorsen, voorzover het betreft het plandeel met de bestemming “Woongebouw 1”, voorzien van de aanduiding “maximale bouwhoogte 26 meter” teneinde onomkeerbare gevolgen in de tussenliggende periode te voorkomen. Gelet op het voorgaande behoeven de overige bezwaren geen bespreking meer. 2.7. Verweerder dient op na te vermelden wijze in de proceskosten te worden veroordeeld.

3. Beslissing De Voorzitter van de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State: I. schorst bij wijze van voorlopige voorziening het besluit van het college van gedeputeerde staten van Zuid-Holland van 27 augustus 2002, kenmerk DRGG/ARB/02/1377A, voorzover het betreft het plandeel met de bestemming "Woongebouw 1", voorzien van de aanduiding “maximale bouwhoogte 26 meter”; II. veroordeelt het college van gedeputeerde staten van Zuid-Holland in de door verzoekers in verband met de behandeling van het verzoek gemaakte proceskosten tot een bedrag van € 644,00, welk bedrag geheel is toe te rekenen aan door een derde beroepsmatig verleende rechtsbijstand; het bedrag dient door de provincie Zuid-Holland te worden betaald aan verzoekers;

III. gelast dat de provincie Zuid-Holland aan verzoekers het door hen voor de behandeling van het verzoek betaalde griffierecht (€ 232,00) vergoedt. Aldus vastgesteld door mr. R.H. Lauwaars, als Voorzitter, in tegenwoordigheid van mr. P. Klein, ambtenaar van Staat. w.g. Lauwaars w.g. Klein Voorzitter ambtenaar van Staat Uitgesproken in het openbaar op 22 augustus 2003. 176-363.