Administrative appeal dismissed because appellant failed to provide new grounds beyond those already rebutted in the original permit decision.
Netherlands (NL)
Legislator summary
AI generatedThe Council of State dismissed the appellant's administrative appeal against a municipal permit for a cattle farm. The appellant merely repeated objections raised during the permit's design phase without offering new evidence or arguments to challenge the authority's rebuttal of those concerns. The court ruled the appeal unfounded because the original decision adequately addressed the cited issues and no procedural error or new facts justified a re-examination.
Legislator headnote
AI generatedWet milieubeheer; Art. 3:43 Wet algemene bepalingen rijksbestuur: An administrative appeal is unfounded if the appellant fails to present new grounds or evidence that were not considered in the original decision, particularly when the authority has already adequately addressed the initial objections.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
200302026/1. Datum uitspraak: 30 juli 2003. AFDELING BESTUURSRECHTSPRAAK Uitspraak in het geding tussen: [appellant], wonend te [woonplaats] en het college van burgemeester en wethouders van Veghel, verweerder.
1. Procesverloop Bij besluit van 11 februari 2003 heeft verweerder krachtens de Wet milieubeheer aan [vergunninghouder] een vergunning verleend voor het oprichten en in werking hebben van een rundveehouderij op het perceel [locatie] te [plaats], kadastraal bekend gemeente Veghel, sectie […], nummer […]. Dit besluit is op 20 februari 2003 ter inzage gelegd. Tegen dit besluit heeft appellant bij brief van 27 maart 2003, bij de Raad van State ingekomen op 28 maart 2003, beroep ingesteld. Bij brief van 29 april 2003 heeft verweerder een verweerschrift ingediend. De zaak is door een meervoudige kamer van de Afdeling verwezen naar een enkelvoudige. De Afdeling heeft de zaak ter zitting behandeld op 11 juli 2003, waar verweerder, vertegenwoordigd door ing. S.H.E. Vloet, ambtenaar van de gemeente, is verschenen. Appellant is niet ter zitting verschenen. Voorts is daar als partij [vergunninghouder] in persoon, gehoord.
2. Overwegingen 2.1. De bij het bestreden besluit verleende vergunning heeft betrekking op het houden van 22 zoogkoeien, 13 stuks vrouwelijk jongvee tot 2 jaar en 2 volwassen paarden. 2.2. Appellant heeft zich wat betreft de in het beroepschrift aangevoerde gronden beperkt tot een nagenoeg woordelijke herhaling van de tegen het ontwerp van het besluit ingebrachte bedenkingen. In de considerans van het bestreden besluit is verweerder ingegaan op deze bedenkingen. Appellant heeft in het beroepschrift geen redenen aangevoerd waarom de weerlegging van de desbetreffende bedenkingen in het bestreden besluit onjuist zou zijn. Ook voor het overige is niet gebleken dat die weerlegging van de bedenkingen onjuist zou zijn. Het beroep is ongegrond. 2.3. Voor een proceskostenveroordeling bestaat geen aanleiding.
3. Beslissing De Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State Recht doende in naam der Koningin: verklaart het beroep ongegrond. Aldus vastgesteld door mr. K. Brink, Lid van de enkelvoudige kamer, in tegenwoordigheid van mr. P.A. de Vink, ambtenaar van Staat. w.g. Brink w.g. De Vink Lid van de enkelvoudige kamer ambtenaar van Staat Uitgesproken in het openbaar op 30 juli 2003. 154-373.