Legislator Case Law & Legislation
ECLI:NL:RVS:2003:AF5581 ECLI:NL:RVS:2003:AF5581 AI generated

Court dismisses appeal confirming that a housing authority's refusal to accept a tenant's rejection of a one-time housing offer is lawful.

Case Number ECLI:NL:RVS:2003:AF5581
Court / Authority
Jurisdiction Netherlands (NL)
Decision Date
Outcome Allowed / Granted

Legislator summary

AI generated

The Council of State upheld the lower court's decision to dismiss the appellant's appeal against the Amsterdam housing authority's termination of mediation. The authority argued that the appellant's failure to accept a one-time housing offer constituted a refusal, and the court found the appellant had been adequately informed of the consequences. Consequently, the court ruled that no special circumstances existed requiring the authority to deviate from its guidelines, thereby validating the termination of the housing assistance process.

Legislator headnote

AI generated

Huisvestingsverordening 1999; The housing authority may lawfully terminate mediation and deem a tenant's non-acceptance of a one-time housing offer as a refusal, provided the tenant was sufficiently informed of the consequences and no special circumstances warrant deviation from established guidelines.

Keywords

AI generated
housing assistance termination one-time housing offer tenant refusal acceptance administrative mediation end housing ordinance 1999

Cited Legislation

AI generated
Huisvestingsverordening 1999

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

200205306/1. Datum uitspraak: 12 maart 2003 AFDELING BESTUURSRECHTSPRAAK Uitspraak op het hoger beroep van: [appellant], wonend te [woonplaats], tegen de uitspraak van de voorzieningenrechter van de rechtbank te Amsterdam van 22 augustus 2002 in het geding tussen: appellant en het college van burgemeester en wethouders van Amsterdam.

1. Procesverloop Bij besluit van 15 januari 2002 heeft de directeur van de Stedelijke Woningdienst Amsterdam namens het college van burgemeester en wethouders van Amsterdam (hierna: het college) op de voet van de Huisvestingsverordening 1999 de bemiddeling ter verkrijging van woonruimte ten behoeve van appellant, beëindigd. Bij besluit van 16 mei 2002 heeft het college het daartegen door appellant gemaakte bezwaar ongegrond verklaard. Bij uitspraak van 22 augustus 2002, verzonden op dezelfde dag, heeft de voorzieningenrechter van de rechtbank te Amsterdam (hierna: de voorzieningenrechter) het daartegen door appellant ingestelde beroep ongegrond verklaard.

Deze uitspraak is aangehecht. Tegen deze uitspraak heeft appellant bij brief, ingekomen bij de Raad van State op 3 oktober 2002, hoger beroep ingesteld. Deze brief is aangehecht. Bij brief van 21 november 2002 heeft het college van antwoord gediend. De zaak is door een meervoudige kamer van de Afdeling verwezen naar een enkelvoudige. De Afdeling heeft de zaak ter zitting behandeld op 21 februari 2003, waar appellant, vertegenwoordigd door mr. R. Veerkamp, advocaat te Utrecht en het college, vertegenwoordigd door mr. N.F. Wohlgermut Kitslaar, ambtenaar van de gemeente, zijn verschenen.

2. Overwegingen 2.1. Terecht heeft de voorzieningenrechter het geschil toegespitst op de vraag of het college het niet reageren van appellant op de aanbieding van de woning gelijk heeft kunnen stellen met de weigering daarvan en of het college het besluit van 15 januari 2002 in redelijkheid heeft kunnen handhaven. De voorzieningenrechter is op juiste gronden tot het oordeel gekomen dat het college heeft kunnen concluderen dat appellant heeft geweigerd de hem toegewezen woning te accepteren. Met de voorzieningenrechter is de Afdeling voorts van oordeel dat appellant voldoende was geïnformeerd omtrent de gevolgen van het weigeren van de eenmalige aanbieding van woonruimte. Ook is, mede gelet op het verhandelde ter zitting, niet gebleken van bijzondere feiten en omstandigheden die het college in dit geval had moeten nopen tot afwijking van de toepasselijke richtlijnen. 2.2. Het hoger beroep is derhalve ongegrond. De aangevallen uitspraak dient te worden bevestigd. 2.3. Voor een proceskostenveroordeling bestaat geen aanleiding.

3. Beslissing De Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State Recht doende in naam der Koningin: bevestigt de aangevallen uitspraak. Aldus vastgesteld door mr. A.W.M. Bijloos, Lid van de enkelvoudige kamer, in tegenwoordigheid van mr. J. de Koning, ambtenaar van Staat. w.g. Bijloos w.g. De Koning Lid van de enkelvoudige kamer ambtenaar van Staat Uitgesproken in het openbaar op 12 maart 2003 221.