Appeal dismissed because the environmental permit did not cover battery transport occurring outside the facility. The court ruled the permit was valid as the alleged storage fear did not challenge the granted activity. The decision confirms permits are limited strictly to authorized operations within the premises. The court rejected the argument that potential future storage invalidates the current permit. The ruling emphasizes the boundary between permitted and non-permitted activities in environmental law.
Netherlands (NL)
Legislator summary
AI generatedThe Council of State declared the appellant's appeal against the environmental permit for a metal waste facility to be unfounded. The appellant argued that batteries were improperly allowed to be transported from dismantlers to collectors, fearing unauthorized storage within the facility. The court determined that the permit only covered operations inside the premises and that the transport occurred exclusively outside, thus not challenging the granted authorization. Consequently, the court dismissed the appeal because the appellant's concerns did not target the specific activity permitted by the decision.
Legislator headnote
AI generatedWet milieubeheer; The environmental permit granted for a metal waste facility does not cover battery transport occurring outside the premises, and fears of unauthorized internal storage do not constitute grounds for invalidating the permit.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
200204383/1. Datum uitspraak: 5 maart 2003 AFDELING BESTUURSRECHTSPRAAK Uitspraak in het geding tussen: [appellant], gevestigd te [plaats], en het college van gedeputeerde staten van Noord-Holland, verweerder.
1. Procesverloop Bij besluit van 11 juli 2002, kenmerk 2002-23459, heeft verweerder krachtens de Wet milieubeheer aan[vergunninghouder] voor een periode van tien jaar een vergunning verleend voor het oprichten en in werking hebben van een inrichting voor het op- en overslaan alsmede bewerken van metaalafval (ferro en non-ferro) om dit voor hergebruik geschikt te maken, op het adres [locatie]. Dit besluit is op 26 juli 2002 ter inzage gelegd. Tegen dit besluit heeft appellante bij brief van 7 augustus 2002, bij de Raad van State ingekomen op 12 augustus 2002, beroep ingesteld. Bij brief van 14 oktober 2002 heeft verweerder een verweerschrift ingediend. De zaak is door een meervoudige kamer van de Afdeling verwezen naar een enkelvoudige. De Afdeling heeft de zaak ter zitting behandeld op 28 februari 2003, waar verweerder, vertegenwoordigd door mr. P.C. Speelman, ambtenaar van de provincie, is verschenen.
2. Overwegingen 2.1. Appellante voert aan dat het vergunninghoudster ten onrechte is toegestaan om accu’s vanaf ontdoeners naar inzamelaars en verwerkers te vervoeren. De Afdeling overweegt als volgt. Het opslaan van accu’s is aangevraagd noch vergund. Blijkens de stukken en het verhandelde ter zitting vindt het vervoer van accu’s uitsluitend plaats buiten de inrichting. Verweerder heeft zich terecht op het standpunt gesteld dat de krachtens de Wet milieubeheer verleende vergunning geen betrekking heeft op deze activiteit. Voorzover appellante vreest dat desondanks accu’s binnen de inrichting zullen worden opgeslagen, overweegt de Afdeling dat deze grond zich niet richt tegen de ter beoordeling staande vergunning en niet kan leiden tot vernietiging van het bestreden besluit. 2.2. Gelet op het bovenstaande dient het beroep ongegrond te worden verklaard. 2.3. Voor een proceskostenveroordeling bestaat geen aanleiding.
3. Beslissing De Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State Recht doende in naam der Koningin: verklaart het beroep ongegrond. Aldus vastgesteld door mr. W. Konijnenbelt, Lid van de enkelvoudige kamer, in tegenwoordigheid van mr. D.A.J. Overdijk, ambtenaar van Staat. w.g. Konijnenbelt w.g. Overdijk Lid van de enkelvoudige kamer ambtenaar van Staat Uitgesproken in het openbaar op 5 maart 2003 320-361.